ΠΑΡΟΤΙ ο πυρηνικός αντιδραστήρας στο Εθνικό Κέντρο Ερευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος» δεν λειτουργεί, τα πρωτόκολλα πρέπει να τηρούνται ευλαβικά: φοράμε τις χαρακτηριστικές λευκές ποδιές, κρατάμε ένα ατομικό δοσίμετρο ραδιενέργειας και ενημερώνουμε για την είσοδό μας στον χώρο.
Δύο μπλε σιδερένιες πόρτες ανοίγουν μηχανικά και εισερχόμαστε σε μια τεράστια εγκατάσταση, όπου μοιάζει να έχει σταματήσει ο χρόνος. «Βρισκόμαστε μπροστά στη δεξαμενή του πυρηνικού αντιδραστήρα», ανακοινώνει ο Γιώργος Κάτσουλας, επόπτης λειτουργίας του αντιδραστήρα, δείχνοντάς μας μια -άδεια πλέον- πισίνα βάθους περίπου εννέα μέτρων με μια γέφυρα και ένα ικρίωμα κάτω από το οποίο κρυβόταν η καρδιά του πυρηνικού εγχειρήματος.
Ο ερευνητικός αντιδραστήρας του Δημόκριτου είναι και ο μοναδικός που λειτούργησε ποτέ στην Ελλάδα. Με αφορμή τη συζήτηση που ξεκίνησε για τη χρήση των αρθρωτών πυρηνικών αντιδραστήρων, η «Κ» επισκέφθηκε τις εγκαταστάσεις του και ρώτησε τι μαθήματα έχει αποκομίσει η χώρα από τη λειτουργία του.
Βίντεο: Urbi Productions
Ρεπορτάζ: Αλεξία Καλαϊτζή
Αρχισυνταξία: Ιωάννα Μπρατσιάκου
