Ηχηρό χαστούκι στον πρόεδρο της χώρας Βίκτορ Γιούσενκο έδωσαν με την ψήφο τους οι πολίτες της Ουκρανίας, ενάμιση χρόνο μετά την πολλά υποσχόμενη «Πορτοκαλί Επανάσταση» και τα μεγαλεπήβολα σχέδια του ιδίου για μεταμόρφωση της χώρας σε δυτικό παράδεισο. Με καταμετρημένο το 40% των ψήφων, το κόμμα του Βίκτορ Γιανουκόβιτς και εκλεκτού του Κρεμλίνου έρχεται πρώτο με 27,06%. Ακολουθεί δεύτερο και από κοντά αυτό της εφτάψυχης Γιούλια Τιμοσένκο με 23,60%, ενώ τρίτο και καταϊδρωμένο έρχεται το κόμμα του προέδρου Γιούσενκο με 16,20%.
Μιλώντας στην «Κ», στενός συνεργάτης του Γιανουκόβιτς, διαφωνώντας με την ανακοίνωση του ΟΑΣΕ που έκανε λόγο για αδιάβλητες εκλογές, δεν δίστασε να καταγγείλει τη διενέργεια νοθείας σε πολλά εκλογικά τμήματα της χώρας. Το βέβαιο είναι ότι από χθες το τοπίο στη χώρα των 50.000.000 ανθρώπων άλλαξε ριζικά, με τις ζυμώσεις των τριών βασικών μονομάχων για τη συμμαχία στο Κοινοβούλιο να εξελίσσεται σε μετεκλογικό θρίλερ. Τα ενδεχόμενα πολλά και ανοιχτά, καθώς όλοι οι συσχετισμοί και όλες οι προβλέψεις στην Ουκρανία εύκολα μπορεί να ανατραπούν ανά πάσα στιγμή. Το πρώτο σενάριο δεν βγήκε από τους αναλυτές, αλλά από τη Γιούλια Τιμοσένκο.
Η τέως πρωθυπουργός και άλλοτε σύντροφος του προέδρου Γιούσενκο, απηύθυνε για πολλοστή φορά προς τον τελευταίο έκκληση συνεργασίας των κομμάτων τους, η οποία θα τους εξασφαλίσει και την πλειοψηφία. Στις συνεχείς κρούσεις της Τιμοσένκο, προς το πρόσωπό του και στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων ο Βίκτορ Γιούσενκο, αντί να διαλευκάνει τις προθέσεις του, επέφερε σύγχυση. Αρχικώς, μέσω συνεργάτη του διεμήνυσε ότι πριν από την ανακοίνωση των επισήμων αποτελεσμάτων, που έχουν προσδιοριστεί για σήμερα, «ο πρόεδρος δεν πρόκειται να μπει σε καμία συζήτηση». Στη συνέχεια έδωσε την εντολή στον πρωθυπουργό Γιεχανούροφ να διενεργήσει συζητήσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης και στο τέλος, μέσω του κοινοβουλευτικού του εκπροσώπου, δήλωσε πως βάσει του αποτελέσματος, το κόμμα της Τιμοσένκο δικαιούται να προτείνει τον υποψήφιο για τον πρωθυπουργικό θώκο.
Πίσω από το διαρκές «κρυφτούλι» του Γιούσενκο από την Τιμοσένκο κρύβεται ο μεγάλος εφιάλτης του Ουκρανού προέδρου, που δεν είναι άλλος από το ενδεχόμενο να αναγκαστεί να την επαναφέρει στην πρωθυπουργία. Η κίνηση αυτή θα σημάνει αυτομάτως και στροφή 360 μοιρών από τις θέσεις του, καθώς το τελευταίο εξάμηνο με κάθε ευκαιρία καταφερόταν εναντίον της. Ο δεύτερος πονοκέφαλος Γιούσενκο είναι πάλι γύρω από το πρόσωπο της Τιμοσένκο. Ο Ουκρανός πρόεδρος μετά την πανωλεθρία του στις εκλογές, γνωρίζει καλά πως η επαναφορά της τελευταίας στο πολιτικό προσκήνιο, θα σημάνει την αρχή του δικού του τέλους. Ο λόγος; Απλός. Μετά τις συμπληγάδες που πέρασε η Τιμοσένκο με τη δικαιοσύνη και με τους περισσότερους αναλυτές να προδικάζουν το πολιτικό της τέλος, αυτή όχι απλά κατάφερε να επιβιώσει, αλλά να φτάσει στο σημείο να διεκδικεί οριακά την πρώτη θέση και να αναγκάζει τον ακόμα και χθες εχθρικό προς αυτήν Τύπο της χώρας της να αναγνωρίσει το άστρο της.
Μία «απίθανη» συμμαχία
Μπροστά σ’ αυτό το ενδεχόμενο για τον Βίκτορ Γιούσενκο, χθες το βράδυ εντάθηκαν οι συζητήσεις στελεχών του με το κόμμα του Γιανουκόβιτς. Ο δεύτερος βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολο σημείο, καθώς η σπουδαία επικράτησή του, μέχρι στιγμής είναι χωρίς αντίκρισμα. Αδυνατεί να βρει ισχυρό σύμμαχο καθώς το πενιχρό ποσοστό 3,52% των κομμουνιστών με τους οποίους μπορεί να συνεργαστεί δεν του αφήνει πολλές ελπίδες. Προκειμένου, λοιπόν, να μην πεταχτεί στον κάλαθο των αχρήστων η νίκη του, δεν αποκλείεται σήμερα να δούμε αυτό που πριν από ένα χρόνο θα ηχούσε ως ανέκδοτο, τη συνεργασία Γιούσενκο – Γιανουκόβιτς. Αν αυτό πραγματοποιηθεί, ωφελημένοι θα βγουν και οι δύο. Ο πρώτος γιατί θα απεμπλακεί από την Τιμοσένκο και ο δεύτερος γιατί θα έχει ενεργό ρόλο στις εξελίξεις. Η νίκη Γιανουκόβιτς, όπως είναι λογικό, σκόρπισε συγκρατημένα χαμόγελα στο Κρεμλίνο, που είδε μια εβδομάδα μετά την καθαρή επικράτηση του Λουκασένκο στη Λευκορωσία, τους Ουκρανούς να γυρίζουν ανοικτά την πλάτη τους προς τη Δύση και να στέλνουν ξεκάθαρο μήνυμα για την προτίμησή τους, που είναι η μακροπρόθεσμη ένωση της χώρας τους με τη Ρωσία και τη Λευκορωσία.
