ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

Γνωστός και αγαπητός στο αθηναϊκό κοινό, ο πιανίστας Κυπριανός Κατσαρής επέστρεψε στις 13 Ιανουαρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών για ένα ρεσιτάλ στην Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος.

H ερμηνεύτρια μιλάει στην «Κ» για την «Περσεφόνη» του Δημήτρη Μαραγκόπουλου και της Ελλης Παπακωνσταντίνου.

Φιλόμουσος εξ απαλών ονύχων, ήταν ο άνθρωπος που ανακάλυψε και στήριξε από νωρίς το ταλέντο του Λεωνίδα Καβάκου.

Η Αλεφτίνα Ιόφε διηύθυνε την Εθνική Φιλαρμονική Ορχήστρα της Ουγγαρίας για τα εκατό της χρόνια.

Ο Γιουτζίν Τσάπλιν μιλάει στην «Κ» για τον πατέρα του, τον «Σαρλό», με αφορμή την παράσταση «Chaplin Pianissimo».

Μιλώντας στο EmTech Europe 2024, το παγκοσμίου φήμης Συνέδριο του MIT Technology Review, που πραγματοποιείται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε συνεργασία με την εφημερίδα Καθημερινή, η Kathleen Kennedy, Εκτελεστική Διευθύντρια στο MIT Center for Collective Intelligence, ανέδειξε τη σημασία του σχεδιασμού και της εκπαίδευσης για να έχουμε ευφυείς οργανισμούς.

Στην παρουσίαση που έκανε ο κ. Κέλλης, στο πλαίσιο του παγκοσμίου φήμης συνεδρίου του MIT Technology Review, διευκρίνισε ότι «στόχος είναι να ζούμε στο μέλλον με υγεία και όχι απλώς να ζούμε πολλά χρόνια».

Ο Conrad Wolfram, Strategic Director and European Co-founder/CEO of Wolfram Group, Founder of computerbasedmath.org, μίλησε για το πώς μπορούμε να βελτιώσουμε την ανθρώπινη εκπαίδευση με τη βοήθεια του AI.

Τις σημαντικές προοπτικές που διαμορφώνονται για το μέλλον της βιώσιμης ανάπτυξης χάρη στις εξελίξεις στη βιομηχανική βιοτεχνολογία ανέδειξε ο Καθηγητής Χημικής Μηχανικής και Βιοτεχνολογίας του MIT και κάτοχος της έδρας W.H. Dow Γρηγόρης Στεφανόπουλος.

Το παγκοσμίου φήμης Συνέδριο του MIT Technology Review, που στόχο έχει να διερευνήσει τη μετασχηματιστική δύναμη της τεχνολογίας στη διαμόρφωση του μέλλοντος, πραγματοποιείται σε συνεργασία με την «Καθημερινή» το διήμερο 17 και 18 Ιανουαρίου 2024.

Ο παραγωγός ηλεκτρονικής μουσικής Μαξ Κούπερ έρχεται στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών με μια τρισδιάστατη εγκατάσταση εικόνας και ήχου.

Μοντέρνος λυρισμός, χαμηλότονα σχήματα, μελωδικές κορυφώσεις σημαδεύουν αυτές τις συνθέσεις, που θα έπρεπε να είναι πιο γνωστές στο κοινό της λεγόμενης κλασικής μουσικής.