ΛΟΑΤΚΙ

Η θεσμοθέτηση της ισότητας στον γάμο και των δικαιωμάτων που απορρέουν από αυτόν είναι δύσκολο εγχείρημα για την κυβέρνηση. Η έως τώρα συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει μάλλον αντανακλαστικές και όχι τόσο «επεξεργασμένες» αντιδράσεις, καθώς δεν έχει ακόμα αναπτυχθεί ουσιαστικά.

Απάντηση προς τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Παύλο Μαρινάκη, εξέδωσαν συνεργάτες του πρώην πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά, σχετικά με το θέμα της αποχής από την ψήφιση του νομοσχεδίου για τα ομόφυλα ζευγάρια.  

Η ισότητα στον γάμο σε νομικό επίπεδο είναι ζήτημα δημοκρατίας και ισονομίας. Οπως στις περισσότερες περιπτώσεις, ο νομοθέτης θα έρθει όχι για να δημιουργήσει, αλλά για να αναγνωρίσει μια συνθήκη, που εδώ και πολλά χρόνια υπάρχει και να ρυθμίσει αδικίες που προκύπτουν από τη μη αναγνώρισή της.

Η ημέρα που θα αναγνωριστεί ο πολιτικός γάμος και το δικαίωμα τεκνοθεσίας των ομόφυλων ζευγαριών από το ελληνικό κράτος θα είναι ιστορική. Η Ελλάδα θα βρεθεί, επιτέλους, στις χώρες του πλανήτη που δεν κάνουν διακρίσεις ανάμεσα στους πολίτες τους με κριτήριο τον σεξουαλικό προσανατολισμό.

«Η αποχή είναι μια στάση. Ο κ. Σαμαράς ως έμπειρος κοινοβουλευτικός το γνωρίζει. Το είχε κάνει στο σύμφωνο συμβίωσης το 2015», σημείωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος σε ερώτηση για το ν/σ για τα ομόφυλα ζευγάρια.

Στάση αναμονής τηρούν οι ιεράρχες που ετοιμάζουν ατύπως στο παρασκήνιο την αντεπίθεση της Εκκλησίας.

«Η Ν.Δ. και ο πρωθυπουργός δεν έκρυψαν ποτέ ότι βρίσκεται στο πρόγραμμά μας και όλοι οφείλουμε να ξέρουμε σε ποια πλατφόρμα εκλέχθηκε η Ν.Δ.» επεσήμανε ο υπουργός Επικρατείας.

Ηδη από την Τετάρτη το βράδυ που ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης πάτησε το κουμπί για να αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για την ψήφιση του νομοσχεδίου για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, στενοί συνεργάτες του έχουν ξεκινήσει την επιχείρηση πειθούς των βουλευτών, η οποία δεν είναι πάντα η πιο εύκολη υπόθεση.

Η δημόσια ηπιότητα συνδυάζεται με το «βουβό» μήνυμα του Μαξίμου ότι η στάση του κάθε στελέχους «καταγράφεται».

Ο νόμος πρέπει να προσαρμόζεται στην κοινωνική πραγματικότητα και να τη ρυθμίζει με τρόπο ίσο, χωρίς διακρίσεις, για όλους τους πολίτες. Με βάση αυτή τη θεμελιώδη αρχή, η πολιτεία οφείλει να αναγνωρίσει όλες τις μορφές οικογένειας. Το ζήτημα, όντως, δεν αφορά τη μεγάλη πλειονότητα της κοινωνίας.

Δύο εβδομάδες τώρα, την Ελληνική Δημοκρατία την απασχολεί ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών. Ποια μορφή θα έχει, αν θα επιτραπεί η τεκνοθεσία –υιοθεσία όπως τη λέγαμε μέχρι πέρυσι, επί το πολιτικώς ορθότερον–, πλειοδοσία προοδευτικότητας από τους μεν, συντηρητικές αντιστάσεις από τους δε.

Ο βουλευτής επαρχίας είχε θυμώσει. Ακουγε το νεαρό στέλεχος να του κάνει κήρυγμα για τα δικαιώματα και τα καθήκοντα που συνεπάγεται η προοδευτική ταυτότητα του κόμματος. Την άκουγε μέχρι που δεν άντεξε: «Δεν έχεις ιδέα», της είπε. «Δεν ξέρεις τον κόσμο που μας ψηφίζει». «Ξέρω όμως πολύ καλά τον κόσμο που δεν μας ψηφίζει», του […]