ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΡΑΜΠ

Η Αμερική μάς πέφτει λίγο μακριά, για να μπούμε στο μυαλό και στην ψυχή των οπαδών του Τραμπ. Πολύ πιο εγγείς –και διαφανείς– είναι όμως οι Ελληνες οπαδοί του. Εκείνοι που από το ξημέρωμα της Τετάρτης πανηγυρίζουν, εκδηλώνοντας δημοσίως ένα θαυμασμό για τον νικητή που κατάφερναν μέχρι προχθές να τιθασεύουν.

Δεν είναι ασφαλώς ψυχοπονιάρηδες οι Αμερικανοί, όπως δεν ήταν καμία ηγέτιδα δύναμη στην ιστορία του ανθρώπου. Ούτε είναι φυσικά και ανοήτως εκδικητικοί, όπως ανησυχούν ή ελπίζουν ορισμένοι. Σύνεση και αίσθημα αυτοσυντηρήσεως απλώς θα έπρεπε να είχε αποτρέψει ανάμειξη των Ευρωπαίων ηγετών στην εσωτερική πολιτική διαπάλη των ΗΠΑ.

Ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ εξελέγη ουσιαστικά στις 13 Ιουλίου 2024 στην Πενσιλβάνια, όταν κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του ομιλίας στην ύπαιθρο μια σφαίρα έξυσε το δεξί του αυτί.

Βρέθηκε εκεί, στο ταμείο του σούπερ μάρκετ, γιατί ο μισθός είναι καλός, 960 ευρώ καθαρά, για 8ωρο και 5ήμερο, σχετικά κοντά στο σπίτι, μόνο ένα λεωφορείο για 40 λεπτά, με την κίνηση. Επρεπε να βρει αμέσως δουλειά και στα σούπερ μάρκετ υπάρχει πάντα θέση για γυναίκες όπως εκείνη, χωρίς σπουδές, εξειδίκευση και τα σχετικά.

Διαβάζω πως στο στρατόπεδο των Δημοκρατικών έχει ξεσπάσει ένας μίνι εμφύλιος. Οι υποστηρικτές του Τζο Μπάιντεν διατείνονται πως αν αυτός έδινε τη μάχη κατά του Τραμπ, το αποτέλεσμα θα ήταν διαφορετικό.

Η ιστορία λέει ότι ένας κύκλος άνοιξε πριν από περίπου μισό αιώνα, στα τέλη της 10ετίας 1970, μετά από δύο διαδοχικές πετρελαϊκές κρίσεις και το φαινόμενο του στασιμοπληθωρισμού, αφενός με την απόσυρση της κεϋνσιανής διαχείρισης και, κυρίως, με τη διάβρωση της εμπιστοσύνης της κοινωνίας […]

Είναι κοσμογονικό γεγονός. Η χώρα που για έναν αιώνα παίζει καθοριστικό ρόλο στο πώς ο κόσμος εξελίσσεται, εξέλεξε τον Ντόναλντ Τραμπ πρόεδρο για δεύτερη φορά, για μια προεδρία που δεν θα υφίσταται τους ελέγχους που είχε ο ίδιος το 2016-20, που είχαν οι προκάτοχοί του από την ίδρυση των Ηνωμένων Πολιτειών.

Παρακολουθώ ξανά το βίντεο από τις 16 Ιουνίου 2015: Ο μεγιστάνας των ακινήτων κατεβαίνει τη χρυσή κυλιόμενη σκάλα του Trump Tower στη Νέα Υόρκη και ανακοινώνει την υποψηφιότητά του για την προεδρία των ΗΠΑ.

Ανάμεσα στα πολλά που γράφτηκαν μετά τη νίκη του Τραμπ ήσαν και μερικά άρθρα που συγκρίνουν τις Ηνωμένες Πολιτείες με την Ευρώπη από νεοσυντηρητική σκοπιά και βρίσκουν τους Αμερικανούς πιο πρακτικούς, πιο αισιόδοξους και πιο αποφασισμένους να διατηρήσουν ψηλά το βιοτικό τους επίπεδο, π.χ. με το να επεκτείνουν την εξόρυξη πετρελαίου.

Στη δημοκρατική πολιτική κερδίζει όποιος συλλαμβάνει τον σφυγμό του εκλογικού σώματος. Δεν υπάρχουν συνταγές γι’ αυτό, προέχει η διαίσθηση. Ο statesman, παρατηρεί ο Ησαΐας Μπερλίν, πρέπει να συγκεράσει διαισθητικά ετερόκλητα στοιχεία, τα οποία «συγκροτούν την υφή του ημισυνείδητου και του ασυνείδητου επιπέδου της ζωής μας».

Το πρώτο θύμα της δεύτερης θητείας του Ντόναλντ Τραμπ ως προέδρου των ΗΠΑ είναι πιθανό να είναι η Ουκρανία. Εμείς οι Ευρωπαίοι είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αποτρέψουμε αυτή την καταστροφή, όμως η ήπειρός μας παραμένει σε κατάσταση σύγχυσης.

Παρά τον θρύλο για την προσωπική του χημεία με τον Ερντογάν, ο Τραμπ δεν ήταν απέναντι στις ελληνικές υποθέσεις κατά την πρώτη του θητεία. Οι παλιοί και οι νέοι δίαυλοι της Ελλάδας στο περιβάλλον του.