Λίγες ώρες μετά την αμερικανική ανακοίνωση υπαναχώρησης από τη συνθήκη ABM του 1972, ο κ. Πούτιν δήλωσε ότι η αντίδρασή του θα ήταν «πολύ ήρεμη και εποικοδομητική». Δεν θα υπάρξουν απειλές για ενίσχυση του ρωσικού οπλοστασίου ή για ρωσική υπαναχώρηση από άλλες αμυντικές συνθήκες. Οι ΗΠΑ έχουν το νομικό δικαίωμα να υπαναχωρήσουν από την ABM, επισημαίνει ο Ρώσος πρόεδρος. Αναρωτιέται, όμως, γιατί ο πρόεδρος Μπους δεν επέλεξε πιο ανώδυνο τρόπο για να το κάνει.
«Ημαστε έτοιμοι να συμφωνήσουμε σε κάποια επαναδιατύπωση της συνθήκης. Ζητήσαμε να πληροφορηθούμε τις ακριβείς παραμέτρους της συνθήκης, που δεν επέτρεπαν στις ΗΠΑ να αναπτύξουν αντιπυραυλικό σύστημα και ήμαστε έτοιμοι να τις συζητήσουμε. Το μόνο που δεχθήκαμε ήταν επίμονες εκκλήσεις για διμερή εγκατάλειψη της συνθήκης. Μέχρι σήμερα, δεν κατάφερα να καταλάβω τους λόγους αυτής της επιμονής».
Προς τη Δύση
Οι καιροί είναι δύσκολοι για τον κ. Πούτιν. Το μεγαλύτερο στοίχημα της προεδρίας του, η ανάπτυξη νέων δεσμών με τη Δύση, χάρη στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. Επόμενο στοίχημα του Πούτιν είναι να παρασύρει και την υπόλοιπη Ρωσία προς τη Δύση. O Πούτιν ενδέχεται να έχει δίκιο στην πρώτη του επιδίωξη, καθώς οι ΗΠΑ επιθυμούν τη συμμετοχή του Κρεμλίνου στη διεθνή αντιτρομοκρατική δράση. Το δεύτερο στοίχημα είναι επισφαλέστερο.
Η ρωσική πολιτική απέναντι στη Δύση και το NATO την τελευταία δεκαετία χαρακτηρίσθηκε από μείγμα φθόνου, καιροσκοπισμού, οργής και ακατανοησίας. H Δύση αντιμετωπίζεται με κυνισμό και εχθρικότητα από τη μεγαλύτερη μερίδα του στρατιωτικού και πολιτικού κατεστημένου της χώρας. Παρά τη σημαντική του δημοτικότητα, ο κ. Πούτιν θα δυσκολευθεί σημαντικά να μεταστρέψει την κοινή γνώμη.
Η μεγαλύτερη πρόοδος έχει σημειωθεί στις σχέσεις του κ. Πούτιν με τους ξένους ηγέτες. O Ρώσος πρόεδρος μίλησε με ενθουσιασμό για την υποστήριξη του κ. Μπλερ σε πρόταση σύγκλησης κοινού συμβουλίου Ρωσίας – NATO. «Το συμβούλιο αυτό θα εξαφανίσει οριστικά την πιθανότητα αντιπαράθεσης NATO – Ρωσίας».
Εκπληξη
Οσο για τον Αμερικανό πρόεδρο, ο κ. Πούτιν εκφράζει την έκπληξή του για την εξαιρετική ποιότητα των σχέσεών τους. «Κάνει πάντα αυτό που λέει και αυτό τον κάνει αξιόπιστο συνομιλητή», λέει για τον Αμερικανό ομόλογό του ο πρόεδρος Πούτιν. H Ουάσιγκτον, όμως, υπαναχώρησε από τη συνθήκη ABM, προκαλώντας την οργή πολλών Ρώσων. Οι ΗΠΑ ενδέχεται ακόμη να πλήξουν το Ιράκ, το οποίο θεωρείται σύμμαχος από τους Ρώσους, ενώ η πρόταση για σύγκληση κοινού συμβουλίου έχει συναντήσει αντιδράσεις από άλλες χώρες.
«Οι απογοητεύσεις και οι δυσκολίες μπορούν να αποδοθούν στις αυξημένες προσδοκίες. Πρέπει να είμαστε υπονομονετικοί, να προχωρήσουμε με αργά βήματα και να δράσουμε επαγγελματικά».
Στο ζήτημα του περιορισμού των πυρηνικών κεφαλών, οι δύο χώρες μοιάζουν να συμφωνούν. H κάθε μία επιθυμεί να μειώσει το πυρηνικό της οπλοστάσιο κατά 6.000 κεφαλές. Αδυνατούν, όμως, να συμφωνήσουν πώς θα γίνει αυτό. Οι ΗΠΑ επιθυμούν μία άτυπη συμφωνία, ενώ η Ρωσία ζητάει επίσημη συνθήκη.
Η επιμονή του κ. Πούτιν είναι, όμως, επιφανειακή. Οι δηλώσεις δεν θυμίζουν τον ηγέτη μιας πυρηνικής υπερδύναμης στα πρώτα στάδια περίπλοκων συνομιλιών, καθώς εμφανίζεται ήδη έτοιμος να υποχωρήσει στις αμερικανικές απαιτήσεις.
