ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Το Μουσείο Φρόιντ στο Λονδίνο είναι ένα από τα πιο ατμοσφαιρικά μουσεία στην Ευρώπη, και αυτή την περίοδο έως και τις 5 Μαΐου θα παραμείνει ανοιχτή η θεματική έκθεση επικεντρωμένη στις γυναίκες στη ζωή του Φρόιντ: ασθενείς, σκαπανείς και καλλιτέχνες.

Επειτα από δέκα χρόνια συντήρησης, ένα από τα αριστουργήματα της τέχνης του 16ου αιώνα επέστρεψε σε κοινή θέα. Στη Νάσιοναλ Γκάλερι του Λονδίνου, στην αίθουσα 46, μπορεί ο επισκέπτης να θαυμάσει από κοντά το έργο του Παρμιτζανίνο (1503-1540) «Το όραμα του Αγίου Ιερωνύμου», που, όπως έγραψε ο «Γκάρντιαν», πρόκειται περί ενός αναγεννημένου αριστουργήματος.

O τρόπος που οι Ολλανδοί ζωγράφισαν τα άνθη τον 17ο και 18ο αιώνα είναι ένα κεφάλαιο της ιστορίας της τέχνης που προκαλεί θαυμασμό.

Η επέτειος των 100 χρόνων από τον θάνατο του Φραντς Κάφκα προκαλεί διεθνώς αφιερώματα, θεατρικές παραστάσεις, επανεκδόσεις και εκθέσεις. Οταν ο Κάφκα πέθανε το 1924 από φυματίωση σε ηλικία 40 ετών, λίγοι μπορούσαν τότε να προβλέψουν την επιρροή της λογοτεχνικής παραγωγής του.

Στην Ευρώπη του 17ου αιώνα, ιδίως στη Φλάνδρα και στη Γερμανία, συντελέστηκε μια σιωπηρή επανάσταση. Ο κόσμος της επιστήμης άρχισε να αναδύεται με σταδιακή αυτοπεποίθηση, μελετώντας το φυσικό βασίλειο, τη βιολογία, το σώμα, τον ενιαίο κόσμο των έμβιων όντων.

Η επέτειος των 100 χρόνων από τη γέννηση του Τρούμαν Καπότε (1924-1984) είναι ένα από τα σημαντικά γεγονότα του λογοτεχνικού ημερολογίου. Ο Καπότε ήταν βεβαίως κάτι ευρύτερο ενός λογοτέχνη. Η ίδια η προσωπικότητά του είχε τα συστατικά ενός αστέρα και όλες εκείνες τις ιδιότητες που τον καθιστούσαν ξεχωριστό: θεατρικός συγγραφέας, ηθοποιός, σεναριογράφος, μια πολυμορφική περσόνα της Αμερικής.

Η μεγάλη διεθνής συζήτηση για το πώς θα πορευτούν οι πόλεις στο μέλλον αγγίζει ένα από τα πιο προκλητικά ζητήματα των αστικών κέντρων: τις στέγες. Στο Παρίσι, που φημίζεται άλλωστε για τις στέγες του, η συζήτηση αφορά τη δημιουργία πράσινων επιφανειών όπου αυτό είναι δυνατόν για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, αλλά και την καθιέρωση μιας άλλης αισθητικής τοπίου σε πυκνούς ιστούς.

Η εθνική πολιτιστική πολιτική στη Γαλλία συνδέει την οικονομία, τον τουρισμό, την τοπική περηφάνια και την ανθεκτικότητα, σε πρωτοβουλίες επένδυσης που θωρακίζουν τα μνημεία. Παράδειγμα, η μεσαιωνική οχυρωμένη πόλη της Καρκασόν, στην Οξιτανία της νοτιοδυτικής Γαλλίας, που ετησίως δέχεται 700.000 επισκέπτες. Η πόλη έχει μια εξαιρετική μοναδικότητα καθώς είναι περιτοιχισμένη.

Μπροστά σε κάθε γλυπτό σε ένα δημόσιο χώρο ξετυλίγονται ιστορίες… Πόσο μάλλον όταν βρισκόμαστε στο Σέντραλ Παρκ της Νέας Υόρκης και το γλυπτό είναι αυτός ο Αγγελος των Νερών, που σαν λοφίο, σαν στέμμα, σαν ανθρωπόμορφη εκδοχή της ομορφιάς και της καλoσύνης, στεφανώνει την Κρήνη της Βηθεσδά.

Οι Βρυξέλλες, ως μία από τις πρωτεύουσες της αρ νουβό, προσφέρεται και γι’ αυτόν τον θεματικό τουρισμό. Το άνοιγμα της ιστορικής οικίας Van Eetvelde στο κοινό, ως χώρου επισκέψιμου, ως αξιοθέατου της πόλης, μας δείχνει την υπεραξία της τέχνης και της αρχιτεκτονικής στην ταυτότητα μιας πόλης.

Η μεγάλη συζήτηση διεθνώς για την επιβίωση της αρχιτεκτονικής παρακαταθήκης του 20ού αιώνα στον 21ο ανανεώνεται διαρκώς με εξαγγελίες νέων παρεμβάσεων σε κτίρια-ορόσημα.

Η ευρωπαϊκή ιστορία με τις δαιδαλώδεις και συναρπαστικές διατομές της και τα υποκεφάλαια της επίσημης ανάγνωσής της, μας οδηγεί συχνά σε αυτές τις γοητευτικές κόγχες που είναι η επιμέρους ιστορία. Πρόσφατα δημοσιεύθηκε η είδηση πως έπειτα από εργασίες αποκατάστασης είναι και πάλι επισκέψιμη η κρύπτη όπου φυλάσσεται η σορός του Λεονάρντο ντα Βίντσι.