ΖΟΡΑΝ ΜΑΜΝΤΑΝΙ

«Σήμερα, νέες φωνές επαναλαμβάνουν παλιά ψέματα, μεταμφιέζοντάς τα κάτω από φράσεις όπως “κοινωνική δικαιοσύνη” ή “δημοκρατικός σοσιαλισμός”», έγραψε ο Αμερικανός πρόεδρος, μια τάση στην οποία ισχυρίζεται ότι ανήκει ο Ζοράν Μαμντάνι.

Η εκλογική επικράτηση του Ζοράν Μαμντάνι στη Νέα Υόρκη δεν είναι μια συγκυριακή, τοπικής σημασίας επιτυχία ενός χαρισματικού υποψηφίου, αλλά ένα case study πάνω στη σύγχρονη πολιτική και εκλογική συμπεριφορά.

«The next and last stop is City Hall». Οι πόρτες του μετρό της Νέας Υόρκης ανοίγουν και εμφανίζεται η στάση του δημαρχείου. Cut.

Για πάρα πολλά χρόνια, και πολύ πριν από τη δημιουργία των υπεραγορών τροφίμων όπως τις γνωρίζουμε σήμερα στον δυτικό κόσμο τουλάχιστον, ο κανόνας στα αστικά κέντρα ήταν οι δημόσιες αγορές. 

Τα πολιτικά γεγονότα εκτός συνόρων αντιμετωπίζονται συχνά από τις εγχώριες δυνάμεις ως «μόδες». Ενθουσιασμένοι από τη γοητεία ενός επιτυχημένου εκλογικού μοντέλου, οι περισσότεροι επιχειρούν να ερμηνεύσουν τις επικοινωνιακές του αρετές.

Αν κάποιος θέλει να εξηγήσει τι συμβαίνει στις δυτικές κοινωνίες στις μέρες μας, δεν έχει παρά να ρίξει μια ματιά σε δύο στιγμιότυπα της εβδομάδας που μας πέρασε. Από τη μία, ένας 34χρονος μουσουλμάνος σοσιαλιστής πανηγύριζε τον θρίαμβό του στη μάχη για τη δημαρχία της Νέας Υόρκης.

Πολλοί ευφραίνονται με τον ήχο της φωνής τους. Λίγοι έχουν το θάρρος όμως να ομολογήσουν την απόλαυση. Ο Αλέξης Τσίπρας το παραδέχτηκε. Ακούγοντας τον εαυτό του να διαβάζει τον πρόλογο του βιβλίου του, ένιωσε «τα ίδια –ίσως και ισχυρότερα– συναισθήματα από αυτά της πρώτης γραφής». Το ‘ζησε.

Δικαιολογημένα ο 34χρονος Ζoράν Μαμντάνι μονοπωλεί το ενδιαφέρον όλου του κόσμου. Είναι ο πρώτος μουσουλμάνος δήμαρχος της Νέας Υόρκης και ο νεότερος εδώ και περίπου εκατό χρόνια.

Η εκλογή του Ζοράν Μαμντάνι στη δημαρχία της Νέας Υόρκης είναι μια σημαντική πολιτική εξέλιξη. Στη φάση αυτή όμως, η σημασία της είναι περισσότερο συμβολική παρά ουσιαστική. Ας εξετάσουμε τις δύο αυτές πλευρές.

«Κομμουνιστής», «ισλαμιστής», «άπειρος». Μπορεί ο χαρισματικός Ζοράν Μαμντάνι να διαψεύσει τα στερεότυπα που επιχειρούν να του προσάψουν και να αποτελέσει «εξαγώγιμο» υπόδειγμα πέρα από τα όρια της προοδευτικής Νέας Υόρκης;

Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα η Γάζα να ανοικοδομηθεί με τον πληθυσμό ακόμη εκεί.

Από την αρχή ο τραμπισμός ήταν ένας μεγάλος γρίφος: Πώς οι χαμένοι της παγκοσμιοποίησης, οι αποσυνάγωγοι της αμερικανικής ενδοχώρας, που έπρεπε στην πλουσιότερη χώρα του κόσμου να εξαντλούνται οικονομικά για να πληρώσουν την περίθαλψή τους, ψήφιζαν έναν άγριο καπιταλιστή από τη Νέα Υόρκη; Πώς οι περιφρονημένες λαϊκές τάξεις επέλεγαν ως εκπρόσωπό τους έναν μπίζνεσμαν που […]