ΒΙΒΛΙΑ

Δύο γεωγραφικές περιοχές: τα σύνορα της Αριζόνα με το Μεξικό και η ενδοχώρα της Αυστραλίας, που τις χωρίζουν πάνω από 7.500 μίλια. Δύο συγγραφείς που ποτέ δεν συναντήθηκαν: ο Βέλγος γαλλόφωνος Ζορζ Σιμενόν (1903-1989), που η εργογραφία του περιλαμβάνει εκατοντάδες τίτλους, και η Αγγλίδα Τζέιν Χάρπερ (1980), που ζει στην Αυστραλία και έχει γράψει έως τώρα τρία βιβλία – το τρίτο μόλις εκδόθηκε στην Ελλάδα.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι απόσπασμα από το εν εξελίξει ανέκδοτο μυθιστόρημα «Το τελευταίο ποστάλι» (εναλλακτικός τίτλος «Προσάναμμα») του Φαίδωνα Ταμβακάκη (Αλεξάνδρεια, 1960), το οποίο, όπως και πολλά άλλα πεζογραφικά έργα του δεινού ιστιοπλόου Φ. Ταμβακάκη, διαδραματίζεται εν πλω. 

ΓΚΡΑΧΑΜ ΓΚΡΗΝ Ο ανθρώπινος παράγοντας Μετάφραση-Σημειώσεις: Αχιλλέας Κυριακίδης εκδ. Πόλις, 2020, σελ. 384 «Ο ανθρώπινος παράγοντας» του Γκράχαμ Γκρην είναι ένα ιδιότυπο κατασκοπικό μυθιστόρημα με φόντο τη Νότια Αφρική του απαρτχάιντ. Οι μυστικοί πράκτορες του Γκρην διακρίνονται για τις έντονες ψυχολογικές τους αμφιταλαντεύσεις. Εκτός από τις εντολές που λαμβάνουν, οι προσωπικές επιλογές, τα κίνητρα και […]

«Η αέναη περιέργεια είναι βασικό χαρακτηριστικό της ανθρώπινης κατάστασης… Πρόκειται απλώς για μια εγγενή ανάγκη της ανθρώπινης φαντασίας να ξέρει ή να προσπαθεί να ανακαλύψει ό,τι μας αφορά ή και ό,τι κανονικά δεν θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει… 

Είναι ακόμα ζωντανή στη μνήμη μου η συνάντηση που είχα πριν από μερικά χρόνια με την Αννίτα Παναρέτου. Βρισκόταν ακόμη στο στάδιο της αναζήτησης των ιστορικών πηγών, για ένα βιβλίο που μου φαινόταν από τότε δύσκολο και επίπονο. 

Συγκινητικά ντοκουμέντα εγκιβωτίζει η τρίγλωσση (ελληνικά, αγγλικά, ισπανοεβραϊκά) έκδοση «I REMEMBER… ΘΥΜΑΜΑΙ» με ένα CD που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις ΙΑΝΟΣ, φέρνοντας στο ευρύτερο κοινό αυθεντικά ακούσματα της σεφαραδiτικης μουσικής

«Γιατί τι είναι το σταντ απ, το σκεφτήκατε ποτέ; Ακούστε το από μένα… είναι τελικά μια αρκετά αξιοθρήνητη διασκέδαση, ας είμαστε ειλικρινείς, και ξέρετε γιατί; Γιατί ο κόσμος μυρίζει τον ιδρώτα μας! Την προσπάθειά μας να βγάλουμε γέλιο!»

Μπορεί το θέμα να είναι σαφές: η σχέση του ανθρώπου με τον χρόνο· υπό ποία έννοια, όμως, και εντός ποίου πλαισίου αναφοράς; Πώς μπορεί να σχετίζεται ο πλωτίνειος χρόνος με την εποχή μας; Τι μας χρειάζεται η αιωνιότης;

Λίγο πριν από τις ευρωεκλογές του 2019, παραδόθηκε για εκτύπωση το νέο βιβλίο του Δημήτρη Καλουδιώτη. Ενδιαφέρουσα, πρωτότυπη προσέγγιση, που προτείνει μια συνεκτική ερμηνεία της Μεταπολίτευσης, καθώς και αισιόδοξες προοπτικές σε εποχή κρίσης, αναδεικνύοντας δυνατότητες μιας «νέας κανονικότητας» για την Ελλάδα. Μιας ακόμα προσπάθειας ανασυγκρότησης της χώρας.

Κυκλοφόρησε το 2018 από τις εκδόσεις Ικαρος το βιβλίο της Μαρίνα Τσβετάγιεβα: «Ο δικός μου Πούσκιν», σε εξαιρετική μετάφραση από τα ρωσικά του Φώτου Λαμπρινού. Η Τσβετάγιεβα, μία από τις σημαντικότερες Ρωσίδες ποιήτριες του 20ού αιώνα, περιγράφει το 1937, σε ηλικία 42 ετών, πώς γνώρισε ήδη από τα τρία της χρόνια τον Αλέξανδρο Πούσκιν: τον Πούσκιν-ποιητή, τον Πούσκιν-μύθο, τον «άγαλμα-Πούσκιν». 

Μια τεράστια φωτογραφία του Μισέλ Ουελμπέκ κοσμούσε την περυσινή έκθεση βιβλίου του Παρισιού, στο περίπτερο του εκδοτικού οίκου Flammarion.

«Θα επιμείνουμε στην πολιτική εκκαθάρισης της Αθήνας και των γύρω περιοχών από όλους όσοι έχουν στασιάσει ενάντια στην εξουσία της συνταγματικής κυβέρνησης της Ελλάδας», είπε ο Ουίνστον Τσώρτσιλ στις 8 Δεκεμβρίου 1944 στη Βουλή των Κοινοτήτων. Τα «Δεκεμβριανά» είχαν ξεσπάσει μόλις πριν από πέντε ημέρες.