Την καγκελάριο της Γερμανίας Αγκελα Μέρκελ υποδέχθηκε στο Κρεμλίνο ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ στην πρώτη επίσημη συνάντησή του με αρχηγό ξένου κράτους ως πρόεδρος της Ρωσίας. Το ποδαρικό της κ. Μέρκελ είναι βέβαιο πως θα το χρειασθεί, καθώς το βάρος που καλείται να σηκώσει ο κ. Μεντβέντεφ στη διεθνή πολιτική αρένα είναι ιδιαίτερα βαρύ και λόγω της κληρονομιάς που παρέλαβε από τον πρώην ηγέτη της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν. Η κληρονομιά αυτή έγκειται κυρίως στο επίτευγμα Πούτιν να επαναφέρει δυναμικά τη Ρωσία στη διεθνή σκηνή σε ρόλο πρωταγωνιστικό.
Υστερα από την περίοδο της διακυβέρνησης Γέλτσιν, με τις αλλεπάλληλες διπλωματικές ήττες της αχανούς χώρας και με την εικόνα του πρώην προέδρου της Ρωσίας πληγωμένη, ο Βλαντιμίρ Πούτιν έδωσε ξανά αίγλη και κυρίως την υπερηφάνεια στους συμπατριώτες του, κάτι που είχαν ξεχάσει… Τη δυναμική αυτή πορεία της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής καλείται ο Μεντβένετφ να συνεχίσει και σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες της «Κ», αυτή η ρότα δεν θα αλλάξει, αυτό για δύο λόγους: Πρώτον, γιατί αυτό διεμήνυε με κάθε ευκαιρία όλες τις προηγούμενες εβδομάδες ο ίδιος ο Μεντβέντεφ, κάτι που επανέλαβε και την επομένη της εκλογής του και δεύτερον γιατί ισχυρή γνώμη για την εξωτερική πολιτική της Ρωσίας θα εξακολουθεί να έχει και ο Πούτιν από τη μελλοντική του θέση.
Οι γειτονικές χώρες
Δυστυχώς για τον 42χρονο Μεντβέντεφ, η υπερήφανη και δυναμική εξωτερική πολιτική από πλευράς Πούτιν, άφησε στον ίδιο πάρα πολλά ανοικτά μέτωπα. Ξεκινώντας από τη «γειτονιά» της Ρωσίας, βλέπουμε το Κρεμλίνο να αναμένει με αγωνία τι θα πράξει η Ουκρανία στην προσπάθειά της να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ.
Στη Γεωργία, μετά μια περίοδο όπου τα πράγματα έφτασαν ένα βήμα πριν από την ανάφλεξη, η κατάσταση φαίνεται να ομαλοποιείται. Μετά τη συνάντηση Πούτιν – Σαακασβίλι πριν από λίγες ημέρες, ο (πρώην) Ρώσος πρόεδρος φέρεται να έλαβε την υπόσχεση πως το ζήτημα της ένταξης στο ΝΑΤΟ παγώνει. Η αχτίδα φωτός στις σχέσεις Μόσχας – Τιφλίδας δεν σημαίνει πως αυτομάτως όλα τα προβλήματα λύθηκαν. Για παράδειγμα, πυκνές είναι τις τελευταίες ημέρες οι κρούσεις από την Αμπχαζία και τη Νότια Οσετία προς το ρωσικό ΥΠΕΞ, από το οποίο ζητούν να προχωρήσει στην αναγνώρισή τους. Με τη Μολδαβία, αντίθετα, ύστερα από μια ψυχρή περίοδο η κατάσταση έχει βελτιωθεί σημαντικά ύστερα από την απόφαση του προέδρου της χώρας Βλαντιμίρ Βορόνιν να ανακρούσει πρύμναν. Για τις διμερείς σχέσεις της Ρωσίας με τις χώρες της Βαλτικής οφείλουμε να κάνουμε μνεία για το τραγικό σημείο που βρίσκονται. Μοναδική μικρή εξαίρεση, οι σχέσεις με τη Λιθουανία, οι οποίες δεν είναι καλές, αλλά… λιγότερο κακές σε σχέση με την Εσθονία και τη Λεττονία.
Εκτός από «κακούς γείτονες», ο Πούτιν αφήνει και μια σειρά εξαιρετικών διμερών σχέσεων με γειτονικές χώρες, τις οποίες ο Μεντβέντεφ οφείλει να διαφυλάξει ως κόρην οφθαλμού. Για παράδειγμα, οι σχέσεις με τη Λευκορωσία, με την οποία πέραν της κοινής αμυντικής συνεργασίας προχωρούν οι διαβουλεύσεις με την προοπτική της ένωσης. Στον οικονομικό και γεωπολιτικό τομέα άριστες είναι οι σχέσεις με το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν, το Τουρκμενιστάν και το Κιργιστάν.
Οι τριβές με ΗΠΑ – Ε.Ε.
Αναφορικά με τα μεγάλα ζητήματα που προκαλούν τριβές μεταξύ της Ρωσίας, των ΗΠΑ και της Ε.Ε., όπως ξεκαθάρισε την περασμένη Δευτέρα ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ, δεν τίθεται υπέρ οιασδήποτε αλλαγής γύρω από τα ζητήματα της εγκατάστασης της αντιπυραυλικής ζώνης σε Τσεχία και Πολωνία και στο ζήτημα του Κοσόβου.
