ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Μετά την εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, η κυβέρνηση δεν έχει μπροστά της άλλο πολιτικό ορόσημο. Θα μπορούσε, συνεπώς, να συνεχίσει σε ρυθμούς ρουτίνας. Κάτι τέτοιο μπορεί να μοιάζει πολιτικά «ασφαλές», όπως και πολλές από τις επιλογές που έχουν γίνει τα τελευταία δύο χρόνια. Δεν είναι, όμως.

Η εκλογή του Κώστα Τασούλα στην Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας ολοκληρώθηκε την 12/2 με την τέταρτη ψηφοφορία και με 160 ψήφους. Ο Τάσος Γιαννίτσης πήρε 34, η Λούκα Κατσέλη 29, ο Κώστας Κυριακού 14, «παρών» 39, ενώ υπήρχαν 24 απουσίες από τη Νέα Αριστερά, την Πλεύση Ελευθερίας και Ανεξάρτητους.

Ενατος Πρόεδρος της Eλληνικής Δημοκρατίας εξελέγη χθες ο Κώστας Τασούλας, με τον Νικήτα Κακλαμάνη να ανακοινώνει το τελικό αποτέλεσμα και τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας όρθιους να χειροκροτούν.

«Επιβεβαιώνεται κάθε μέρα η αναγκαιότητα για άμεση υποβολή πρότασης δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης, η οποία δεν μπορεί να περιμένει», τόνισε – Τι είπε για τα άλλα κόμματα της Κεντροαριστεράς

Τι αναφέρει στην επιστολή που απέστειλε στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Νίκο Ανδρουλάκη

Τα καρέ που ξεχώρισαν

Η ίδια εξέφρασε τις ευχές της για κάθε επιτυχία κατά την άσκηση των καθηκόντων του.

Εκκληση για «εθνική προσπάθεια και κοινωνική συνοχή», απηύθυνε ο Κωνσταντίνος Τασούλας στις πρώτες του δηλώσεις μετά την εκλογή του στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας, σημειώνοντας πως η θέση αποτελεί «κορυφαία τιμή, αλλά κυρίως βαριά ευθύνη».  Μετά από ονομαστική-φανερή ψηφοφορία, και επί 274 παρόντων βουλευτών, τον τέως πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων ψήφισαν 160 βουλευτές, με τους […]

Ο Κωνσταντίνος Τασούλας θα αναλάβει τα καθήκοντά του μετά τη λήξη της θητείας της νυν Προέδρου στις 13 Μαρτίου 2025.

Μετά την ολοκλήρωση της τέταρτης ψηφοφορίας, κατά την οποία απαιτούνταν 151 ψήφοι.

Στη σημερινή ονομαστική ψηφοφορία απαιτείται πλειοψηφία 151 βουλευτών, αριθμό που έχει ήδη υπερβεί στις προηγούμενες ψηφοφορίες ο προταθείς από τη Ν.Δ. τέως πρόεδρος της Βουλής Κωνσταντίνος Τασούλας. 

Στα 50 χρόνια του θεσμού, ορόσημα αποτέλεσαν ο περιορισμός των εξουσιών του Προέδρου, η υιοθέτηση της μυστικής ψηφοφορίας και η αποσύνδεση της εκλογής από την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.