ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Το πλήγμα που δέχεται ο πολιτισμός, υπό την ευρύτερη έννοια, και όχι μόνο με αυτήν της αγοράς, είναι σύνθετο και απρόβλεπτο.

Γεγονός παγκόσμιας σημασίας είναι η έκθεση μέρους της φημισμένης συλλογής Τορλόνια, αποτελούμενης κυρίως από ρωμαϊκές αρχαιότητες, έπειτα από δεκαετίες που παρέμενε σε αφάνεια.

Μια βιογραφία μπορεί να είναι η αφορμή για πολλές σκέψεις και προβολές στο παρόν και στο μέλλον.

Βραβευμένο με τη μεγάλη διάκριση της MIPIM (που απονέμει διεθνώς τις καλύτερες αστικές αναπλάσεις), το νέο-παλιό κτίριο στο Αμστερνταμ, γνωστό ως Diamantbeurs (το κέντρο του εμπορίου διαμαντιών) λάμπει ως ένα αρχιτεκτόνημα-αξιοθέατο.

Η Ορανζερί είναι για το Παρίσι ένας «οπωρώνας» τέχνης. Μουσείο ταυτισμένο με τα «Νούφαρα» του Μονέ και με τους μεγάλους Γάλλους, και όχι μόνο, από τα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα, έχει αποκαλύψει την επανέκθεση της μόνιμης συλλογής του ανανεώνοντας το ενδιαφέρον για μια επίσκεψη.

Η λειτουργία του πρώτου ξενοδοχείου Four Seasons στην Ισπανία εν καιρώ πανδημίας συμπληρώνει μία από τις μεγαλύτερες επενδύσεις αστικής ανάπλασης στην Ευρώπη.

Από τα πιο προβεβλημένα αρχιτεκτονικά αξιοθέατα της Ευρώπης, το Ανάκτορο Μπλένχαϊμ στο Οξφορντσάιρ είναι υπόδειγμα πολιτιστικής διαχείρισης. Το τεράστιο οικοδόμημα, που θεωρείται αριστούργημα του αγγλικού μπαρόκ, χτίστηκε την περίοδο 1705-1722 ως κατοικία του Δούκα του Μάρλμπορο.

Η ταυτοποίηση του τόπου όπου ο Βίνσεντ βαν Γκογκ ζωγράφισε το τελευταίο του έργο, πριν αυτοκτονήσει, έχει προκαλέσει μεγάλο ενδιαφέρον στην επιστημονική κοινότητα των ιστορικών τέχνης. Η ανακάλυψη έγινε από τον Wouter van der Veen, επιστημονικό διευθυντή του Ινστιτούτου Βαν Γκογκ, που έχει έδρα το Auvers-sur-Oise, το καλλιτεχνικό χωριό στη Γαλλία όπου ο Βαν Γκογκ έζησε τα τελευταία χρόνια του και αυτοκτόνησε.

Καθώς τα μουσεία του Ηνωμένου Βασιλείου ανοίγουν το ένα μετά το άλλο, ανακοινώθηκε η μεγάλη έκθεση από τις συλλογές του Μπάκιγχαμ που θα συγκεντρώσει για πρώτη φορά κορυφαία έργα τέχνης σε μια μοναδικής αξίας συγκατοίκηση.

Τα μοντέρνα κτίρια, με εκείνη την έντονη πλαστικότητα, που συνήθως το ευρύ κοινό δεν έχει συνηθίσει να αγαπάει, δεν τα συνδέει κανείς αυτόματα με την ποιητική ατμόσφαιρα της Πράγας. Η πρωτεύουσα της Τσεχίας εύκολα συνδέεται με τη μεσαιωνική και αναγεννησιακή κληρονομιά της, με το μπαρόκ και τον ρομαντισμό, με τα νεωτερικά ρεύματα μετά το 1900, αλλά δύσκολα με τον μπρουταλισμό, ένα ώριμο ρεύμα του μοντερνισμού, με κτίρια συνήθως ογκώδη, με γυμνό μπετόν αλλά και με μια πλαστικότητα στη μορφή, που πρόδιδε την απόσταση από τον λειτουργικό μοντερνισμό του ’40 και του ’50. 

Σαν να είμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση, και η αναβολή των Ολυμπιακών Αγώνων του 2020, που επρόκειτο να γίνουν στο Τόκιο, προκαλεί, όπως είναι φυσικό, εκτενή αρθρογραφία. Η αισιόδοξη άποψη υποστηρίζει ότι οι Αγώνες θα γίνουν το 2021 ως «Τόκιο 2020» (αυτό δεν αλλάζει, ούτε σχεδιαστικά αλλά ούτε και ιστορικά) και υπάρχουν και οι περισσότερο επιφυλακτικοί που επιμένουν ότι όλα είναι ανοικτά

Σε μια εντυπωσιακή συγκυρία, η Πινακοθήκη Ουφίτσι και η διοργάνωση Black Ηistory Month Florence είχαν οργανώσει τον Φεβρουάριο ένα ερευνητικό πρόγραμμα με τίτλο «On Being Present». Μέσω αυτού ήθελαν να καταγράψουν και να αναλύσουν την παρουσία της αφρικανικής μορφής στους πίνακες της Αναγέννησης.