ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΝΤΑΣ

Η Μαρίλια Αϊζενστάιν- Αβέρωφ (1946-2025), φιλόσοφος, ψυχαναλύτρια, δασκάλα, συγγραφέας, νοιαζόταν για τους πάσχοντες, τον πλανήτη, τους αδικημένους, βαριόταν αφόρητα την ανθρώπινη βλακεία, θύμωνε με την καταστροφικότητα του ανθρώπου, κεκαλυμμένη ή μη.

Ο Πάνος Βαλαβάνης (1954-2025) έκανε την πρώτη του σημαντική ανακάλυψη ως φοιτητής σε ένα πρωτοκυκλαδικό νεκροταφείο, όπου η ανάγκη προστασίας ενός τάφου από αρχαιοκαπήλους τον οδήγησε στην πρωτόγνωρη εμπειρία να κοιμηθεί μέσα σε αυτό.

Ο Τόμας Νάιλς (1939-2025) αγάπησε βαθιά την Ελλάδα, πραγματικός φιλέλληνας. Κάθε Σαββατοκύριακο ταξίδευε στην επαρχία, πεζοπορούσε, εξερευνούσε. «Για να καταλάβεις ένα λαό πρέπει να περπατήσεις τη γη του», έλεγε.

Ο πολυτάλαντος Γιώργος Χαρωνίτης (1955-2025) ήταν πιονέρος της διάδοσης στην Ελλάδα αυτής της μουσικής κουλτούρας-«δώρου της Αμερικής στον κόσμο». Ο ίδιος στα κείμενά του κατάφερνε να συνδυάζει τη βαθύτητα με το αιχμηρό χιούμορ.  

Η ζωή και το έργο του Πάπα Φραγκίσκου που, ακόμα και στα λίγα χρόνια της θητείας του, κατόρθωσε να μεταμορφώσει την Καθολική Εκκλησία και να την ευθυγραμμίσει με το σήμερα.

Η πρωτοποριακή, «πλήρης τίτλων», διαδρομή έξι δεκαετιών του Κώστα Καββαθά (1939-2025) στον δημοσιογραφικό και εκδοτικό χώρο, ενός παθιασμένου δημιουργού που «ζούσε πάντα σε χρόνο μέλλοντα».

Η «γνωμοδότηση» του Φράνσις Φορντ Κόπολα για τον Βαλ Κίλμερ (1959-2025) ότι «ελάχιστοι είχαν καταλάβει πως ήταν από τους πιο χαρισματικούς ηθοποιούς της γενιάς του», έκανε πολλούς να ανατρέξουν στην πολύπτυχη πορεία του «Τζιμ Μόρισον» της μεγάλης οθόνης.

Η αποτίμηση της σπουδαίας, πολυσχιδούς και εν πολλοίς άγνωστης καριέρας του Τζιν Χάκμαν (1930-2025) «επισκιάστηκε» επί ημέρες λόγω του «θρίλερ» για τα αίτια θανάτου του ιδίου και της συζύγου του στο σπίτι τους.

O Γεώργιος Η. Κριμπάς (1936-2025), άνθρωπος γοητευτικός, χαρισματικός και υποστηρικτικός, με ακλόνητο αίσθημα της δικαιοσύνης και αστείρευτη αίσθηση του χιούμορ. Αν υπάρχει, όμως, μία λέξη στην οποία επιστρέφουν όλοι όσοι τον γνώρισαν, αυτή είναι η λέξη «δάσκαλος».

Η δύναμη και η μαγεία του Μάικλ Λόνγκλεϊ (1939-2025) έγκεινται στην ικανότητά του να συνταιριάζει με αφοπλιστική απλότητα το βιωματικό στοιχείο με το ιστορικό-πολιτικό πλαίσιο.

Ο Ανδρέας Ακριβός (1928-2025) διακρίθηκε διεθνώς ως ένας από τους πλέον εξαιρετικούς χημικούς μηχανικούς παγκοσμίως και μία από τις πλέον αναγνωρισμένες αυθεντίες της ρευστομηχανικής, εξηγώντας πόσο σημαντική είναι στην καθημερινή ζωή μας.

Η ομότιμη καθηγήτρια Βυζαντινής Αρχαιολογίας του ΕΚΠΑ Μαρία (Μαίρη) Κωνσταντουδάκη-Κιτρομηλίδου (1950-2025), ερευνήτρια παγκόσμιας επιστημονικής εμβέλειας, έφυγε από τη ζωή , αφήνοντας τεράστιο έργο και δυσαναπλήρωτο κενό.