Με το δίλημμα «Πούτιν ή χάος», προσέρχονται από τις 07.00 σήμερα το πρωί οι Ρώσοι πολίτες στα εκλογικά τμήματα τόσο εντός της χώρας τους, όσο και σε όλα τα κράτη όπου υπάρχουν ρωσικές πρεσβείες και προξενεία. Το άνοιγμα των καλπών σηματοδότησε τη λήξη μιας άοσμης, άχρωμης και άγευστης προεκλογικής περιόδου, κατά την οποία το μοναδικό ερώτημα που βασάνιζε ψηφοφόρους και αναλυτές δεν αφορούσε σχετικά με το ποιο κόμμα θα κερδίσει, αλλά με πόση διαφορά θα εκλεγεί πρώτο το κυβερνών κόμμα «Ενιαία Ρωσία». Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις που βγήκαν στο φως την περασμένη Δευτέρα, οπότε και επήλθε η απαγόρευσή τους, έδειχναν την «Ενιαία Ρωσία» να προηγείται με 63%, το Κομμουνιστικό Κόμμα να ακολουθεί με 10%, τρίτο να έρχεται το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα του Ζιρινόφσκι με 9% και τέταρτη δύναμη τη «Δίκαιη Ρωσία» με 7%. Σύμφωνα, ωστόσο, με τις εκτιμήσεις αναλυτών, οι οποίοι διατηρούν επιφυλάξεις για τις δημοκοπήσεις, μιας και τα δείγματα αναλογικά με το μέγεθος της Ρωσίας είναι μικρά, θεωρείται απίθανο αύριο στα έδρανα της Δούμας να βρίσκονται τέσσερα κόμματα.
Ο Ζιρινόφσκι
Το κόμμα του εθνικιστή Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι φέρεται να δίνει σκληρή μάχη. Εμπόδιο σε αυτή αποτελεί ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος αν τυχόν επιλέξει μια ισχυρή θέση εντός κοινοβουλίου δεν θα ήθελε με τίποτα να βλέπει στα διπλανά του έδρανα τον απρόβλεπτο Ζιρινόφσκι, ο οποίος κατά το παρελθόν έχει παίξει ακόμα και ξύλο. Η μεγαλύτερη, πάντως, αγωνία των επιτελών όλων των κομμάτων είναι αν οι Ρώσοι θα σηκωθούν σήμερα από τους καναπέδες τους και θα πάνε να ψηφίσουν. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό πως ακόμα και ο Πούτιν, που δεν αρέσκεται σε παρακάλια, στο τηλεοπτικό του διάγγελμα την Πέμπτη απηύθυνε προσωπική έκκληση προς τους ψηφοφόρους, ζητώντας τους να πάνε σήμερα στις κάλπες.
Οι αιτίες της αιωρούμενης αυτής αποχής κρύβονται σε δύο σημεία. Πρώτον, στο γεγονός ότι οι ψηφοφόροι θεωρούν δεδομένη την επικράτηση της «Ενιαίας Ρωσίας» και, δεύτερον, πως κανένα κόμμα δεν κατάφερε να τους πείσει. Το μεγάλο προσωπικό στοίχημα που έχει θέσει απόψε ο Ρώσος πρόεδρος κρύβεται στο αν η «Ενιαία Ρωσία» θα κατορθώσει να λάβει τα 2/3 των συνολικών ψήφων. Αν αυτό συμβεί, τότε στα χέρια του θα έχει ένα δυνατό όπλο, που για τον διάδοχό του αντιστοίχως θα αποτελέσει μια σφιχτή θηλιά. Ως πρώην αξιωματικός της FSB, γνωρίζει καλά πως στη ζωή ποτέ και για κανέναν δεν μπορεί να είσαι σίγουρος όσο καλά και αν τον γνωρίζεις. Παράδειγμα αυτού αποτελεί και η δική του περίπτωση, όταν ο Γέλτσιν τον πρότεινε για πρόεδρο, θεωρώντας λανθασμένα ότι θα συνέχιζε το «έργο» του. Στην περίπτωση λοιπόν που ο Πούτιν δεν θελήσει μέσω αλχημειών να παραμείνει πρόεδρος, αλλά διαθέτει τα 2/3 του κοινοβουλίου, θα είναι σε θέση να μπλοκάρει κάθε απόφαση που αυτός θα κρίνει επιζήμια για τη χώρα.
Φιλοδοξίες
Το δεύτερο που θα συμβεί, αν τελικά λάβει τόσο ισχυρή λαϊκή εντολή, θα αφορά το γεγονός ότι θα έχει λυμένα τα χέρια του σχετικά με τις αποφάσεις γύρω από τη διαδοχή και τις προσωπικές του φιλοδοξίες. Προβλέψεις γύρω από τις σκέψεις του Πούτιν δεν μπορούν να γίνουν, καθώς σαν πολιτικός παίκτης τού αρέσει να είναι απρόβλεπτος. Στο μοναδικό σημείο που συγκλίνουν όλες οι απόψεις είναι πως θα εξακολουθήσει να είναι ο άνθρωπος ο οποίος θα κινεί τα νήματα. Αυτό που μένει να δούμε, είναι από ποιο πόστο.
Η πάγια θέση του να μην τροποποιήσει το Σύνταγμα προκειμένου να εκλεγεί για τρίτη συνεχόμενη φορά πρόεδρος, είχε ως αποτέλεσμα σήμερα να αναζητεί μέσω λαβυρίνθων μια φόρμουλα για να παραμείνει στο προσκήνιο. Αυτό διακρίνεται μέσα από διάφορες παλινωδίες. Αρχικά άφηνε να εννοηθεί πως επιθυμεί τη θέση του αρχηγού του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας, ύστερα ανέφερε πως θα γίνει πρωθυπουργός, κάτι που στη συνέχεια φάνηκε να το μετανιώνει, έπειτα δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να αναλάβει πρόεδρος του κοινοβουλίου, κάτι που μάλλον δεν τον ενθουσιάζει ιδιαιτέρως. Με όλα τα παραπάνω φτάσαμε σήμερα να μιλάμε πως ο ρόλος που πιθανότατα θα επιλέξει για τον εαυτό του θα είναι αυτός του «Εθνικού Ηγέτη».
Διένεξη
Η ανία της προεκλογικής περιόδου έσπασε την εβδομάδα που μας πέρασε τόσο λόγω της διένεξης με τον ΟΑΣΕ, όσο και εξαιτίας της σύλληψης του Γκάρι Κασπάροφ. Στην περίπτωση του ΟΑΣΕ, ο Βλαντιμίρ Πούτιν κατηγόρησε τις ΗΠΑ ότι κρύβονται πίσω από την άρνηση των εκπροσώπων του γραφείου Δημοκρατικών Θεσμών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων να παραστούν στις εκλογές. Απάντηση στην κατηγορία αυτή έλαβε από τον Αμερικανό υφυπουργό Εξωτερικών Νίκολας Μπέρνς, ο οποίος κάλεσε τον Ρώσο πρόεδρο, αν έχει κάποιες σχετικές πληροφορίες, να τις αποκαλύψει. Οσον αφορά στον Γκάρι Κασπάροφ και τη σύλληψή του, με τον παιδαριώδη χειρισμό των ρωσικών αρχών, ο διάσημος σκακιστής κατάφερε να πετύχει αυτό που ήθελε: Την εικόνα μιας σκληρής Ρωσίας. Και αν ο Ρώσος Πούτιν επαναλαμβάνει συχνά πως η χώρα του έγινε ξανά δυνατή, αυτό είναι κάτι που οφείλει να αποδείξει στην πράξη, καθώς μια υπερδύναμη σαν τη Ρωσία δεν έχει να φοβάται τίποτα από τον Κασπάροφ, που δυστυχώς για την υστεροφημία του ξεπέρασε τα όρια της γραφικότητας.
