ΒΙΒΛΙΑ

Ο Αλέξανδρος Σολζενίτσιν (1918-2008) δεν ευτύχησε εκδοτικά στη χώρα μας ούτε εκτιμήθηκε όσο του αξίζει. H μεταπολιτευτική ιδεολογική κυριαρχία της Αριστεράς εμπόδισε τη δίκαιη υποδοχή του, μολονότι είχαν δημιουργηθεί ορισμένες προϋποθέσεις, χάρη στην έκδοση δύο βιβλίων, την περίοδο των πρώτων μεταφράσεών του στα ελληνικά, με αντιφερόμενες προσεγγίσεις του έργου του.

«Μπορείς να νικάς τον θάνατο όταν δεν πίνεις; Μπορείς να αρχίσεις να πραγματοποιείς το επόμενο πρωί τα μεθυσμένα χθεσινοβραδινά σου όνειρα; Μπορείς να κυνηγάς την ουτοπία ξεμέθυστος;»

Η προπαγάνδα του Σέφτον Ντέλμερ εναντίον των ναζί.

Ενα βιβλίο για τα κάτεργα του θανάτου.

Τέσσερις βιβλιόφιλοι μιλούν για τη σχέση τους με τη συγγραφέα, με αφορμή την κυκλοφορία του «Ιντερμέτζο».

Η διαμάχη Iσραηλινών – Παλαιστινίων στο μικροσκόπιο.

Είχε χρόνια να το διαβάσει. Γύρω στα είκοσι, μπορεί και πιο πολλά. Είχε σε ένα κορίτσι δανείσει το βιβλίο, μετά χαθήκανε –οι γνωστές ιστορίες–, χάθηκε και το βιβλίο. Της το είχε δώσει για να προσέξει το ομότιτλο αφήγημα, αυτό με το οποίο άρχιζε η συλλογή: «Επιτάφιος θρήνος». Αυτή η μεγάλη του αδυναμία στα πεζά του του Γιώργου Ιωάννου.

Το «Εστί Ηδονή» ΑΩ Εκδόσεις είναι η πρώτη της ποιητική συλλογή.

Ποια είναι η θέση του ιστορικού και ποια του δημοσιογράφου ερευνητή; Κάποιες φορές διασταυρώνονται, συχνά αλληλοτροφοδοτούνται, κι όταν αναλαμβάνουν η εικόνα και ο ήχος την αφήγηση στην οθόνη, τότε κάθε θεατής παίρνει τη σκυτάλη· με το βλέμμα του ανασυστήνει και ανασυνθέτει, εστιάζει, διακρίνει, ξεχωρίζει.

Η νουάρ τριλογία του Ρόμπερτ Θόρογκουντ είναι το καλύτερο και πιο έξυπνο cozy mystery της χρονιάς.

Η πραγματικότητα εισβάλλει στο όνειρο, σε ένα από τα σημαντικότερα διηγήματα της αμερικανικής λογοτεχνίας.

Με αφορμή την επέτειο της επίθεσης της 7ης Οκτωβρίου μιλάει για τις συλλήψεις, τον παραλογισμό, τη νέα πραγματικότητα.