ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ. Αυτή έπρεπε να είναι η χιλιετία της αφθονίας, στην οποία κάθε νοικοκυριό του κόσμου θα διέθετε τρεχούμενο νερό. Οι στατιστικές διαψεύδουν, όμως, τα όνειρα. Στα αναπτυσσόμενα κράτη, πάνω από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό. Το 40% των κατοίκων του πλανήτη δεν διαθέτουν σύστημα αποχέτευσης.
«Στόχοι της Χιλιετίας»
Το 2000, οι ηγέτες του πλανήτη, συγκεντρωμένοι υπό τη αιγίδα του ΟΗΕ, υιοθετούσαν το «Σύμφωνο της Χιλιετίας για την Ανάπτυξη». Η διεθνής κοινότητα είχε θέσει τότε χρονοδιάγραμμα οκτώ σημείων, με τίτλο «Στόχοι της Χιλιετίας». Οι στόχοι αυτοί, που είχαν καταληκτική ημερομηνία το 2015 και έδιναν στο ζήτημα του νερού κεντρική θέση, απέχουν ακόμη πολύ από την εκπλήρωσή τους. «Δεν έχει σημειωθεί καμία πρόοδος. Η διεθνής κοινότητα δεν έδωσε στον εαυτό της επαρκή μέσα για να επιτύχει τους στόχους που η ίδια έθεσε», παραπονείται ο Ντάνιελ Τσίμερ, εκτελεστικός διευθυντής του Παγκόσμιου Συμβουλίου Υδατος.
Η ξηρασία, που πλήττει μεγάλες εκτάσεις του πλανήτη μας, κατέστησε το νερό κρίσιμη πλουτοπαραγωγική πηγή, ικανή να προκαλέσει γεωπολιτικές διενέξεις, ακόμη και πολέμους. Το Μεξικό, για παράδειγμα, κατηγορεί τις ΗΠΑ για υπερεκμετάλλευση των υδάτων του ποταμού Κολοράντο. Με δέκα φράγματα και εκατοντάδες τεχνητούς παραποτάμους στο έδαφος των ΗΠΑ, ο Κολοράντο στο Μεξικό θυμίζει περισσότερο ρυάκι. Οι ΗΠΑ κατηγορούν από τη μεριά τους το Μεξικό για ρύπανση του ποταμού Ρίο Γκράντε.
Στη Λατινική Αμερική, τα υπόγεια ύδατα της λεκάνης του Γκουαρανί τροφοδοτούν τέσσερις μεγάλες χώρες της περιοχής: Βραζιλία, Αργεντινή, Παραγουάη και Ουρουγουάη. Καθώς η εκμετάλλευση των υδάτων αυτών δεν διέπεται από διακρατική συνθήκη, οι κυβερνήσεις των χωρών αυτών ερίζουν για τα ποσοστά άντλησης.
Στη Δυτική Αφρική, η ανακοίνωση της Σενεγάλης για σχέδιο εκτροπής της κοίτης του ποταμού Σενεγκάλ, προκαλεί την οργή της Μαυριτανίας, που βασίζει την ασθενική της αγροτική οικονομία στα ύδατα του Σενεγκάλ.
Στη Δυτική Μεσόγειο, η ερημοποίηση του Μαγκρέμπ (βόρεια Αλγερία και Τυνησία) οξύνει τις εντάσεις στην περιοχή. Το Αλγέρι κατηγορεί τώρα τη Λιβύη για υπεράντληση των υπόγειων υδάτων.
Ο Νείλος
Στην Ανατολική Αφρική το διακύβευμα είναι ο Νείλος, του οποίου τα ύδατα πρέπει να μοιρασθούν δέκα κράτη. Η Αιθιοπία, από την οποία πηγάζει το 86% των υδάτων του ποταμού, χρησιμοποιεί μόλις το 0,3% από αυτά και σχεδιάζει την κατασκευή 36 φραγμάτων. Το σχέδιο συναντά τις αντιδράσεις της Αιγύπτου, που εξαρτάται άμεσα από τον Νείλο.
Στη Μέση Ανατολή, το νερό βρίσκεται στο επίκεντρο της διένεξης Ισραηλινών Παλαιστινίων. Το 87% των υδάτων που συλλέγονται στις συνοριακές περιοχές καταναλώνονται από το Ισραήλ.
Οι Παλαιστίνιοι δεν έχουν το δικαίωμα να σκάβουν βαθιά πηγάδια. Την ίδια ώρα, το Ισραήλ αντιδρά στην τοποθέτηση αντλιών ύδατος από τον Λίβανο στις όχθες του ποταμού Ουαζάνι, καθώς αυτός τροφοδοτεί την Τιβεριάδα λίμνη, από όπου το Ισραήλ αντλεί το 33% του πόσιμου νερού του.
