ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

Η Κατερίνα Καμπανέλλη θυμάται ιστορίες από τον πατέρα της, με αφορμή την παράσταση στο ξενοδοχείο Μπάγκειον, η οποία βασίζεται στις αναμνήσεις της.

Το ιδίωμα της ανηλικότητας, η εμμονική εντρύφηση στον θηλυκό ψυχισμό και η παθιασμένη αντίσταση στην πατριαρχία.

Το πρώτο της παιδικό παραμύθι με τίτλο «Λουλουδιών μύθοι και θρύλοι» κυκλοφόρησε προσφάτως από τις εκδόσεις Ελληνική Γραφή.

Σε έναν κόσμο όπου όλοι διψούν για προβολή, ο Τόμας Πίντσον δεν εμφανίζεται ποτέ, δεν δίνει συνεντεύξεις και δεν διαφημίζει τα έργα του. Παρατηρούμε την παράδοξη περίπτωση του «αόρατου» ροκ σταρ της αμερικανικής λογοτεχνίας.

Tο τελευταίο της βιβλίο «Ο Τάσος πέθανε» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κάκτος.

Μια ανέκδοτη ιστορία της Λιλής Ελευθερίου για τη μνήμη του αδελφού της Μάνου.

Γιατί ο Στίβεν Κινγκ είναι ο κορυφαίος παραμυθάς του φόβου; Για άπειρους λόγους. Να μερικοί από αυτούς…

«Αυτό που διαχωρίζει τη μυθοπλασία από την κοινή εμπειρία δεν είναι ένα έλλειμμα πραγματικότητας αλλά ένα πλεόνασμα ορθολογικότητας», γράφει ο Ζακ Ρανσιέρ. Η γραφή του Λάσλο Κρασναχορκάι είναι βαθιά ελλειμματική σε ορθολογικότητα. Κατά Ρανσιέρ, επομένως, η μυθοπλασία του Μαγυάρου βρίθει πραγματικότητας.

Οι «Ιστορίες χωρίς φωνή» (εκδόσεις Οκτάνα) είναι το πρώτο του βιβλίο.

Μια επιστροφή στο εμβληματικό μυθιστόρημα του Τζακ Κέρουακ, με αφορμή τις «χαμένες σελίδες» του που ήρθαν στο φως.

Εχει εκδώσει τα βιβλία: «4 χρόνια μνημόνιο είναι λίγα πολύ λίγα» (ψευδώνυμο Μικρός Φωκίων), «Της σιωπής» με διηγήματα και ποίηση, «Πολλά είπαμε» και «Χορδιστές» (εκδ. ΚΟΥΑΡΚ).

«Ποια είμαι; Ωχουου!.. Μπορούμε να κεντήσουμε πάνω σε αυτό ό,τι θέλετε». Είναι μια γυναίκα 88 χρόνων, με μαλλιά και πρόσωπο σε σχεδόν φυσική κατάσταση (χωρίς ίχνος μακιγιάζ), χωρίς φροντίδα για την εμφάνισή της. Από τις πρώτες φράσεις της στον φακό, δεν μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από πάνω της. Γιατί;