ΠΟΛΕΙΣ

Σε όλες τις γειτονιές της Αθήνας (και του Πειραιά, και άλλων πόλεων) συναντώ διαρκώς αυτό το γοητευτικό φαινόμενο.

Μια νέα γενιά επενδυτών ποντάρει σε φιλόδοξα οικιστικά σχέδια στο λιγότερο ελκυστικό μέρος για κατοικία στην Αθήνα.

Ανάμεσα στη συγκίνηση ενός αθηναϊκού οικήματος σε αποσύνθεση και στη θλίψη για την εγκατάλειψή του, ποικίλα αισθήματα γεννώνται ως αντίδραση.

…με το φάντασμα του Μαραντόνα να πλανάται ακόμη πάνω από την πόλη σαν θεότητα που λατρεύεται από τους πάντες.

Βαδίζοντας στην οδό Θουκυδίδου, έστριψα σε εκείνο το αδιέξοδο, από τα αθέατα, που η Αθήνα σε φιλοδωρεί διαρκώς.

Οι πόλεις ερήμωσαν, οι άνθρωποι κλείστηκαν στα σπίτια τους, οι παγκόσμιες μεταφορές «πάγωσαν» και η εργασία άλλαξε χαρακτήρα. Ομως, έπειτα από τρία χρόνια, τι άλλαξε και τι έμεινε ίδιο; 

Είχα μπροστά μου το φουντωτό, κλαδεμένο πεύκο στην οδό Τηλεφάνους, κοντά στο πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνος και ήρθε στον νου μια παλιά φωτογραφία του Φρεντ Μπουασονά από την οδό Βερανζέρου στη δεκαετία του 1910.

Στο μέλλον, όλοι θα πρέπει να μπορούν να κάνουν τις καθημερινές δραστηριότητές τους μέσα σε 15 λεπτά με τα πόδια.

Οι πόλεις σήμερα συνεισφέρουν περίπου στο 50% των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα ποσοστό που εκτιμάται ότι θα αυξηθεί σε 70% έως το 2050.

Γιατί τα αστικά κέντρα του πλανήτη είναι φτιαγμένα από άνδρες για άνδρες και ποια χαρακτηριστικά μαρτυρούν ότι ο σχεδιασμός τους δεν έχει λάβει υπόψη του τις ανάγκες των γυναικών.

Η νέα τάση συνδυάζει κτίρια εταιρειών, κατοικίες και ελεύθερους χώρους.

Η αύξηση της δενδροκάλυψης από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο του 14,9% σε 30% θα έριχνε τη θερμοκρασία στις πόλεις κατά 0,4 βαθμούς Κελσίου και θα μπορούσε να μειώσει τους θανάτους που σχετίζονται με τα «κύματα» καύσωνα κατά 39,5%