ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΣ

Με τον πληθωρισμό της Ευρωζώνης να φτάνει αισίως στο 10,7% παρά τις συνεχείς αυξήσεις των επιτοκίων από την ΕΚΤ και με τα εισοδήματα των Ευρωπαίων να παραμένουν στάσιμα, οι καταναλωτές της Γηραιάς Ηπείρου αναγκάζονται να στερηθούν όσα δεν κρίνουν απολύτως αναγκαία.

Οι τιμές της ενέργειας αυξήθηκαν κατά 41,9% σε ετήσια βάση τον Οκτώβριο από 40,7% τον Σεπτέμβριο.

Αντιμέτωπες με τον υψηλό πληθωρισμό και την εκτόξευση του λειτουργικού κόστους τους, οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις αναζητούν άμεση ρευστότητα και καταφεύγουν σε βραχυπρόθεσμο δανεισμό που θυμίζει τις χειρότερες ημέρες του πρώτου κύματος της πανδημίας.

Για πρώτη φορά από τον Απρίλιο, ο εναρμονισμένος δείκτης τιμών καταναλωτή στην Ελλάδα υποχώρησε κάτω από το 10%, καθώς η Eurostat τον εκτιμά στο 9,8% για τον Οκτώβριο.

Με σύνταξη που θα κινείται στα όρια της φτώχειας (ή και κάτω από αυτά) κινδυνεύει να βρεθεί ο αυτοαπασχολούμενος που θα επιμείνει να πληρώνει την ελάχιστη επιτρεπτή ασφαλιστική εισφορά καθ’ όλη τη διάρκεια του εργασιακού του βίου.

Επιβράδυνση σημείωσε ο εναρμονισμένος στα δεδομένα της Ευρωζώνης πληθωρισμός στην Ελλάδα τον Οκτώβριο, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε σήμερα Δευτέρα, η επίσημη στατιστική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Eurostat.

Η μικρότερη του απαιτουμένου αύξηση των επιτοκίων θα αποτύχει να τιθασεύσει τον πληθωρισμό, ο οποίος μπορεί να παγιωθεί.

Ελπίδες για αποκλιμάκωση του πληθωρισμού προκαλεί η σημαντική μείωση της τιμής του φυσικού αερίου. Ωστόσο, υπάρχει μία αρνητική παράμετρος.

Πιο αναλυτικά, το σπορέλαιο, μέσα σε ένα χρόνο, στην Ιταλία αυξήθηκε κατά 56%, το βούτυρο κατά 42,9%, η ζάχαρη κατά 35,9% και το ρύζι κατά 30,6%.

Τον Σεπτέμβριο ο πληθωρισμός έφθασε το 10%, ενώ οι τιμές ενέργειας αυξήθηκαν κατά 43% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2022 και οι τιμές των τροφίμων κατά 20,3%.

Η διάχυση της αύξησης του ενεργειακού κόστους σε ολόκληρη την αλυσίδα της παραγωγής έχει ως αποτέλεσμα οι καταναλωτές να πληρώνουν περισσότερα χρήματα για να αγοράσουν λιγότερα προϊόντα.

Σχεδόν τα τρία τέταρτα των Ευρωπαίων καταναλωτών περικόπτουν τις δαπάνες για καθημερινά είδη, συμπεριλαμβανομένων των τροφίμων, ώστε να κατορθώσουν να τα βγάλουν πέρα εν μέσω επιδεινούμενης κρίσης στο κόστος διαβίωσης.