ΤΑΙΝΙΕΣ

Δύο γυναίκες σε πένθος και ένας αποξενωμένος πατέρας.

Το ντοκιμαντέρ «Megadoc» του Μάικ Φίγκις αποκαλύπτει την άγνωστη ιστορία πίσω από το «Megalopolis», το χαοτικό, magnum opus, του Φράνσις Φορντ Κόπολα

Μια ιστορία μυστηρίου με κωμικά στοιχεία, που θυμίζει αρκετά και το μυθιστορηματικό σύμπαν της Αγκαθα Κρίστι, έφτασε πρόσφατα στην πλατφόρμα του Netflix.

Η στήλη δεν έχει δει την ταινία που συγκίνησε τη Βενετία και αφηγείται την τραγική ιστορία ενός εξάχρονου κοριτσιού στη Γάζα. Είμαι βέβαιος, όμως, ότι όπως έγραψε και ο κριτικός μας, Αιμίλιος Χαρμπής, που την παρακολούθησε, η ταινία της Κάουτερ Μπεν Χάνια «Η φωνή της Χιντ Ρατζάμπ» ήταν συνταρακτική.

«Η ζωή είναι κωμωδία. Πρέπει να παίζεται σοβαρά». Η φράση του σημαντικού Ευρωπαίου στοχαστή του 20ού αιώνα Αλεξάντερ Κοζέβ, που υπάρχει ως προμετωπίδα στο μυθιστόρημα του Τζουλιάνο ντα Eμπολι «Ο μάγος του Κρεμλίνου», θα μπορούσε να είναι και μότο της εποχής. Iσως όχι μόνο της σημερινής.

Η βραβευμένη στις Κάννες ταινία του Νορβηγού Γιοακίμ Τρίερ δίνει επικό χαρακτήρα σε μια οικογενειακή ιστορία.

Επτά σκηνοθέτες που θα διαγωνιστούν με τις ταινίες τους στο φετινό Φεστιβάλ της Δράμας συζητούν για την τέχνη της μικρής φόρμας και τον κόπο, την επιμονή και τα χρήματα που απαιτούνται για να γυριστεί ένα φιλμ λίγων λεπτών.

Πλάνα που οδηγούν τον θεατή στο υπαρξιακό μονοπάτι.

Το 1984 άνοιξε τον δρόμο για όλα τα υπόλοιπα mockumentary διακωμωδώντας τη ροκ βιομηχανία. Τώρα, επιστρέφει δριμύτερο αλλά κανείς δεν ξέρει ποιος θα είναι ο ντράμερ αυτήν τη φορά…

Αναλύοντας το animation KPop Demon Hunters που κυριάρχησε σε streaming, κινηματογράφο και μουσική βιομηχανία, εγκαινιάζοντας, σύμφωνα με κάποιες αναλύσεις, μια νέα (πολυ)πολιτισμική, καλλιτεχνική πραγματικότητα.

Ο Τζιμ Τζάρμους, μεγάλος νικητής στο Φεστιβάλ Βενετίας, και οι αντιδράσεις

Η «Κ» ξεχώρισε δύο φιλμ από το «Beyond Borders» για τον ρατσισμό και τον πόλεμο στην Ουκρανία.