KIEBO. Ιστορικές στιγμές που μοιραία συνοδεύονται από την απειλή αιματηρών ταραχών ζει τα τελευταία 24ωρα η Ουκρανία, μετά και το δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, με τυπικό νικητή τον πρωθυπουργό, Βίκτορ Γιανούκοβιτς- φιλορώσο και «εκλεκτό» του απερχομένου προέδρου, Λεονίντ Κούτσμα. Το εκλογικό αποτέλεσμα δεν έγινε αποδεκτό από τουλάχιστον δύο πόλεις της χώρας, καταγγέλλεται από Δυτικούς παρατηρητές ως μοιραία συνέπεια της κυβερνητικής νοθείας, ενώ προκαλεί ανεξέλεγκτη οργή στην αντιπολίτευση…
Με σκηνές στην πλατεία
Δέκα χιλιάδες οπαδοί του πολιτικού αντιπάλου του Βίκτορ Γιανούκοβιτς, φιλοδυτικού, Βίκτορ Γιουσένκο κατέκλυσαν χθες την κεντρική Πλατεία Ανεξαρτησίας στο Κίεβο, με σκοπό να μείνουν εκεί μέχρι να πάρουν την εξουσία…
«Δεν θα φύγουμε από δω, εάν δεν νικήσουμε. Κανείς δεν μπορεί να κλέψει τις ψήφους των πολιτών», δήλωσε ο ίδιος ο Βίκτορ Γιουσένκο, μεταρρυθμιστής και πρώην πρωθυπουργός, υπέρμαχος της ένταξης της Ουκρανίας στην E.E. Ανταποκρινόμενοι στην έκκλησή του, πολλοί οπαδοί του αντιπολιτευόμενου κόμματος «H Ουκρανία Μας», έστησαν περίπου 27 σκηνές στην πλατεία και εφοδιάστηκαν με ζεστά ρούχα για να περάσουν εκεί τη νύχτα. Εκτός από το Κίεβο, το δημοτικό συμβούλιο το οποίο αρνείται να αναγνωρίσει το αποτέλεσμα, σε κατάσταση λαϊκής εξέγερσης βρίσκεται και το Λβοβ, οχυρό της αντιπολίτευσης στη δυτική Ουκρανία. Μαζικές κινητοποιήσεις οργανώνονται και σ’ αυτήν την πόλη, με ηγέτιδα την Γιούλια Τιμοσένκο, συνεργάτιδα του Γιουσένκο, η οποία και καλεί τους Ουκρανούς σε γενική απεργία.
Την ίδια ώρα, η αποστολή των παρατηρητών του ΟΑΣΕ, του Συμβουλίου της Ευρώπης, της Ευρωβουλής και του NATO κάνει λόγο για σωρεία παρατυπιών προς όφελος της κυβέρνησης. «Στις εκλογές αυτές παραβιάστηκαν πολλές από τις διεθνείς αρχές που καθορίζουν τη δημοκρατία», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Μπρους Τζορτζ, επικεφαλής των επιθεωρητών.
«Ο γερουσιαστής Ρίτσαρντ Λούγκαρ, επικεφαλής της αμερικανικής αποστολής, υπογράμμισε με τη σειρά του: «Είναι πια προφανές ότι εφαρμόστηκε ένα συντονισμένο και αναγκαστικό πρόγραμμα νοθείας και κατάχρησης, υπό την καθοδήγηση ή με τη συνεργασία των κυβερνητικών αρχών». «Βαθιά ανησυχία» για το αποτέλεσμα εξέφρασε η ολλανδική προεδρία της E.E. Στο χορό των επικρίσεων μπήκε και ο Μπόρις Νεμτσόφ, πρώην αντιπρόεδρος της Ρωσίας και βασικό στέλεχος του καταποντισμένου πλέον ρωσικού μεταρρυθμιστικού φιλοδυτικού κινήματος, ο οποίος τάχθηκε στο πλευρό των διαδηλωτών, διακηρύσσοντας: «Θα υποστηρίξω τον φίλο μου, Βίκτορ Γιουσένκο, για να ξέρετε δεν είναι όλη η Ρωσία με τον Γιανούκοβιτς». H σαφής αιχμή του πρώην επικεφαλής της ρωσικής εταιρείας φυσικού αερίου GAZPROM εστόχευε ευθέως κατά του Ρώσου προέδρου, Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος, θυμίζουμε, επισκέφθηκε την Ουκρανία προεκλογικώς για να στηρίξει τον υποψήφιο της κυβέρνησης. Με χθεσινή δήλωσή του, ο κ. Πούτιν έδωσε συγχαρητήρια στον νεοεκλεγέντα πρόεδρο, τη στιγμή που οι δυτικές κυβερνήσεις διαμαρτύρονταν για την παραβίαση των δημοκρατικών αξιών. Οπως εύστοχα σχολίασαν Δυτικοί αναλυτές, οι εκλογές της Κυριακής σ’ αυτήν την πρώην σοβιετική Δημοκρατία είχαν τη μορφή «γεωπολιτικού δημοψηφίσματος», για το μέλλον μιας χώρας-γέφυρας ανάμεσα στην Ευρώπη και τη Ρωσία, που παραδοσιακά βρισκόταν στη σφαίρα επιρροής της δεύτερης και δύσκολα θα φύγει από αυτήν. Ωστόσο, σύμφωνα με ορισμένα exit-poll, ο πραγματικός νικητής είναι ο Γιουσένκο, με ποσοστό τουλάχιστον 54% έναντι 43% του αντιπάλου του Γιανούκοβιτς. Οι αριθμοί αυτοί καταγράφηκαν σε δημοσκόπηση που χρηματοδοτήθηκε από δυτικές κυβερνήσεις περιλαμβανομένων των ΗΠΑ. Σύμφωνα, όμως, με τα επίσημα αποτελέσματα, ο Γιανούκοβιτς κέρδισε με 49,2%, ενώ ο Γιουσένκσο ήλθε δεύτερος με 46,69%.
O ρόλος του Κούτσμα
Ο Λεονίντ Κούτσμα κυβερνά την Ουκρανία τα τελευταία δέκα χρόνια και παρότι του δόθηκε, με πρόσφατη απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου, το δικαίωμα να διεκδικήσει και τρίτη θητεία, εκείνος προτίμησε να ορίσει διάδοχο, επιλέγοντας τον προερχόμενο από τη βιομηχανική τάξη, Βίκτορ Γιανούκοβιτς, συνεργάτη δοκιμασμένο στην πρωθυπουργία. H προώθηση της συνταγματικής μεταρρύθμισης και η διαφθορά στους κόλπους της κυβέρνησης υπήρξαν δύο από τα κυριότερα σημεία τριβής μεταξύ των δύο αντιπάλων πολιτικών στρατοπέδων.
