ΤΖ. ΝΤ. ΒΑΝΣ

Μια σύντομη παράγραφος σε έρευνα των New York Times για το πώς ο Ελον Μασκ «κατέλαβε» την ομοσπονδιακή γραφειοκρατία περιέχει και ένα μήνυμα για την Ευρώπη.

Για αρχή, την προσωπική του σωτηρία. Πρόσφατα, σε μια αξιοσημείωτη στιγμή ειλικρίνειας στο Μαϊάμι Μπιτς, ο πρόεδρος Τραμπ παραδέχθηκε ότι η προεδρική του εκστρατεία ήταν πρωτίστως ένας αγώνας για την αποφυγή φυλάκισης που θα του είχε κάνει τη ζωή «εξαιρετικά δύσκολη».

Σε πολύ οξύ κλίμα πραγματοποιήθηκε η σύσκεψη μεταξύ των δύο ηγετών – Ακυρώνεται η συμφωνία για τα ορυκτά.

Ο Ουκρανός πρόεδρος καλείται είτε να δεχθεί τώρα μια κακή συμφωνία, είτε να ρισκάρει μια επιδείνωση επί του επιχειρησιακού πεδίου, που θα τον οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στην έξοδο.

Την υποστήριξή τους στον Ουκρανό πρόεδρο, Βολοντίμιρ Ζελένσκι εκφράζουν Ευρωπαίοι ηγέτες και αξιωματούχοι με φόντο τη δημόσια διαφωνία σε υψηλότατους τόνους που είχε με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ αλλά και τον αντιπρόεδρο, Τζέι Ντι Βανς στον Λευκό Οίκο.

Η προθυμία του Τραμπ για συνθηκολόγηση-εξπρές με τον Πούτιν προσκρούει όχι μόνο στην άρνηση της Ουκρανίας, αλλά και στους όρους της επόμενης ημέρας.

Δεν είναι ανάδελφος. Παρά τον χιλιοτραγουδισμένο «απομονωτισμό» του, ο τραμπισμός ασκεί επιρροή σε όλη τη Δύση. Η ομιλία του Βανς στο Μόναχο μπορεί να σόκαρε τους συνέδρους που τον άκουγαν. Βρήκε όμως ζεστό ακροατήριο –και ενθουσιώδη πληκτρολόγια– έξω από τον συνεδριακό χώρο, σε όλη την ήπειρο.

Χύμα και τσουβαλάτα τα είπε στην Ευρώπη ο νέος Αμερικανός αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς και θα άξιζαν ένα χειροκρότημα αν δεν ήταν ταυτοχρόνως και υποκριτικά.

Οταν στην Ελλάδα του 2014 βλέπαμε την κρίση να εισέρχεται σε μια νέα και αβέβαιη φάση, η Γερμανία βίωνε στιγμές απέραντης οικονομικής ευδαιμονίας. Την ίδια ακριβώς χρονιά, η Ρωσία εισέβαλλε στην Κριμαία και επιχειρούσε να αποσπάσει βίαια την ανατολική Ουκρανία.

Οταν ο Αϊζάια Μπερλίν, ο σπουδαίος διανοούμενος του 20ού αιώνα, έφυγε από τη Σοβιετική Ρωσία και έφθασε στο Λονδίνο το 1921, ήταν μόλις 11 ετών. Είχε καταφέρει να ξεφύγει από την καταπίεση των μπολσεβίκων και τον αυξανόμενο αντισημιτισμό.

Το αιφνιδιαστικό τηλεφώνημα του Ντόναλντ Τραμπ στον Βλαντιμίρ Πούτιν μπορεί να σηματοδοτεί το τέλος της «Δύσης» ως μιας σταθερής πολιτικής και στρατιωτικής συμμαχίας. Ζούμε μια καθοριστική συγκυρία. Οι ηγέτες μας προσπαθούν να αποκρυπτογραφήσουν τις προθέσεις του προέδρου Τραμπ. Τα μηνύματά του είναι χαοτικά.

Σε κάθε ανατροπή που προκαλεί στα δεδομένα της Δύσης ο πρόεδρος Τραμπ, γινόμαστε βαθύτατα έκπληκτοι και αναστατωμένοι και τρέχουμε να αναζητήσουμε την αντιστοιχία των όσων κάνει, προτείνει και ότι πιστεύουμε ότι σκέφτεται, με εκείνες τις βαθιές και καταστροφικές ανατροπές του άμεσου παρελθόντος.