ΥΠΕΡΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

Η εμπειρία του ελληνικού καλοκαιριού αλλάζει. Μπορεί η προσδοκία του κέρδους να συνδυαστεί με ένα άλλο μοντέλο; Υπάρχει «τρίτος δρόμος» μεταξύ του κορεσμού και της πλήρους απόρριψης;

Αυξάνονται οι επισκέπτες της περιοχής εκτός περιόδων αιχμής, σε άνοδο ο ευρωπαϊκός Βορράς.

Οταν η τουριστική ανάπτυξη ξεπερνά τις δυνατότητες ενός προορισμού, η κατάληξη είναι προδιαγεγραμμένη: τα σκουπίδια μαζεύονται στους δρόμους, το νερό δεν φτάνει και οι βιολογικοί καθαρισμοί καταρρέουν. Και όλα αυτά σε προορισμούς που αποθεώνονται σε ξένα ΜΜΕ.

Η πάλαι ποτέ μποέμικη συνοικία στην κορυφή του λόφου, όπου υψώνεται η βασιλική του Σάκρε Κερ, έχει μετατραπεί σε Disneyland, όπως αναφέρουν οι ντόπιοι.

Στη διάρκεια των δύο τελευταίων δεκαετιών ο αριθμός των τουριστών στην Ανταρκτική αυξήθηκε από 20.000 σε περίπου 120.000 – «Ένας μόνο τουρίστας μπορεί να συμβάλλει στην επιτάχυνση της τήξης περίπου 100 τόνων χιονιού».

Ο υπερτουρισμός και οι καύσωνες δεν έχουν επιπτώσεις στη ζήτηση, εκτιμά η Capital Economics.

Ας μην αυταπατώμεθα. Το «ελληνικό καλοκαίρι», το κάποτε ένδοξο ελληνικό καλοκαίρι, έχει μετατραπεί σε μια γιγάντια ψυχαναγκαστική μηχανή. Ο,τι νεύρο και όση ένταση έχουμε συσσωρεύσει στις πόλεις θεωρούμε υποχρέωσή μας να την αδειάσουμε σε κάποιο κυκλαδίτικο νησί ή σε μια απ’ αυτές τις υπέροχες παραλίες της ηπειρωτικής Ελλάδας.

Από τους τιμωρητικούς κανόνες για παραβάσεις έως τις καινοτόμες δράσεις επιβράβευσης των υπεύθυνων επισκεπτών.

Μείωση 7% στις διεθνείς κρατήσεις ακτοπλοϊκών εμφανίζει η Σαντορίνη το α΄ εξάμηνο σε σύγκριση με πέρυσι.

Mετά τη Σύμη, ο δήμαρχος της οποίας διεκδικεί την επιβολή τέλους 3 ευρώ στους ημερήσιους επισκέπτες του νησιού, τον ίδιο δρόμο εξετάζουν να ακολουθήσουν οι Παξοί και ίσως και η Ιθάκη.

Ο αριθμός των τουριστών που επισκέπτονται την εμβληματική περιοχή του Παρισιού έχει αυξηθεί ραγδαία μετά τους περσινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.

Η λύση του όμως δεν είναι ούτε οι περιορισμοί ούτε οι φόροι, αλλά η καλύτερη διαχείριση του όγκου των ταξιδιωτών.