Eρευνα – Ανάλυση: καθ. Γιάννης Μανιάτης
Με τη συνεργασία των μεταπτυχιακών φοιτητών/τριών: Ι. Βούλγαρη, Α. Μανώλη
Στις πλουσιότερες χώρες, η χρήση του κλιματιστικού αποτελεί καθημερινότητα, σε αντίθεση με τις χώρες που είναι αντιμέτωπες με ενεργειακή φτώχεια. Ενα τυπικό κλιματιστικό καταναλώνει περίπου 1.000 W/ώρα, ωστόσο, σε τουλάχιστον 45 χώρες η μέση ημερήσια κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας ανά άτομο είναι χαμηλότερη από την απαιτούμενη για μία ώρα λειτουργίας του. Στην Ινδία μπορεί να λειτουργήσει για 44 λεπτά, στη Νιγηρία για 13 λεπτά και στο Τσαντ για μόλις 1 λεπτό. Η κλιματική αλλαγή και η άνοδος των εισοδημάτων αναμένεται να αυξήσουν σημαντικά τη ζήτηση για κλιματισμό έως το 2050, με τον αριθμό των κλιματιστικών να τριπλασιάζεται και να ξεπερνά τα 5,5 δισ. παγκοσμίως.
Οι διαφοροποιήσεις Δύσης και Ανατολής
Οι παγκόσμιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα αυξήθηκαν την περίοδο 2015-2024 κατά 9% (+3,3 γιγατόνους). Η άνοδος συνδέεται με την πληθυσμιακή αύξηση, τη βιομηχανική ανάπτυξη, την άνοδο του βιοτικού επιπέδου και τη διεύρυνση των κέντρων δεδομένων και της τεχνητής νοημοσύνης, αναδεικνύοντας σοβαρές διαφοροποιήσεις μεταξύ Δύσης και Ανατολής.
Στην Κίνα οι εκπομπές αυξήθηκαν κατά 21%, σε αντίθεση με την Ευρώπη και τις ΗΠΑ όπου μειώθηκαν κατά 18% και 8%, αντίστοιχα, ενώ παράλληλα το ΑΕΠ τους αυξήθηκε. Το 2025, ορισμένες χώρες αναθεώρησαν τις δεσμεύσεις τους, όπως οι ΗΠΑ, που προχώρησαν εκ νέου σε αποχώρηση από τη Συμφωνία των Παρισίων.
