Ο ΚΥΡΙΟΣ ΓΚΡΙ

Τη νύχτα της 4ης προς 5η Αυγούστου του 1916, οι Γερμανοί εξαπέλυσαν λυσσασμένες επιθέσεις. Μέσα στο σκοτάδι, οι φωτοβολίδες έλουζαν με ένα απόκοσμο φως τις φιγούρες που προσπαθούσαν να τρέξουν στη λάσπη, ανάμεσα στους κρατήρες και στα διαμελισμένα πτώματα.

Η Αλκηστη προσφέρεται να πεθάνει στη θέση του άνδρα της, του Αδμητου. Οι ηλικιωμένοι γονείς του δεν δέχονται να κάνουν αυτή την υπέρτατη θυσία. Oπως λέει ο Σολωμός, γλυκιά η ζωή και ο θάνατος μαυρίλα. Γιατί όμως αυτή η εξωφρενική θυσία;

Τo «Somewhere not here», που τραγουδούσαν πριν από λίγα χρόνια οι Alpha, αυτή η μακρόσυρτη, επτάλεπτη ψιθυριστή σχεδόν, βραχνή ερωτική μπαλάντα που ακροβατεί εξαίσια κάπου ανάμεσα στην τζαζ και στην απαλή electronica, εμπνέει τον κύριο Γκρι: «Κάπου αλλού, όχι εδώ: ο νους μου τρέχει σε ξένους, μακρινούς κόσμους που τους μισο-παρατηρούμε και τους μισο-φανταζόμαστε».

Η βοήθεια ήρθε, ακόμα μία φορά, από ψηλά. Τον Ιανουάριο του 1945, μετά την αιφνιδιαστική γερμανική αντεπίθεση στις Αρδέννες, οι Αμερικανοί αλεξιπτωτιστές που συμμετείχαν στην περίφημη Μάχη της Εξέχουσας (Battle of the Bulge), αποκλεισμένοι στα χιόνια, χαμογέλασαν όταν ο ουρανός καθάρισε και οι σκληροτράχηλες Ντακότες τούς πέταξαν τις απαραίτητες προμήθειες.

Ηταν η πιο όμορφη πόρνη που είχαν δει ποτέ. Ο χειρουργός Ουίλιαμ Φέργκιουσον, βοηθός του δρος Ρόμπερτ Νοξ, υπήρξε άλλωστε τακτικός πελάτης της. Το όνομά της ήταν Μαίρη Πάτερσον και την αναγνώρισε αμέσως μόλις την είδε στο ανατομικό τραπέζι.

Η μπάντα ποζάρει για να φωτογραφηθεί και όπως όλα δείχνουν, είναι μάλλον κάποιο νωχελικό καλοκαιρινό μεσημέρι ή νωρίς το απόγευμα.

Τον Ιούλιο του 1920 ο Ισαάκ Μπάμπελ υπηρετεί με το «Κόκκινο Ιππικό» στον ρωσοπολωνικό πόλεμο.

Τα «Μαθήματα λογοτεχνίας» του Κορτάσαρ (εκδ. Opera) μεταφράστηκαν από τον Αχιλλέα Κυριακίδη, ο κύριος Γκρι με αυτό αποφασίζει να αποχαιρετήσει το 2021.

Ο κύριος Γκρι έκανε ένα ωραίο δώρο στον εαυτό του για τις γιορτές: το κουτί Praga Digitals, 30 Years Limited Edition.

Στο τελείωμα του ταξιδιού, οι επιζήσαντες έφαγαν τους αρουραίους, το δέρμα και το ξύλο του πλοίου.

Τον Ιούνιο του 1951, ο Γκρέιαμ Γκριν επιστρέφει από δημοσιογραφική αποστολή στην Ινδοκίνα ενθουσιασμένος. Το Βιετνάμ τον έχει καταγοητεύσει, όπως επίσης τον έχει συγκινήσει ο αγώνας των Βιετναμέζων. Μάλιστα, δηλώνει στους υπεύθυνους του περιοδικού Life ότι είναι έτοιμος να ξαναπάει με την πρώτη ευκαιρία. Εκείνο το καλοκαίρι βρίσκεται στην Ελλάδα, πάνω σε ένα ιστιοπλοϊκό, στα […]

Στις 6 Ιουλίου του 1976, στην πόλη Ντζάρα του νοτίου Σουδάν, ένας άνδρας γνωστός στους επιδημιολόγους ως Yu. G. πέθανε αιμορραγώντας από κάθε οπή του σώματός του.