ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Αγρια «πείνα»
Το συναρπαστικό ταξίδι της τροφής
ΚΟΣΜΟΣ
Τα τρόφιμα δεν είναι για τα σκουπίδια
ΒΙΒΛΙΟ
Η μαγειρική πουλάει, αλλά δεν… μαγειρεύεται
Ποτέ μην αγοράζετε βιβλίο από τις εικόνες του. Ποτέ μα ποτέ μη δείξετε με το δάχτυλο μία φωτογραφία σ’ ένα βιβλίο μαγειρικής και πείτε «θα φτιάξω αυτό».
Κοκτέιλ τέχνης
Πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής της σε πολυτελή ξενοδοχεία αναζητώντας το τέλειο κοκτέιλ μαρτίνι.
ΠΟΛΗ
Στέκια μιας ολόκληρης ζωής
Ηταν το σημείο απ’ όπου οι καλές οικογένειες της Αθήνας ψώνιζαν εκλεκτά προϊόντα, πολλά από τα οποία έρχονταν την εποχή εκείνη για πρώτη φορά στην Ελλάδα.
Βάλε κι άλλο πιάτο στο τραπέζι
«Εάν ένα άτομο μπορεί να φάει μόνο δύο γαρίδες, γιατί θα πρέπει να σερβίρονται έξι;»
Χρώματα και συντηρητικά
Φανταστείτε ότι βρίσκεστε σε ένα σούπερ μάρκετ του Λονδίνου ή του Παρισιού.
Aγριόσκορδα στη Σταδίου
Από το βλέμμα του αγάλματος του Κολοκοτρώνη στο κέντρο της πόλης, επί της Σταδίου, ένας υπάλληλος του Δήμου Αθηναίων τσάπιζε το φρέσκο χώμα.
Στην αρχή ξεράθηκαν τα δένδρα…
Είναι ένας θάνατος αργός και βασανιστικός. Πλήττει κυρίως τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, τα παιδιά και τους ηλικιωμένους. Η παγκόσμια Ιστορία, δυστυχώς, έχει πολλές σελίδες αφιερωμένες σε λιμούς που εξόντωσαν εκατομμύρια ανθρώπους.
Και η μόδα θέλει «χώνεψη»
Υπάρχει ένα κεφάλαιο με τίτλο «Μίμησις πράξεως σπουδαίας» στον πρώτο Δειπνοσοφιστή (εκδ. Ικαρος) του Χρίστου Ζουράρι όπου ο συγγραφέας, θεωρητικός γαστρονόμος, δικηγόρος κατ’ επάγγελμα και, κυρίως, λάτρης του καλού φαγητού περιγράφει τι συμβαίνει στα ελληνικά «γαλλικά» εστιατόρια.
Επιχειρηματικότητα του σάντουιτς
Δεν είναι καινούργια τάση. Απλώς συνεχίζεται.
ΕΠΙΣΤΗΜΗ
Για φανατικούς καλλιεργητές
Οταν τελείωσε η καταιγίδα, ο Μαρκ Γουάτνι ξύπνησε μισοθαμμένος στην κόκκινη άμμο. Οι συνάδελφοί του αστροναύτες της επανδρωμένης αποστολής της ΝASA που είχε φτάσει στον Αρη, είχαν φύγει άρον άρον για τη Γη αφήνοντάς τον πίσω, καθώς πίστευαν ότι είναι νεκρός.
Τροφή και επιβίωση το 2017
Στην πρώτη σκηνή ένας γεροδεμένος άνδρας πασχίζει να καθαρίσει μια ινδική καρύδα που έχει μαζέψει από τους κοκοφοίνικες του νησιού.
«Ενα ματσάκι φρέσκο μαϊντανό»
«Το όνειρο του σεφ είναι να μπορεί κάθε πρωί να κόβει φρέσκο μαϊντανό από τον κήπο του». Κάθε φράση, όσο κοινότοπη κι αν είναι, αποκτά άλλη βαρύτητα ανάλογα με το ποιος την εκστομίζει.