MISE EN PLACE

Ηταν αναμενόμενο ότι οι ιδιοκτήτες επιχειρήσεων εστίασης θα δήλωναν αδυναμία καταβολής του ενοικίου για τον μήνα Μάιο. Ηταν αναμενόμενο όχι μόνο γιατί οι περισσότερες επιχειρήσεις έχουν κατεβάσει ρολά αλλά και γιατί όσες συνεχίζουν να λειτουργούν με delivery και take away καταγράφουν πολύ μεγάλη πτώση στον τζίρο τους.

«Mάμα μία!» αναφωνεί η σύζυγός του έτσι όπως σκύβει πάνω από την κατσαρόλα για να μυρίσει το φαγητό που ετοιμάζεται, όσπρια και λαχανικά. Αυτές τις μέρες του γενικού εγκλεισμού στο σπίτι, ο διάσημος Ιταλός σεφ Μάσιμο Μποτούρα παρουσιάζει από το σπίτι του, στη Μόντενα, μια σειρά βίντεο στο Instagram με τίτλο «Kitchen Quarantine», όπου μαγειρεύει νόστιμα και απλά πιάτα για την οικογένειά του.

Τις μέρες που ακολούθησαν τον μεγάλο σεισμό των Αλκυονίδων, Φεβρουάριο του 1981, θυμάμαι τις κούτες με τα ζαχαρούχα γάλατα, τα πακέτα με αλεύρι και κάτι κομπόστες ροδάκινο στις οποίες είχα ιδιαίτερη αδυναμία, να έχουν κατακλύσει τα ντουλάπια της κουζίνας. 

Κρητικός, ετών 40 στην Κρήτη του 1950. Ο μέσος όρος βάρους του ήταν περίπου 63 κιλά. Ασκούνταν καθημερινά για πολλές ώρες σε γεωργικές εργασίες στα χωράφια και περπατούσε πολλά χιλιόμετρα.

Δεν μαγείρεψε ποτέ για τη βιολογική του μητέρα, ούτε γι’ αυτήν που τον μεγάλωσε. Δεν έστρωσε ποτέ το τραπέζι ούτε για τη μία ούτε για την άλλη, δεν τους έδωσε να δοκιμάσουν ένα από τα περίεργα πιάτα του με βολβούς, ρίζες, βότανα, καρπούς ή άγρια χόρτα απ’ αυτά που τον παρακολουθούμε να μαζεύει σκυμμένος επί ώρες στις πλαγιές των βουνών· δεν τις τάισε ποτέ τρυφερά στο στόμα.

Η φίλη μου η Κ. ξέρει ότι κάνει λάθος ακόμη κι αυτές τις λίγες φορές που της δίνει το κινητό τηλέφωνο για να παρακολουθήσει κινούμενα σχέδια. Είναι η ύστατη λύση όταν η μικρή αρνείται πεισματικά να φάει και αρχίζει και χτυπάει τα χέρια της στο τραπέζι.

Μια βουτιά στα παγωμένα νερά της λίμνης Τάχο καταπολεμάει το στρες. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει ένας «ειδικός» στην εκπομπή «The Goop Lab» της Γκουίνεθ Πάλτροου στο Νetflix.

Η απογοήτευση ήταν έκδηλη στο πρόσωπό της. Πριν από λίγες ημέρες συζητούσαμε για το τραπέζι που ετοίμαζε για φίλους. Ηθελε να τους περιποιηθεί, να τους κανακέψει, ήταν χαρούμενη αλλά και αγχωμένη.

Τι έγινε στον χώρο της εστίασης και του φαγητού την τελευταία δεκαετία στην Ελλάδα; Ας σταθούμε σε δύο τρία πράγματα, τα πιο βασικά, γιατί ούτως ή άλλως δεν μπορούμε να τα αναπτύξουμε όλα σε τόσο λίγες λέξεις.

Μπορεί τα φωτάκια της Βασ. Σοφίας να δίχασαν, το φυσικό δέντρο όμως της πλατείας Συντάγματος ενώνει. Είναι όμορφο. Στολισμένο κομψά, λαμπερό, θα πρωταγωνιστήσει σε χιλιάδες σέλφι. Η Αθήνα είναι διαφορετική φέτος ή μήπως είναι ιδέα μας, αυτό που θα θέλαμε να βλέπουμε;

Στο Μπάκιγχαμ ο Πρίγκιπας Φίλιππος, Δούκας του Εδιμβούργου έχει βαρεθεί να τρώει κυνήγι. Χωρίς να γίνεται σαφής αναφορά, αν πρόκειται δηλαδή για ζαρκάδι, ελάφι, αγριογούρουνο, μπεκάτσα, αγριόπαπια, ελάφι, φασιανό ή σολομό που έχουν εκτραφεί, αλιευθεί ή κυνηγηθεί σε βασιλικές εκτάσεις στο Sandringham και το Balmoral, τον βλέπουμε να συνοφρυώνεται και να δυσφορεί καθώς συνειδητοποιεί ότι το ίδιο πιάτο είχε φάει και πριν από λίγες μέρες.

Λιγότερη χημεία, περισσότερη φύση. Να κάτι που διαβάζουμε διαρκώς τα τελευταία χρόνια. Σε αφιερώματα για τη γαστρονομία, σε κείμενα γνώμης για το φαγητό, σε συνεντεύξεις σεφ απ’ όλο τον κόσμο, οι οποίοι επαναλαμβάνουν ξανά και ξανά την ίδια φράση: «Σεβασμός στην πρώτη ύλη».