Οι δέκα υποψήφιοι διάδοχοι του Ρώσου προέδρου Πούτιν

Οσοι από εσάς είχατε την τύχη να βρεθείτε στα Χειμερινά Ανάκτορα (Ερμιτάζ), είναι πολύ πιθανόν να ακούσατε από τα χείλη του ξεναγού πως «ο τσαρικός θρόνος παραμένει εδώ, έτοιμος να δεχτεί τον νέο τσάρο». Η φράση αυτή που ξεκίνησε ως αστείο μεταξύ των υπαλλήλων του μουσείου, από το περασμένο Σάββατο άρχισε να αποκτά βαρύτητα ύστερα από την απάντηση του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν από την Αγ. Πετρούπολη, ότι δεν αποκλείει το ενδεχόμενο επιστροφής του στην προεδρική καρέκλα στο Κρεμλίνο το 2012, καθιστώντας έτσι τον εαυτό του έναν άτυπο αλλά ισχυρότατο τσάρο. Ταυτόχρονα, ο Ρώσος πρόεδρος φρόντισε να θολώσει τα νερά γύρω και από το πρόσωπο του διαδόχου του. Εδώ και ενάμιση χρόνο στη σκληρή κούρσα διαδοχής ξεχώρισαν δύο ονόματα. Αυτά του τέως υπουργού Αμυνας Σεργκέι Ιβανόφ και του β΄ αντιπροέδρου της κυβέρνησης Ντμίτρι Μεντβέντιεφ. Αρκετοί ωστόσο είναι εκείνοι που υποστηρίζουν πως ο αγώνας διαδοχής ουσιαστικά έχει κιόλας κριθεί με καθαρό νικητή τον Σεργκέι Ιβανόφ. Σε αυτό συνηγορούν αρκετοί παράγοντες. Μελετώντας το βιογραφικό και των δυο, δεν είναι δύσκολο να αντιληφθείς πως ο Ιβανόφ αποτελεί «κλώνο» του Πούτιν. Γεννημένος στην Αγία Πετρούπολη όπως ο Ρώσος πρόεδρος, απόφοιτος του τμήματος Φιλολογίας, το 1980 επί ΕΣΣΔ, υπηρέτησε στο γραφείο της KGB στην πρεσβεία στο Ελσίνκι, ενώ 8 χρόνια πριν λέγεται ότι είχε απελαθεί από τη Μ. Βρετανία και τη ρωσική πρεσβεία, με την κατηγορία της κατασκοπίας. Την ίδια περίοδο, ακριβώς, ο Πούτιν υπηρετούσε στο ίδιο πόστο, αλλά στη Γερμανία. Εκείνο περίπου το διάστημα ξεκινάει και η προσωπική τους φιλία. Μετά την πτώση της ΕΣΣΔ, οι δυο τους για σειρά χρόνων θα μοιραστούν το ίδιο γραφείο αυτή τη φορά της FSB. Στη διάρκεια της προεδρικής του θητείας, ο Ρώσος πρόεδρος εξακολούθησε να τον τιμά αναθέτοντάς του το υπουργείο Αμυνας. Από την περασμένη, ωστόσο, Παρασκευή η δεδομένη εικόνα ότι ο Ιβανόφ θα είναι ο διάδοχος άρχισε να θολώνει. Με δηλώσεις του ο Ρώσος πρόεδρος τόνισε πως ο επόμενος πρόεδρος της Ρωσίας μπορεί κάλλιστα να είναι και ένας από τους κυβερνήτες της χώρας, αρκεί να είναι «τίμιος, με υψηλή επαγγελματική κατάρτιση και εμπειρία, που θα έχει αποδείξει ότι είναι αποτελεσματικός είτε σε ομοσπονδιακό είτε σε περιφερειακό επίπεδο. Επειδή ως γνωστόν ο Πούτιν ποτέ δεν λέει κάτι αβασάνιστα και σε ανύποπτο χρόνο, το έγκυρο περιοδικό «Βλαστ», βάσει των ανωτέρω, έβαλε στο μικροσκόπιο και τους 85 κυβερνήτες. Πρώτοι από τη λίστα βγήκαν εκείνοι που δεν πληρούν τις «προϋποθέσεις Πούτιν», στη συνέχεια όσοι δεν είναι 100% Ρώσοι και δεν έχουν σλαβικό όνομα (Καντίροφ, Αμπράμοβιτς). Κατόπιν οι συντάκτες αφαίρεσαν από τη λίστα εκείνους που ανήκαν στο περιβάλλον Γέλτσιν, καθώς και τους κομμουνιστές, ενώ παράλληλα ερεύνησαν ποιοι από τους κυβερνήτες είναι πιστοί στον πρόεδρο και στο περιβάλλον του. Αποτέλεσμα ήταν ο αριθμός τους να πέσει στους 10. Πρώτη στη λίστα των φαβορί είναι η κυβερνήτης της Αγίας Πετρούπολης Βαλεντίνα Μαντβιένκο και ακολουθούν οι Αλεξάντερ Τκάτσεφ (περιφέρεια Κρασνοντάρ), Αλεξάντερ Χλόπονιν (περιφέρεια Κρασνογιάρσκ), Ντμίτρι Ζελένιν (περιφέρεια Τβερ), Βιατσεσλάβ Στίροφ (Σάχα Γιακουτία), Σεργκέι Μορόζοφ (περιφέρεια Ουλιάνοφσκ), Βίκτορ Μάσλοφ (περιφέρεια Σμολένσκ), Βλαντίμιρ Κουλάκοφ (περιφέρεια Βορονιέζ), Νικολάι Ντένιν (περιφέρεια Μπριάνσκ), Νικολάι Σάκλεϊν (περιφέρεια Κίροφ). Αυτό που μένει είναι ο Πούτιν να λύσει αυτόν τον γόρδιο δεσμό ανακοινώνοντας ποιον προτείνει ως διάδοχό του.