Ο ΚΥΡΙΟΣ ΓΚΡΙ

Κ​​άθε Σάββατο μεσημέρι, ο κύριος Γκρι διασκεδάζει με το «The Big Bang Theory» – την αμερικανική κωμική σειρά με τους τέσσερις σπασίκλες της Φυσικής (συν την απαλλαγμένη από τις συμφορές της νοημοσύνης ξανθιά Κέλι Κουόκο).

​​​​Υπάρχουν λαίμαργοι άνθρωποι», σκέφτεται φωναχτά ο κύριος Γκρι. «Λαίμαργοι λαοί, λαίμαργες κοινωνίες υπάρχουν;» Δεν είχα καταλάβει τότε ότι θέτοντας αυτό το ερώτημα, στον εαυτό του περισσότερο, είχε στον νου του την ελληνική περίπτωση, τουλάχιστον έτσι όπως ανάπτυξε μια νοοτροπία από τη δεκαετία του ’80 και μετά.

Τ​​ις προάλλες ο κύριος Γκρι ξύπνησε μέσα στη νύχτα. Νόμιζε ότι πνιγόταν. Την επομένη, διαπίστωσε πως είχε μια κρίση γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης. Ηταν η πρώτη φορά που του συνέβαινε – όχι όμως και η τελευταία.

«Αφού οι επιστήμονες την υπέβαλαν σε παρατεταμένη ερωτική στέρηση, η μύγα των φρούτων (Drosophila melanogaster) στράφηκε, μέσα στην απελπισία της, στο οινόπνευμα».

«Τι παθαίνει ο Νάρκισσος; Βυθίζεται μέσα στον εαυτό του και πνίγεται. Οχι μια φορά μονάχα··συνέχεια».

Για τι πράγμα μιλάμε, όμως, όταν μιλάμε για επιθυμία; Τι προσπα­θούμε να επικαλύψουμε με την ψυχαναγκαστική κατανάλωσή της;

«Για μία ακόμη φορά, η αμαρτία είχε ως αποτέλεσμα τη διάσπαση της ανθρώπινης κοινότητας».

Οπως λένε οι αγγλόφωνοι: More than I could chew – περισσότερα απ’ όσα μπορούσα να μασήσω. Χωνέψω, επί το ελληνικότερον.

Γιατί όλες αυτές οι γυναίκες τιμωρούνται επειδή ο μοναδικός τους πόθος είναι η απόκτηση γνώσης;

Την άνοιξη του 1948, ο εικοσάχρονος Αμερικανός απόφοιτος της Γεωλογίας Ευγένιος Σουμέικερ σκέφτηκε κάτι τρελό: ότι μέσα στη δική του γενιά ο άνθρωπος θα έχει περπατήσει στο φεγγάρι. Μάλιστα, όταν διερωτήθηκε τι είδους άνθρωπος θα μπορούσε να είναι αυτός που θα επισκεφθεί πρώτος το φεγγάρι, συνειδητοποίησε ότι η απάντηση ήταν εύκολη: γεωλόγος – όπως ο […]