ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΝΤΑΣ

«Βομβαρδιζόμαστε αυτές τις μέρες με κρίσεις και αναλύσεις για τα πάντα. Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε είναι να δώσουμε στο κοινό μια ματιά σε πολιτισμούς ή κόσμους στους οποίους δεν έχουν πρόσβαση και να δώσουμε κάποια ενσυναίσθηση σε αυτή την ιστορία».

Σε ηλικία 94 ετών, έφυγε από τη ζωή την Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου ο Εντμουντ (Μάικ για τους φίλους) Κίλι, ένας Αμερικανός που ήταν Ελληνας, ένας πανεπιστημιακός που ήταν συγγραφέας, ένας μεταφραστής που έκανε την ελληνική ποίηση γνωστή στην Αμερική και στον αγγλόφωνο κόσμο.

Στις 12 Φεβρουαρίου έφυγε από τη ζωή η Mireille Delmas-Marty, μία από τις μεγαλύτερες νομικές μορφές του 20ού αιώνα, αφήνοντάς μας απίστευτα φτωχότερους, παρά το τεράστιο έργο που άφησε πίσω της.

Στο γυμνάσιο, τότε δεν είχαμε λύκειο, ήμουν πολύ τυχερός, γιατί καθόμουν στο δεύτερο θρανίο και ακριβώς μπροστά μου, στο πρώτο, καθόταν ο Αλέκος ο Φασιανός. Δύο θρανία πιο πίσω καθόταν ο Λευτέρης ο Παπαδόπουλος. Δίπλα μου, στο ίδιο θρανίο, καθόταν ο Χρήστος ο Γιανναράς, ένα από τα πιο κοφτερά μυαλά που έχω γνωρίσει, τακτικός συνεργάτης […]

«Το παιδί μου και ό,τι κάνει, το κάνει καλά». H μητέρα του Καρόλου Βράτιτς καθησυχάζει τους λουόμενους, που βλέπουν ένα νήπιο να βυθίζει το σώμα του στη θάλασσα. Βρισκόμαστε στο Φάληρο, στις αρχές δεκαετίας του ’30. Τα λόγια της Βράτιτς, της Σμυρνιάς που έμελλε να μεγαλώσει τα τρία της παιδιά στο Κολωνάκι, αποδείχθηκαν προφητικά. Ο […]

Δύσκολο πράγμα να αποχαιρετάς προσφιλείς σου ανθρώπους. Ακόμη και αν είναι «πλήρεις ημερών» όπως η Λιλή Αλιβιζάτου, που ήταν πράγματι πλήρης: πρόλαβε να γιορτάσει τα 110α γενέθλιά της!

Με αφορμή την επικείμενη ετήσια επέτειο από την απώλεια της Μαργαρίτας Φιγκέιρα-Αλμέιδα, ο γράφων-ανιψιός της αισθάνεται την υποχρέωση να μεταφέρει στους αναγνώστες τα μηνύματα που του πέρασε «η Μαργαρίτα μας»…

Είχε φωτογραφίσει από τον Σάμιουελ Μπέκετ και τον Αντρέ Μπρετόν μέχρι τον Χουάν Μιρό, ενώ υπήρξε στενή φίλη του Αλμπέρτο Τζακομέτι.

Η εμφάνιση της Λίνα Βερτμίλερ δεν ήταν λιγότερο «χαρακτηριστική» από το έργο της: μικροκαμωμένη, αεικίνητη, εκκεντρική, με τον ίδιο σκελετό γυαλιών, που, όπως είχε πει και η ίδια, «έχουν γίνει σχεδόν σαν το μουστάκι του Σαρλό».

Υπάρχουν κάποια πρόσωπα που επηρεάζουν το νήμα της Ιστορίας χωρίς να γίνονται ποτέ αυτό που λέμε «πρώτα ονόματα». Είναι άτομα των οποίων το όνομα συναντάς εδώ κι εκεί, αλλά δεν καταφέρνεις να το εμπεδώσεις, γιατί δεν έγιναν ποτέ πρωταγωνιστές, είτε λόγω συγκυριών είτε λόγω επιλογής.

«Χάρηκα όταν ανακάλυψα ότι η πράξη της γραφής είναι μια πράξη ζωγραφικής», είχε πει η Ετέλ Αντνάν, προσθέτοντας τη δική της εμπειρία στο σχόλιο του ποιητή Σαρλ Μποντλέρ, «ένας ζωγράφος είναι ένας επικός ποιητής».

Ο Μπριουχάνοφ, ιδρυτής του πυρηνικού σταθμού στο Τσερνόμπιλ, αποδέχθηκε την επαγγελματική ευθύνη, αρνήθηκε όμως ότι ήταν και ποινικά υπόλογος.