Με σκωπτική διάθεση υποδέχθηκαν τα αγγλοσαξονικά μέσα ενημέρωσης τους πανηγυρισμούς του Κρεμλίνου για τη συμφωνία δραστικής μείωσης των πυρηνικών οπλοστασίων ΗΠΑ και Ρωσίας. «O νικητής του Ψυχρού Πολέμου τα παίρνει όλα», ήταν ο τίτλος σχετικής ανάλυσης του βρετανικού «Γκάρντιαν», όπου τονίζεται: «Για τους Αμερικανούς, η συμφωνία υπογραμμίζει τις πραγματικότητες τού, μετά την 11η Σεπτεμβρίου κόσμου, όπου οι Ρεπουμπλικανοί επιδεικνύουν μια τελεσιγραφική λογική αντιμετώπισης των διεθνών σχέσεων.
Πικρόχολες εκτιμήσεις
Για τους Ρώσους, η συμφωνία ήταν ένα σκληρό μάθημα γύρω από αυτές τις νέες πραγματικότητες». Στην απέναντι ακτή του Ατλαντικού, οι «Τάϊμς της Νέας Υόρκης» τόνιζαν ότι «η Ρωσία ανακαλύπτει αρετές σε μια αμερικανική νίκη». Κάτω από τον χλευαστικό τίτλο, ο αρθρογράφος υποστήριζε ότι «η συμφωνία επισημοποιεί, επιτέλους, την αμερικανική νίκη στον Ψυχρό Πόλεμο», προσθέτοντας ότι «αυτό που βλέπουμε (στη σημερινή Ρωσία) δεν είναι παρά το φως ενός άστρου που έχει πεθάνει εδώ και δέκα χρόνια».
Οι πικρόχολες αυτές εκτιμήσεις δεν απέχουν και πολύ από την πραγματικότητα, αφού σχεδόν καμιά από τις «προϋποθέσεις» που έθετε μέχρι χθες το Κρεμλίνο για την υπογραφή της συμφωνίας δεν έγινε δεκτή από την αμερικανική πλευρά: Αντί για ρητή δέσμευση περί καταστροφής των πυρηνικών όπλων, αφήνεται ανοιχτή η δυνατότητα «αποθήκευσής τους».
Επιπλέον, η κυβέρνηση Μπους δεν είναι διατεθειμένη ούτε καν να συζητήσει με τους Ρώσους το ενδεχόμενο ακύρωσης της αντιπυραυλικής διαστημικής ασπίδας. Τέλος, οι Αμερικανοί όχι μόνο δεν διανοούνται να θέσουν υπό αίρεση την προς ανατολάς διεύρυνση του NATO, που αναμένεται να φτάσει μέχρι τα ρωσικά σύνορα τους προσεχείς μήνες, αλλά δεν μπαίνουν και στον κόπο να γλυκάνουν ιδιαίτερα το πικρό χάπι για τον Πούτιν: H περίφημη συμμετοχή της Μόσχας στο συμβούλιο των «είκοσι» προβλέπεται σε μεγάλο βαθμό συμβολική, καθώς η μεγάλη ευρασιατική χώρα δεν θα έχει δικαίωμα βέτο ούτε αποφασιστικό λόγο για την ένταξη νέων μελών.
Η αλήθεια είναι ότι ο Πούτιν δεν είχε και πολλά περιθώρια επιλογών. Ανίκανη να συντηρήσει το πανάκριβο πυρηνικό της οπλοστάσιο, όπως επιβεβαίωσε με ιδιαίτερα εμφατικό τρόπο η τραγωδία του «Κουρσκ», η χειμαζόμενη οικονομικά Ρωσία ήταν ούτως ή άλλως υποχρεωμένη, με ή χωρίς συμφωνία, να προχωρήσει σε δραστικούς περιορισμούς.
Κοινωνικό Ολοκαύτωμα
Γενικότερα, η τραγική εσωτερική κατάσταση της χώρας, παρά την ασθενική οικονομική ανάκαμψη των τελευταίων μηνών, καθιστά εξωπραγματική κάθε σκέψη για μια πολιτική μεγάλης παγκόσμιας ή έστω και περιφερειακής δύναμης. Ενδεικτικές είναι οι προβλέψεις της δημογραφικής υπηρεσίας του OHE σύμφωνα με τις οποίες ο ρωσικός πληθυσμός, που εκτιμάται σήμερα στα 145 εκατομμύρια, θα πέσει στα… 104 εκατομμύρια μέχρι το 2050! Μιλάμε, δηλαδή, για ένα πραγματικό κοινωνικό Ολοκαύτωμα, που συγκρίνεται, από τον Αμερικανό καθηγητή Πολ Κένεντι, μόνο με τις τρομερές γενοκτονίες στην Κεντρική Ασία επί εποχής Τζέγκινς Χαν! Πραγματιστής μέχρι το κόκκαλο, ο Βλαντιμίρ Πούτιν έχει προσαρμοσθεί πλήρως στη συρρίκνωση του πραγματικού πολιτικού διαμετρήματος της αχανούς χώρας του.
Αυτή η «ολική έκλειψη» της πάλαι ποτέ υπερδύναμης φαίνεται ότι θα κρατήσει δεκαετίες. Για το ορατό μέλλον, η πραγματική πηγή ανησυχίας της Δύσης δεν θα είναι η ανύπαρκτη ρωσική ισχύς αλλά η δυνητικά εκρηκτική ρωσική αδυναμία.Π. Γ. Π.
