Ο ΚΥΡΙΟΣ ΓΚΡΙ

Ο 17ος αιώνας για την Αγγλία ήταν μια εποχή γεμάτη συνωμοσίες, δολοφονίες, εμφύλιες συγκρούσεις, αποκεφαλισμούς βασιλέων, εξορίες – το αίμα έρρεε άφθονο. Τόσο που στην Ολλανδία και, κυρίως, στη Γαλλία, η Βρετανία αποκλήθηκε «το νησί του Διαβόλου».  Και όμως, όπως γράφει ο Τζόναθαν Κιτς στο βιβλιαράκι που συνοδεύει μία ακόμα φροντισμένη δισκογραφική παραγωγή της Harmonia […]

Η Κίρκη συμβουλεύει τον Οδυσσέα να ταξιδέψει στον Αδη. Και αυτός, αφού αναχωρεί απ’ το νησί της, φτάνει στα πέρατα του ωκεανού και εισχωρεί στο στόμιο του κάτω κόσμου. Ακολουθεί η θρυλική ραψωδία της Νέκυιας. 

Ο πατέρας μου αυτοκτόνησε όταν ήμουν πολύ μικρός, αφήνοντας πίσω του ένα απέραντο μυστήριο και βαθιά λύπη.

Το 1973, ο βιολονίστας Γεχούντι Μενουχίν και ο μαέστρος Εντμοντ ντε Στουτζ ανέθεσαν τη σύνθεση ενός κοντσέρτου για βιολί και ορχήστρα στον Ελβετό Φρανκ Μαρτέν (1890-1974).

Τις τέσσερις τελευταίες δεκαετίες, οι μουσικολόγοι έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ συνέθεσε τη Μεγάλη Λειτουργία σε σι ελάσσονα (BWV232).

Σαν να προσεγγίζεις στο βαθύ Διάστημα ένα μυστηριακό άστρο· έναν ωκεάνιο εξωπλανήτη. Σαν να κλείνεις τα μάτια για να αφεθείς σε μια ιερή (ή ανίερη) μύηση.

Από τα πρώτα μέτρα του πρώτου –αργού– μέρους του Κοντσερτίνο για Τσέλο και Ορχήστρα Εγχόρδων, Εργο 43bis (γραμμένο το 1948) αντιλαμβάνεται κάποιος τη γνήσια δραματικότητα, την υποβλητική ένταση, την καθαρότητα του ήχου του Μιεσισλάβ Ουάινμπεργκ (1919-1996). 

Το 1927 στο Κάρνεγκι Χολ της Νέας Υόρκης παίχτηκε ένα μουσικό έργο που προκάλεσε αντιδράσεις. Ηταν η Τζαζ Συμφωνία (A Jazz Symphony) του Αμερικανού Τζορτζ Ανθέιλ (George Antheil, 1900-1959).

Οταν ήταν νέος, ο κύριος Γκρι είχε αγοράσει ένα μικρό άσπρο βιβλιαράκι με εξώφυλλο την εικόνα ενός νέου, με παραδοσιακή φορεσιά, να παίζει κάποιο έγχορδο. Ηταν οι «Παραλογές» σε επιμέλεια του Γιώργου Ιωάννου και το βιβλίο είχε εκδοθεί από την Εστία.

Ο κύριος Γκρι συνειδητοποίησε τις προάλλες ότι δεν πρέπει να έχει μνημονεύσει ποτέ έναν μεγάλο μαέστρο που δεν βρίσκεται πια στη ζωή, τον Ιάπωνα Σέιζι Οζάουα.

Ποιες εθνικότητες κυριαρχούν παραδοσιακά στη λόγια μουσική; Γερμανοί και Αυστριακοί, Ιταλοί, Γάλλοι, Ρώσοι, Τσέχοι, Ούγγροι, Αγγλοι κ.ά.

Για τον Αντόνιο Σαλιέρι τα έχουμε ξαναπεί από εδώ («Ο αδικημένος, παρεξηγημένος Αντόνιο Σαλιέρι ήταν μεγάλος μουσικός», 8.9.2024), με αφορμή το δικό του Ρέκβιεμ που είχε κυκλοφορήσει πριν από μερικούς μήνες μαζί με το Ρέκβιεμ του Μότσαρτ (δισκογραφική έκδοση του ιδρύματος Chateau de Versailles).