ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

Δύο νόμοι θέτουν όρους για τη χρήση της εικόνας και της φωνής των καλλιτεχνών και την κλωνοποίησή τους από τις εταιρείες παραγωγής. Ικανοποίηση από τους ηθοποιούς και τα σωματεία τους.

Την περίοδο 2023-24, πάνω από 30% των άρθρων των νόμων ψηφίστηκαν χωρίς να προηγηθεί διάλογος.

Υπηρεσίες για τον έλεγχο λειτουργίας επιχειρήσεων είτε αγνοούν τη νομοθεσία είτε είναι απρόθυμες να κάνουν τη δουλειά τους.

Ο νόμος θυμίζει αντίστοιχο που ψηφίστηκε στην Ουγγαρία. Ορίζει ότι καθίσταται παράνομη η «ενθάρρυνση» ενός «μη παραδοσιακού σεξουαλικού προσανατολισμού» και η ταυτότητα φύλου που είναι «διαφορετική από τη βιολογική».

Οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών (ΟΚΠ) είναι η ελεύθερη έκφραση της θέλησης των ανθρώπων να επιδιώκουν ομαδικά και ειρηνικά κοινούς σκοπούς. Το πλήθος και η ευρωστία τους αποτελούν δείγμα υγείας για τις δημοκρατίες. Εχουν διάφορες νομικές μορφές και η Πολιτεία τις εντάσσει στην κατηγορία των «μη κερδοσκοπικών οργανισμών» (ΜΚΟ).

Σύμφωνα με τον αείμνηστο καθηγητή Ν. Χωραφά, το Ποινικό Δίκαιο «…ως εκ της φύσεως αυτού είναι το τμήμα εκείνο του δικαίου, το οποίον ευρίσκεται εις στενωτέραν επαφήν με την λαϊκήν ψυχήν και την λαϊκήν συνείδησιν, καθότι προκαλεί το άμεσον ενδιαφέρον παντός κοινωνού».

Δεν θεμελιώνεται αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές από τέλη χαρτοσήμου ή από φόρο συγκέντρωσης κεφαλαίου.

Η εν λόγω νομοθεσία θέτει το πλαίσιο για την αποκατάσταση τουλάχιστον του 20% των χερσαίων και θαλάσσιων περιοχών της Ε.Ε και όλων των οικοσυστημάτων, που χρήζουν αποκατάστασης έως το 2050.

Το αίτημα για τη νομοθετική καθιέρωση ενός ιδιαίτερου εγκλήματος γυναικοκτονίας ως ειδικής –και βαρύτερης– μορφής της ανθρωποκτονίας τροφοδοτείται εσχάτως από υποθέσεις βάναυσης θανάτωσης γυναικών που προβάλλονται από τα ΜΜΕ. Οι υποστηρικτές του αιτήματος επικαλούνται τον πολλαπλασιασμό των θανατηφόρων εγκλημάτων με θύματα γυναίκες […]

«Καθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας, εφ’ όσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη» (αρ. 5 παρ. 1). Αυτή η συνταγματικά κατοχυρωμένη ελευθερία αφορά και δράσεις του «καθενός» και στην αλλοδαπή.

Εύλογα, πολίτες που βλέπουν κείμενα νόμων με ακατανόητες αλλαγές ή με αλυσίδα παραπομπών σε άλλους νόμους μπορεί να νομίζουν ότι οι νόμοι γράφονται έτσι για να αποκρύψουν την ουσία τους.

Ακατανόητα αποσπάσματα σε ελληνικά νομοθετήματα, νόμους, προεδρικά διατάγματα, υπουργικές αποφάσεις, δυσνόητες παραπομπές, αλλά και ασαφή άρθρα, δίνουν συχνά την εντύπωση ότι γράφονται έτσι ακριβώς για να μην τα καταλαβαίνουν οι πολίτες.