ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΝΤΑΣ

Η ζωή και το έργο του Πάπα Φραγκίσκου που, ακόμα και στα λίγα χρόνια της θητείας του, κατόρθωσε να μεταμορφώσει την Καθολική Εκκλησία και να την ευθυγραμμίσει με το σήμερα.

Η πρωτοποριακή, «πλήρης τίτλων», διαδρομή έξι δεκαετιών του Κώστα Καββαθά (1939-2025) στον δημοσιογραφικό και εκδοτικό χώρο, ενός παθιασμένου δημιουργού που «ζούσε πάντα σε χρόνο μέλλοντα».

Η «γνωμοδότηση» του Φράνσις Φορντ Κόπολα για τον Βαλ Κίλμερ (1959-2025) ότι «ελάχιστοι είχαν καταλάβει πως ήταν από τους πιο χαρισματικούς ηθοποιούς της γενιάς του», έκανε πολλούς να ανατρέξουν στην πολύπτυχη πορεία του «Τζιμ Μόρισον» της μεγάλης οθόνης.

Η αποτίμηση της σπουδαίας, πολυσχιδούς και εν πολλοίς άγνωστης καριέρας του Τζιν Χάκμαν (1930-2025) «επισκιάστηκε» επί ημέρες λόγω του «θρίλερ» για τα αίτια θανάτου του ιδίου και της συζύγου του στο σπίτι τους.

O Γεώργιος Η. Κριμπάς (1936-2025), άνθρωπος γοητευτικός, χαρισματικός και υποστηρικτικός, με ακλόνητο αίσθημα της δικαιοσύνης και αστείρευτη αίσθηση του χιούμορ. Αν υπάρχει, όμως, μία λέξη στην οποία επιστρέφουν όλοι όσοι τον γνώρισαν, αυτή είναι η λέξη «δάσκαλος».

Η δύναμη και η μαγεία του Μάικλ Λόνγκλεϊ (1939-2025) έγκεινται στην ικανότητά του να συνταιριάζει με αφοπλιστική απλότητα το βιωματικό στοιχείο με το ιστορικό-πολιτικό πλαίσιο.

Ο Ανδρέας Ακριβός (1928-2025) διακρίθηκε διεθνώς ως ένας από τους πλέον εξαιρετικούς χημικούς μηχανικούς παγκοσμίως και μία από τις πλέον αναγνωρισμένες αυθεντίες της ρευστομηχανικής, εξηγώντας πόσο σημαντική είναι στην καθημερινή ζωή μας.

Η ομότιμη καθηγήτρια Βυζαντινής Αρχαιολογίας του ΕΚΠΑ Μαρία (Μαίρη) Κωνσταντουδάκη-Κιτρομηλίδου (1950-2025), ερευνήτρια παγκόσμιας επιστημονικής εμβέλειας, έφυγε από τη ζωή , αφήνοντας τεράστιο έργο και δυσαναπλήρωτο κενό.

H λαμπερή Μαριάν Φέιθφουλ (1946-2025), στο πλευρό της οποίας έσπευδαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο κορυφαίοι δημιουργοί, μουσικοί όπως ο Ρότζερ Γουότερς, ο Τομ Γουέιτς, ο Νικ Κέιβ, ο Λου Ριντ κ.ά.

Ο Ανδρέας Σταματιάδης (1935-2025) έγραψε πολλές σελίδες θριάμβων της ΑΕΚ, την οποία υπηρέτησε δεκαετίες με πάθος και ήθος ως ποδοσφαιριστής και προπονητής. Ενέπνεε, ένωνε, αλλά και «έβγαινε μπροστά στα δύσκολα».

Η Καίτη Γκρέυ (1924-2025) πέρασε στο πάνθεον αφήνοντας το δικό της αποτύπωμα δίπλα σε κορυφαίους και ερμηνεύοντας σπουδαία τραγούδια.

O επιδραστικός Ντέιβιντ Λοτζ (1935-2025) είχε εξομολογηθεί ότι «δημιούργησα ένα είδος σχιζοφρενικής ύπαρξης για τον εαυτό μου» και «όντας θεσμικά μονογαμικός, βίωσα τη σεξουαλική επανάσταση όχι ως πολεμιστής, αλλά ως πολεμικός ανταποκριτής».