Η συγκομιδή έχει ολοκληρωθεί και τα χωράφια με το νερό γίνονται αρένα. Στην περιοχή της Σουμάτρας στην Ινδονησία, τζόκεϊ προσπαθούν να ισορροπήσουν πάνω σε ένα ξύλο που σέρνουν δύο ταύροι. Ο τζόκεϊ κρατιέται από τις ουρές τους και τις δαγκώνει για να προσπαθήσει να τα κάνει να τρέξουν πιο γρήγορα, επιδεικνύοντας όχι μόνο την δύναμη και την ταχύτητά τους αλλά και την υπακοή τους.
Ο τάφος του ντ’ Αρτανιάν
Οι κάποιας ηλικίας, μεγαλώσαμε μαζί τους. Οι τρεις σωματοφύλακες ήταν ανάγνωσμα δημοφιλές αλλά και έμπνευση για ένα σωρό ταινίες. Τον τάφο του λοιπόν υποστηρίζουν ότι βρήκαν κάτω από τα μπλε πλακάκια και μέσα στην εκκλησία των Πέτρου και Παύλου στο Μάαστριχτ . Ολα φυσικά μένει να αποδειχθούν, ότι δηλαδή τα οστά ανήκουν στον Γάλλο Charles de Batz de Castelmore όπως ήταν το όνομά του, που πέθανε στην πολιορκία του Μάαστριχ το 1673 υπηρετώντας τον Λουδοβίκο ΙΔ’.
Το μυστήριο με τα ελληνικά γράμματα
Εκπαιδεύονται οι Ινδοί στα ηλεκτρονικά ψηφοδέλτια. Δυστυχώς για εκείνους δεν θα έχουν τις εικόνες των (δεκάδων)κομμάτων που είναι ευφάνταστες και αστείες. Οπως ο λωτός που είναι το σήμα του κυβερνητικού κόμματος ή ακόμα της αγρότισσας, ή της ζώνης, του μαυροπίνακα ή ακόμα του air condition. Ομως όπως φαίνεται στην φωτογραφία αντί για τις εικόνες των κομμάτων κάποιος τα αντιστοίχησε με γράμματα από το ελληνικό αλφάβητο.
Η παράδοση της άνοιξης
Μπορεί το μουσείο Isabella Stewart Gardner στην Βοστώνη να είναι γνωστό για την κλοπή 13 διάσημων πινάκων που παραμένουν άφαντοι, το μουσείο όμως έχει και μια ακόμη ιεροτελεστία που συγκεντρώνει τα βλέμματα του διεθνούς κοινού και αυτή είναι τα λουλούδια που καλλιεργεί. Η παράδοση ξεκίνησε από την δημιουργό του μουσείου με αφορμή τα γενέθλιά της που στο βενετσιάνικο μπαλκόνι του κρέμασε τις κληματίδες από τις ναστουρτίες με τα έντονα πορτοκαλί χρώματα. Το μουσείο τις καλλιεργεί στα θερμοκήπιά του και κάθε χρόνο από τον Μάρτη μέχρι τον Απρίλιο τις μεταφέρει στο μπαλκόνι για να προσφέρει ένα εξαιρετικό θέαμα στους επισκέπτες του.
