MISE EN PLACE

Δ​​εν είναι στην κουλτούρα μας. Από μια άποψη δεν έχουμε την ίδια ανάγκη με τους Ολλανδούς, τους Γερμανούς, τους Ελβετούς, τους Βρετανούς να τρέχουμε στα πάρκα μόλις βγει ήλιος και να στρώνουμε καρό τραπεζομάντιλα για να απολαύσουμε το γεύμα μας.

Α​​νεπίσημο, καθημερινό, cool. Οποιο χαρακτηρισμό και να προτιμήσετε είναι σωστός για να αποδώσει τη νέα τάση στον χώρο της εστίασης: «Informal gourmet». Υψηλή μαγειρική δηλαδή, σε χώρους απλούς και φιλικούς, χωρίς επισημότητες, χωρίς στοιχεία εντυπωσιασμού.

​​Περιμένεις από το κράτος να ξυπνήσει ή αναλαμβάνεις δράση; Η ελληνική εμπειρία μάς έχει μάθει ότι το δεύτερο είναι ο ασφαλέστερος και σίγουρα πιο σύντομος δρόμος αν θέλεις να έχεις σοβαρές πιθανότητες να πετύχεις τον στόχο σου. 

Τ​​α πρώτα ταξίδια έγιναν με τα «φτερά» της οικογένειας, στα μέσα της δεκαετίας του ’80. 

O​​​​ταν πρωί. Εφτασα έξω από το εστιατόριο, άνοιξα την πόρτα και είδα έναν τύπο να σκουπίζει. 

Δ​​εν έφυγες φέτος. Ξέμεινες στην πόλη. Συγγενείς και φίλοι τρωγοπίνουν σε νησιά και βουνά, σε αγρούς και παραλίες.

Α​​ν ερχόταν κάποιος στη Σάμο, σίγουρα θα είχα πολλά να του πω για τον περίφημο αμπελώνα της, για τους ποιοτικούς, γλυκόπιοτους οίνους του νησιού, από άσπρο, μοσχάτο μικρόρωγο σταφύλι.

Ξεφύλλιζε το νέο βιβλίο του Βρετανού σελέμπριτι σεφ Τζέιμι Ολιβερ («5 υλικά» ο τίτλος, μόλις κυκλοφόρησε στα ελληνικά) και έδειχνε εντυπωσιασμένη από τις φωτογραφίες των πιάτων. Σχολίαζε την ποικιλία, τις πρωτότυπες ιδέες, το food styling που τα έκανε όλα λαχταριστά. 

Μ​​πήκαμε στην καθιερωμένη περίοδο του χρόνου, που η φράση «προσέχω τη διατροφή μου» είναι κάτι σαν τα σουξέ που ακούγονται παντού και λίγο μετά κανείς δεν τα θυμάται.

Π​​ριν από λίγες μέρες, μια διαγωνιζόμενη αποχώρησε οικειοθελώς καθώς, όπως εξήγησε, αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα με το ανήλικο παιδί της. 

​​Τόμαχοκ. Τσεκούρι στη γλώσσα των Ινδιάνων της Αμερικής, έχει δώσει το όνομά του και σε ένα πανίσχυρο όπλο των ΗΠΑ, πύραυλο που κοστίζει σχεδόν 1 εκατ. δολάρια. 

Σ​​ε μια εφ’όλης της ύλης συνέντευξη που είχε δώσει πριν από περίπου τέσσερα χρόνια σε μεγάλης κυκλοφορίας βρετανική εφημερίδα, η δημοσιογράφος τον είχε ρωτήσει με χαρακτηριστική ευθύτητα αν φοβάται πως όλο αυτό το οικοδόμημα που έχει χτίσει μπορεί να πάει κατά διαόλου.