ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΝΤΑΣ

Αυτή η μουσική είχε μια λάμψη μοναδική, που αντανακλούσε αισιοδοξία και πνευματική ανάταση.

Ισως να ήταν από τις ελάχιστες φορές που η τετριμμένη έκφραση «παιδί του λαού» έβρισκε τόσο μεγάλη απήχηση σε ένα πρόσωπο, και αυτό δεν ήταν άλλο από τον Δημήτρη Χριστόφια. 

Αν και πεπεισμένος υποστηρικτής του μικρού κράτους, ο Φέλντσταϊν ήταν πρώτα επιστήμονας και μετά ιδεολόγος.

Εξι εβδομάδες μετά το φοβερό ατύχημά του, ο Αυστριακός πιλότος της Φόρμουλα 1 ήταν και πάλι πίσω από το τιμόνι στο μονοθέσιό του.

Ο Μέιχιου επιδόθηκε, ως Τσουμπάκα, σε σειρά φιλανθρωπικών εμφανίσεων σε νοσοκομεία παίδων, ενώ έγραψε και δύο βιβλία για εφήβους.

Ασχολήθηκε σε βάθος με την τύχη των απελπισμένων νέων της γενιάς της, των λεγόμενων Ceasefire Babies.

Δύο μεγάλα πάθη είχε η Μιριάνα Μάρκοβιτς: τον Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς και την εξουσία, την οποία ασκούσε με συνέπεια, στρατηγικώς, από το παρασκήνιο.

Είχε θάρρος σε ό,τι και αν έκανε. Λες και ο παππούς της, Παύλος Μελάς, της είχε κληροδοτήσει το ηρωικό της ψυχής του.

Η λέξη «συνάδελφος» κρύβει μια μεγάλη αλήθεια. Υστερα από πολλά χρόνια που δουλεύεις πλάι σε κάποιον, τον βλέπεις καθημερινά περισσότερο και από τους δικούς σου ανθρώπους. 

Ως σπουδαστής στο Χάρβαρντ, βίωσε τη σιωπή των δυτικών ΜΜΕ για τα Σεπτεμβριανά. Χρόνια αργότερα, αποκατέστησε την αλήθεια.

Μαζί με τον Τάσο Μαργαριτώφ, που έφυγε από τη ζωή το 2014, οργάνωσαν τη συντήρηση στην Ελλάδα. Αφησαν τα εργαστήρια και όργωσαν όλη την Ελλάδα, νησιωτική και ηπειρωτική.

Κάθε φορά που γυρνούσε από μια επικίνδυνη αποστολή κλεινόταν για καιρό στο σπίτι του, σε μια προσπάθεια να επιστρέψει στον δικό μας κόσμο.