Σημείο σύγκλισης όλων των απόψεων περί της προεδρίας του Βλαντιμίρ Πούτιν ήταν ότι το κύριο χαρακτηριστικό της είναι η σταθερότητα. O Ρώσος πρόεδρος σταθεροποίησε τη ρωσική οικονομία, εξισορρόπησε την εξωτερική πολιτική, τακτοποίησε τα εσωτερικά. Και όλοι, εντός και εκτός Ρωσίας, ήταν διατεθειμένοι να καταβάλουν το αντίτιμο της σταθερότητας αυτής, που ήταν ο αυταρχισμός σε ορισμένους τομείς. Ατυχώς, τις τελευταίες εβδομάδες, η φήμη του Βλαντιμίρ Πούτιν ως θεματοφύλακα της σταθερότητας «κηλιδώθηκε» κάπως.
Οι επιθέσεις
Η διπλή βομβιστική επίθεση στα ρωσικά αεροσκάφη, η προχθεσινή επίθεση αυτοκτονίας στο κέντρο της Μόσχας, οι επιδρομές ανταρτών στην Τσετσενία και την Ινγκουσετία το καλοκαίρι, κυρίως η χθεσινή δραματική υπόθεση ομηρείας στην Οσετία, η υποβόσκουσα δυσαρέσκεια για περικοπές στις συντάξεις, η υπόθεση Γιούκος, κλονίζουν τη βεβαιότητα ότι το Κρεμλίνο έχει την κατάσταση υπό έλεγχο.
Οπως διατείνεται ο φιλελεύθερος βουλευτής Βλαντιμίρ Ριζκόφ, στην εποχή του Πούτιν η ασφάλεια στη Ρωσία φθίνει. «Πρόκειται για ψευδαίσθηση, όχι για ασφαλή χώρα», δήλωσε σε συνέντευξη την περασμένη εβδομάδα. Οι επιθέσεις στα δύο αεροσκάφη, που κόστισαν τη ζωή σε 90 ανθρώπους, δεν αποκαλύπτουν απλώς τα κενά στο σύστημα ασφαλείας του πλέον σύγχρονου αεροδρομίου της χώρας. Σηματοδοτούν τη νέα τροπή στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας, της παρενέργειας αυτής του πολέμου στην Τσετσενία. O Ρώσος πρόεδρος υπήρξε άκρως σιωπηλός προκειμένου για τα δύο αεροσκάφη, αλλά την περασμένη Τρίτη είπε ότι οι επιθέσεις ίσως επιβεβαιώνουν τη διασύνδεση της Κάιντα με τους Τσετσένους αντάρτες, όπως επί χρόνια ισχυρίζεται. Τη νύχτα πριν από τις δύο επιθέσεις, η τσετσενική πρωτεύουσα, το Γκρόζνι, πνίγηκε στο αίμα. Σκοτώθηκαν 22 -ή 50- αστυνομικοί και στρατιώτες, οι αντάρτες κατέλαβαν σημεία ελέγχου στο κέντρο της πόλης και επιτέθηκαν σε εκλογικά κέντρα. Στη Μόσχα το γεγονός αποσιωπήθηκε, ήταν όμως ανάλογο με την επιδρομή του περασμένου Ιουνίου στην Ινγκουσετία με τους 100 νεκρούς.
Η έκρηξη της βίας συνδέεται άμεσα με τις προεδρικές εκλογές στην Τσετσενία την Κυριακή, από τις οποίες θα αναδειχθεί ο διάδοχος του Αχμάντ Καντίροφ, άνθρωπος του προέδρου Πούτιν που δολοφονήθηκε το Μάιο σε στάδιο στο Γκρόζνι.
Κατόπιν όλων αυτών, φαίνεται ότι το μόνο σταθερό στη Ρωσία αυτή τη στιγμή είναι ο απόλυτος έλεγχος της πολιτικής και επιχειρηματικής ζωής από το Κρεμλίνο. Εμφανίζονται, όμως, ρωγμές…
Η περιπέτεια με τη «Γιούκος»
Η παρατεταμένη δικαστική περιπέτεια με τον πετρελαϊκό κολοσσό «Γιούκος» έφερε την εταιρεία στα πρόθυρα της πτώχευσης, αναστάτωσε τις αγορές, συνέβαλε στην εκτόξευση της τιμής του πετρελαίου και έδιωξε τους επενδυτές. H Ρωσία ωφελήθηκε από τις υψηλές τιμές, ήδη ανακοίνωσε ότι μέρος των εσόδων θα διοχετευθεί για την εξόφληση του χρέους και την αύξηση των αμυντικών δαπανών. Δεν ωφελήθηκε, όμως, η αξιοπιστία της στις αγορές. Στη διάρκεια του θέρους άρχισε να «μυρίζει» τραπεζική κρίση στον αέρα, όταν οι καταθέτες έκαναν μαζικές αναλήψεις από δύο μικρές τράπεζες. Τέλος, το τρέχον έτος κεφάλαια ύψους εννέα δισ. δολαρίων διέφυγαν στο εξωτερικό. Το φαινόμενο είχε ατονήσει τα προηγούμενα χρόνια.
Χωρίς υπολογίσιμο αντίπαλο και με ένα πολιτικό σύστημα που αποθαρρύνει τους επίδοξους ανταγωνιστές, ο πρόεδρος Πούτιν δεν απειλείται άμεσα. Ομως, κατά τον Γκλεγκ Παβλόφ, πολιτικό αναλυτή, ο πρόεδρος είναι μεν ο εγγυητής της σταθερότητας, αλλά αυτό δεν θα διαρκέσει αιωνίως.
