ΝΕΑ ΖΗΛΑΝΔΙΑ

Σεισμός 7,1 βαθμών σημειώθηκε τη Δευτέρα στα –πρακτικά ακατοίκητα– νησιά Κερμαντέκ, που ανήκουν στη Νέα Ζηλανδία, ανακοίνωσε το αμερικανικό ινστιτούτο γεωλογικών μελετών (USGS).

Οι ηγέτιδες της Νέας Ζηλανδίας, της Φινλανδίας και της Σκωτίας αφήνουν πίσω τους μία μεγάλη κληρονομιά ή μια απόδειξη ότι ο κόσμος έχει πολύ δρόμο ακόμα μπροστά του ως προς την ισότητα των φύλων;

Τι είναι η φινλανδική ευτυχία που δείχνουν όλες οι έρευνες; Τι θα μπορούσαμε να μάθουμε από αυτήν; Και πώς συμβιβάζεται με την πρόσφατη ψήφο στην Ακροδεξιά;

Το Νότιο Σέλας, ή Aurora Australis, ήταν εξαιρετικά ζωηρών χρωμάτων φέτος, προκαλώντας ένα υπερθέαμα στον νυχτερινό ουράνιο θόλο πάνω από τη Νέα Ζηλανδία. 

Αποδεικνύοντας για ακόμη μια φορά πως η πρόληψη είναι το παν, η χώρα βοηθά τους νέους στις προσωπικές τους σχέσεις, θεωρώντας πως έτσι θα «αναχαιτίσει» τα υψηλά ποσοστά ενδοικογενειακής βίας στο μέλλον. 

Δικαιούνται πολιτικοί όπως η Στέρτζιον και η Άρντερν, που βρίσκονταν επί σειρά ετών στην πρώτη γραμμή, κάποια στιγμή να δηλώσουν ότι κουράστηκαν και να τα παρατήσουν; Έχει γίνει, άραγε, η ζωή των πολιτικών τα τελευταία χρόνια όντως πιο δύσκολη; Πίσω από τις τελευταίες παραιτήσεις πάντως, κάποιοι βλέπουν και άλλους πιο κυνικούς λόγους.

Τρεις άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στη Νέα Ζηλανδία εξαιτίας του κυκλώνα Γκαμπριέλ, ο οποίος έπληξε τη χώρα στην αρχή της εβδομάδας, ανακοίνωσαν οι αρχές την Τετάρτη.

Είναι μόλις η τρίτη φορά στα χρονικά που η Νέα Ζηλανδία κηρύσσεται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.

Το μεγαλύτερο γνωστό είδος αρχαίου πιγκουίνου ανακάλυψαν επιστήμονες στη Νέα Ζηλανδία. Το «πτηνό-τέρας» ζύγιζε περί τα 150 κιλά – έχοντας δηλαδή τριπλάσιο μέγεθος από το σημερινό είδος. 

Τα βιολογικά αγροκτήματα της χώρας γίνονται προορισμός για τους ταξιδιώτες που θέλουν να μάθουν από πρώτο χέρι τον τρόπο ζωής των Νεοζηλανδών αγροτών.

Ο Χρήστος Μόντες, οπερατέρ σε μεγάλο κανάλι της Νέας Ζηλανδίας, μιλάει για τη γνωριμία του με την πρωθυπουργό.

Πολλοί εργαζόμενοι ελπίζουν πως τα λόγια της Αρντερν θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα σημαντικό βήμα προς την ομαλοποίηση της συζήτησης για την ψυχική υγεία και την εργασία. Οτι δηλαδή οι συζητήσεις γύρω από την επαγγελματική εξουθένωση θα πρέπει πλέον να διεξάγονται χωρίς τον φόβο του στίγματος, κάτι το οποίο με τη σειρά του θα επιτρέψει στους εργοδότες να δημιουργήσουν μηχανισμούς υποστήριξης των εργαζομένων πριν να είναι πολύ αργά.