ΒΑΛΚΑΝΙΑ

Πάνω από τριάντα χρόνια έχουν περάσει από τη στιγμή που αναδύθηκε το «νέο» μακεδονικό ζήτημα το 1991, με τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Στα απόνερα της κατάρρευσης του ανατολικού μπλοκ και της ανόδου των εθνικισμών, η Ελλάδα βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα όταν στα βόρεια σύνορά της μαινόταν μια εμφύλια διαμάχη που θα άλλαζε τον χάρτη της περιοχής, επιβεβαιώνοντας όλα τα χιλιοειπωμένα κλισέ περί πυριτιδαποθήκης των Βαλκανίων.

Μία από τις πολλές και σημαντικές παρακαταθήκες που άφησε στη χώρα η διακυβέρνηση του Κώστα Σημίτη είναι και η ευρωπαϊκή προοπτική των ∆υτικών Βαλκανίων. Η προοπτική αυτή αποτυπώθηκε επίσημα στο «Θεματολόγιο (Agenda) της Θεσσαλονίκης», η οποία υιοθετήθηκε κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Προεδρίας της Ε.Ε., το 2003.

Τα Δυτικά Βαλκάνια είναι μια μαύρη τρύπα; Πιθανότατα ναι, δίχως αυτό να σημαίνει ότι η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη. Και, δυστυχώς, για τη μετατροπή τους σε κάτι που μοιάζει με μαύρη τρύπα στο σώμα της Ευρώπης, μέρος της ευθύνης έχουν οι «μεθυσμένες» από την ψευδαίσθηση της νίκης στο τέλος του Ψυχρού Πολέμου δυτικές ηγεσίες. Η […]

Η Ελλάδα είναι η πιο ισχυρή χώρα της Βαλκανικής. Δεν έχει κανένα λόγο να παρασύρεται από τις κορώνες και τους εθνικισμούς του προηγούμενου αιώνα, που κάνουν την εμφάνισή τους ξανά στη «γειτονιά». Μπορεί να ασκήσει την ισχύ της, όταν προκαλείται, απλώς δείχνοντας ότι οι καλές σχέσεις με την Αθήνα είναι μονόδρομος για όποιον γείτονα θέλει να έχει ευρωπαϊκό μέλλον

Ο τίτλος «Η βαλκανική μου Οδύσσεια» ανήκει στο βιωματικό βιβλίο του πρώην υπουργού Εξωτερικών της Μεγάλης Βρετανίας Ντέιβιντ Οουεν, ο οποίος μαζί με τον γνωστό μας από τις συνομιλίες για το Μακεδονικό, Αμερικανό πρώην υπουργό Εξωτερικών, Σάιρους Βανς ηγήθηκαν το 1992 της, υπό τον γενικό γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, προσπάθειας αντιμετώπισης των συγκρούσεων στην πρώην Γιουγκοσλαβία

Η συμφωνία των Πρεσπών έλυσε έναν γόρδιο δεσμό με θάρρος. Δυστυχώς, «η νεοελληνική ανοησία» όχι μόνο δεν επέτρεψε την πλήρη αξιοποίησή της, αλλά διευκόλυνε την υπονόμευσή της από τη βορειομακεδονική σοβινιστική Δεξιά. Η συμφωνία είναι στη γραμμή και στα πλαίσια της μεταπολεμικής γαλλογερμανικής ειρήνευσης, φιλίας και κατανόησης. Είναι ένα έξοχο παράδειγμα του πώς οι λαοί […]

Η αντιπαράθεση Αθηνών – Σκοπίων τις τελευταίες ημέρες είναι από μιαν άποψη η αναγκαία προϋπόθεση για μία λειτουργική και πλήρη εξομάλυνση –κατά το δυνατόν εξυπακούεται– των σχέσεων δύο κρατών, μετά τριάντα τρία χρόνια. Βεβαίως, το παιχνίδι παίζεται με όρους βαλκανικής ορχήστρας, υπό τη διεύθυνση πάντοτε της Ουάσιγκτον. Δεν είναι δυνατόν να γίνει διαφορετικά. Ηταν τον […]

Μας αρέσει συχνά να μπαίνουμε στον ρόλο του θύματος και του κατατρεγμένου. Το βλέπουμε τώρα γύρω μας, καθώς διαμορφώνεται ένα κλίμα της «καημένης Ελλάδας που τρώει φάπες», επειδή ο Ράμα μίλησε σε μια συγκέντρωση οπαδών του και η νέα πρόεδρος της Βόρειας Μακεδονίας μιλάει για «Μακεδονία» σκέτη. Είναι σαν να νιώθουμε μια γλυκιά έλξη από […]

Διαφορετικές προσεγγίσεις από υπουργούς και στελέχη της Νέας Δημοκρατίας για την προοπτική κύρωσης των μνημονίων με τη Βόρεια Μακεδονία.

Τα Βαλκάνια φημίζονται σαν ευλογημένα από τα ουράνια, σέρνουν όμως και την κατάρα τους: παραείναι στενός τόπος για να αφομοιώσει τη συγκρουσιακή συνύπαρξη μισής ντουζίνας μεγαλοϊδεατισμών. Δεν υπάρχει χώρα τους, από τις παλαιότερες έως τις νεότερες, που να μη ζει με την πεποίθηση ότι οι διπλανές της σχηματίστηκαν εις βάρος της, αδικώντας την, στερώντας της […]

Οσο και αν οι Ελληνες θέλουμε να ξεχνάμε ότι η χώρα μας αποτελεί κομμάτι των Βαλκανίων, οι πολιτικές, ιστορικές και πολιτισμικές εντάσεις της χερσονήσου είναι πάντα έτοιμες να μας εμπλέξουν σε νέες περιπέτειες. Την ώρα που ο πρωθυπουργός βρισκόταν στην Τουρκία σε μια επίσκεψη που θα δείξει εάν η διακήρυξη φιλίας του περασμένου Δεκεμβρίου είναι […]

Βαλκάνια! Συνήθως ξεκινάμε με το σχόλιο που υποτίθεται ότι έκανε ο Ουίνστον Τσώρτσιλ: «Τα Βαλκάνια παράγουν περισσότερη Ιστορία από όση μπορούν να καταναλώσουν»**. Στη συνέχεια ξαναθυμόμαστε τα Βαλκάνια της δεκαετίας του 1990. Hταν τότε που για να ξορκίσουμε το κακό που έφερνε στη συλλογική μας μνήμη αυτός ο όρος, μετονομάσαμε την περιοχή σε «Νοτιοανατολική Ευρώπη».