Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ήταν ένα «ζωηρό» παιδί. Στη γειτονιά όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, τον Νέο Κόσμο, όλο και αντάλλασσαν μερικά λόγια παραπάνω, το ένα αγόρι προκαλούσε το άλλο, κάποια παίζανε και ξύλο. Ο Γιάννης όμως ήθελε να μείνει μακριά από την «αλάνα», τον χαρακτήριζε μια ιδιαίτερη έφεση στον αθλητισμό, κάτι που τον οδήγησε στην ενασχόλησή του με τα σπορ.
«Είτε έκανα στίβο είτε μπάσκετ, είτε ενόργανη, πάντα ήθελα κάτι πιο μαχητικό. Μου άρεσαν οι ταινίες με τις πολεμικές τέχνες. Στη Γ΄ Λυκείου άνοιξε ένα γυμναστήριο στη γειτονιά που είχε και κικ μπόξινγκ. Ενιωσα μια έλξη», λέει στην «Κ». Η μητέρα του, ωστόσο, διατηρούσε τις επιφυλάξεις της. «Ημουν από ένα κλασικό ελληνικό σπίτι, με Ελληνίδα μάνα η οποία μου έλεγε “παιδί μου, όχι μποξ, θα τσακώνεσαι στον δρόμο”. Υπήρχε αυτή η ανησυχία. To δοκίμασα όμως, μου άρεσε πολύ, και κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα».
Η μάνα μου έλεγε “παιδί μου, όχι μποξ, θα τσακώνεσαι στον δρόμο”. Υπήρχε αυτή η ανησυχία. To δοκίμασα όμως, μου άρεσε πολύ, και κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα.
Ο επαγγελματίας σήμερα μαχητής κικ μπόξινγκ, και Professional K-1 Fighter στην κατηγορία των 67 κιλών, ήρθε στο επίκεντρο πριν από λίγες εβδομάδες λόγω της άγριας και βίαιης επίθεσης που δέχτηκε σε αγώνα για τον τίτλο WKU στα 67 κιλά της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Κικ Μπόξινγκ και Καράτε, στις 28/12/2025, στην πόλη Νόβι Πάζαρ της Σερβίας. Οταν ο Ελληνας αθλητής νίκησε τον Σέρβο Βαχίντ Κιτσάρα και τον έβγαλε νοκ ουτ στον τρίτο γύρο, πλήθος οπαδών του Κιτσάρα ξεσηκώθηκε και επιτέθηκε στον Τσουκαλά και στα υπόλοιπα μέλη της ελληνικής ομάδας που τον συνόδευαν.
ΒΡΟΧΗ ΑΠΟ ΚΛΩΤΣΙΕΣ
«Ολα έγιναν πάρα πολύ γρήγορα. Ξεκίνησα ξαφνικά να νιώθω πόδια παντού. Ενιωθα να με πατάνε στο κεφάλι, να με κλωτσάνε πίσω στα πόδια, στην πλάτη. Δεχόμουν κλωτσιές στο κεφάλι. Δεν ήξερα πόσος κόσμος ήταν πάνω μου. Δεν ήξερα αν είναι 15 άτομα ή αν είναι 105 άτομα. Απλώς ένιωθα μια βροχή από κλωτσιές. Η πρώτη μου σκέψη ήταν υπομονή», αφηγείται στην κάμερα της «Κ» ο Γιάννης Τσουκαλάς από το κλαμπ στους Αμπελόκηπους όπου προπονείται.
«Τέτοιο σκηνικό βίας δεν έχω ξαναδεί. Ούτε στο κινητό μου, στο TikTok ή στο Instagram, όπου μπορείς να δεις ακραία σκηνικά. Φυσικά, όπως σε όλα τα αθλήματα έτσι και στο κικ μπόξινγκ υπάρχουν κάποια περιστατικά βίας. Δυστυχώς, έχει τύχει να δω, ας πούμε, δέκα άτομα να τσακώνονται και να τους χωρίζουν. Μέχρι εκεί όμως. Αυτό το σκηνικό, εκατό άτομα να μπαίνουν σε ένα ρινγκ, δεν το έχουμε ξαναδεί, ήταν κάτι πρωτοφανές και για εμάς αλλά και παγκοσμίως. Μου στέλνανε μηνύματα από την Αργεντινή και τη Βραζιλία».
Είχα καταφέρει τον στόχο μου και το όνειρό μου, κάτι που δούλευα πολύ καιρό, μήνες και χρόνια με τον προπονητή μου, αλλά, εντέλει, δεν το χάρηκα εκείνη τη στιγμή.
Ο Γιάννης ομολογεί ότι δεν ένιωσε τη χαρά του κυπέλλου. «Είχα καταφέρει τον στόχο μου και το όνειρό μου, κάτι που δούλευα πολύ καιρό με τον προπονητή μου, αλλά, εντέλει, δεν το χάρηκα εκείνη τη στιγμή». Υπογραμμίζει, ωστόσο, ότι αυτό που συνέβη δεν είναι κάτι που χαρακτηρίζει ούτε το άθλημά του ούτε τον αθλητισμό γενικότερα. «Η βία δεν χωράει στον αθλητισμό. Δεν χωράνε τέτοιες πράξεις στο άθλημά μας και σε κανένα άθλημα, ούτε και στην κοινωνία μας», δηλώνει ο 30χρονος αθλητής, ενώ συνεχίζει δυναμικά την πορεία του προς ακόμη έναν τίτλο.
«Το αφήνω πίσω όλο αυτό το σκηνικό ως ένα μεμονωμένο περιστατικό. Εστιάζω στο πώς θα εξελιχθώ αγωνιστικά και επαγγελματικά, αλλά και ως άνθρωπος μέσα από όλη αυτή την εμπειρία. Το μόνο που ίσως θα ήθελα είναι να ακούσω ένα αληθινό “συγγνώμη”. Ο σεβασμός δεν είναι μόνο μέσα στο ρινγκ, αλλά και έξω από αυτό», είναι η τελευταία του φράση πριν τον καλέσει με αυστηρότητα ο προπονητής του. Μπαντάρει τα χέρια του, φοράει τα γάντια του και μπαίνει στο ρινγκ.
Βίντεο: Urbi Productions
Ρεπορτάζ: Νίνα Μαρία Πασχαλίδου
Αρχισυνταξία: Ιωάννα Μπρατσιάκου
*Eυχαριστούμε τη Mallios-Gkikas Team με την οποία προπονείται ο Γιάννης Τσουκαλάς, για τη φιλοξενία, καθώς και τον προπονητή του Νίκο Γκίκα
