O πρόεδρος Μπους θα συναντηθεί με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, τον Φεβρουάριο, σε μια προσπάθεια να διασώσει την «καλή προσωπική σχέση», την οποία ο Μπους επιμένει ότι εξακολουθεί να έχει και να θέλει με τον Ρώσο πρόεδρο. H συνάντηση, η οποία θα πραγματοποιηθεί στη Σλοβακία, θα πυροδοτήσει διαμάχες στις χώρες και των δύο ανδρών. O Μπους θα πρέπει να υπερασπιστεί τη συνάντησή του με τον Πούτιν, παρά την ανοιχτή ανάμειξη του Ρώσου προέδρου στις εκλογές της Ουκρανίας, την αθέμιτη ιδιοποίηση της πετρελαϊκής εταιρείας Γιούκος από το Κρεμλίνο και τη διαρκώς αυξανόμενη συρρίκνωση του πλουραλισμού στη Ρωσία. H σύνοδος αναμένεται να θέσει τον Πούτιν προ του διλήμματος: είτε να αναγνωρίσει ότι πρέπει να αλλάξει τακτική, είτε να συνεχίσει στην ίδια οδό της απομόνωσης και να διακινδυνεύσει την καταστροφή των ρωσικών φιλοδοξιών να ενσωματωθούν ομαλά στην παγκόσμια οικονομία και τη δημοκρατική κοινότητα.
Ο ρόλος ενός Αμερικανού προέδρου σε μια τέτοια στιγμή είναι να ασκήσει εποικοδομητική επιρροή σ’ έναν ξένο ηγέτη, ώστε να ενεργήσει σωστά. Σ’ αυτήν τη σύνοδο κορυφής, ο Μπους θα έπρεπε να θέσει ένα ευρύ πλαίσιο παγκόσμιας ασφάλειας, στο οποίο μπορούν να συνεργαστούν οι ΗΠΑ και η Ρωσία. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι κάποιοι στις ΗΠΑ θα περιγελάσουν τον Μπους, επειδή εξακολουθεί να βλέπει χρυσό σ’ ένα Ρώσο απόλυτο μονάρχη, ο οποίος διέψευσε την πίστη των Αμερικανών στη διαφάνεια και την καλοσύνη της ψυχής του. O Πούτιν θα βρεθεί επίσης αντιμέτωπος με ερωτήματα στο εσωτερικό της χώρας του, επειδή επαναλαμβάνει έναν υψηλού επιπέδου αμερικανο-ρωσικό διάλογο, την επαύριο των επαναληπτικών εκλογών στην Ουκρανία, τις οποίες πιθανότατα θα κερδίσει ο φιλοδυτικός Βίκτορ Γιούσενκο.
Η «απώλεια» της Ουκρανίας αντιπροσωπεύει την πιο κρίσιμη αποτυχία της πολιτικής Πούτιν έναντι των πρώην Σοβιετικών Δημοκρατιών. Οπως συνέβη και στη γεωργιανή «επανάσταση των ρόδων», στις αρχές του έτους, το Κρεμλίνο παρερμήνευσε το αποτέλεσμα της «πορτοκαλί επανάστασης» υπό την ηγεσία του Γιούσενκο. Προσφάτως, ωστόσο, ο Πούτιν άλλαξε στάση και δήλωσε ότι αν νικήσει ο Γιούσενκο θα συνεργαστεί μαζί του. Το σκάνδαλο Γιούκος και οι εσωτερικές πολιτικές ίντριγκες του Πούτιν αποκαλύπτουν μια εκδικητικότητα, η οποία θα μπορούσε παρ’ όλα αυτά να οδηγήσει σε τέλμα τις αμερικανο-ρωσικές σχέσεις, αντί σε μια θετική προσέγγιση. H αποφασιστικότητα του Πούτιν να μην υπολογίζει κανέναν, στην αναζήτησή του για τη χίμαιρα ενός κράτους με εθνική ασφάλεια δεν υπόσχεται πολλά.
Ωστοσο, όπως ανακάλυψε ο Πούτιν, αυτόν το μήνα, στην Ουκρανία ελάχιστα πράγματα είναι σίγουρα στο μεταλλασσόμενο τοπίο της πρωην Σοβιετικής Ενωσης. Αυτός είναι αρκετός λόγος για να προσθέσει ο Μπους μια σύνοδο κορυφής με τον Πούτιν, κατά την ευρωπαϊκή του πορεία, αργότερα τον χειμώνα.
