ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ

Ο περιορισμός της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στο κράτος είναι μία από τις πιο ανθεκτικές καθηλώσεις της Μεταπολίτευσης. Το ταμπού είχε σπάσει προ καιρού για την κοινωνική πλειοψηφία. Τώρα επιχειρείται να σπάσει και νομοθετικά το δεσμευτικό καθεστώς. Η σημασία της μεταρρύθμισης είναι ιστορική. Γι’ αυτό πρέπει κάθε λεπτομέρεια για την ίδρυση και τη λειτουργία των μη κρατικών […]

Η πρακτική συγκόλλησης άσχετων ρυθμίσεων –ιδίως όταν πρόκειται για «διευθετήσεις» της τελευταίας στιγμής με εξόφθαλμη πολιτική ιδιοτέλεια, όπως αυτή που ψαλιδίζει αρμοδιότητες της αυτοδιοίκησης– συνιστά διαρκή υποβάθμιση για την ποιότητα του κοινοβουλευτισμού. Τέτοιες πρακτικές τροφοδοτούν την καχυποψία των πολιτών συλλήβδην κατά του πολιτικού συστήματος και τελικά κατά των θεσμών.

Τα κρούσματα βαριάς εγκληματικότητας είναι πλέον καθημερινά. Αυτή η αιματηρή ρουτίνα συμπίπτει με φαινόμενα διαφθοράς στις διωκτικές αρχές. Οι υπηρεσίες αυτές έχουν στο παρελθόν δείξει ότι μπορούν να φέρουν αποτελέσματα. Τώρα φαίνεται ότι δυσκολεύονται να εκπληρώσουν την αποστολή τους. Χρειάζεται αξιολόγηση και επανεκκίνηση, γιατί πρόκειται για τον πυρήνα του κράτους.

Η κυβέρνηση δεν χρειάζεται να ψάχνει για μαγικές συνταγές. Η χαρτογράφηση των μεταρρυθμιστικών εκκρεμοτήτων της χώρας έχει συντελεστεί. Ξέρουμε τι πρέπει να γίνει για να σταματήσουν τα ελληνικά γήπεδα να αποτελούν ευρωπαϊκή εξαίρεση. Εχουμε τη διάγνωση για τις αγκυλώσεις στο δικαστικό σύστημα.

Στη φάση που βρίσκεται η ελληνική οικονομία έχει ανάγκη τα εργατικά χέρια. Ιδίως σε κλάδους όπως η γεωργία, οι ελλείψεις είναι μεγάλες. Η λογική επιλογή θα ήταν να δοθεί άδεια νόμιμης εργασίας σε αλλοδαπούς, πολλοί εκ των οποίων εργάζονται ήδη στη χώρα σε συνθήκες μαύρης εργασίας. Αυτή η αυτονόητη πολιτική πρέπει να εξηγηθεί όμως χωρίς […]

Ο όρος «κακή νομοθέτηση» που χρησιμοποιείται για να περιγράψει την πρακτική της εισαγωγής τροπολογιών «από το παράθυρο» είναι επιεικής. Πρόκειται όχι απλώς για πρόχειρη, αλλά για δόλια νομοθέτηση – μία από τις παιδικές ασθένειες της Μεταπολίτευσης που δεν έχει θεραπευθεί. Η εγκατάλειψη αυτής της παραθεσμικής ρουτίνας θα ήταν όντως μεταρρύθμιση. Και μάλιστα χωρίς πολιτικό κόστος.

Δεν μπορούμε να έχουμε την απαίτηση να διοικούνται οι δημόσιοι οργανισμοί από άξια στελέχη· και, ταυτόχρονα, να ζητούμε οι αμοιβές τους να είναι καθηλωμένες σε επίπεδα χαμηλότερα από τις αντίστοιχες θέσεις του ιδιωτικού τομέα. Αν τα στελέχη αυτά επιλέγονται αξιοκρατικά, τότε πρέπει να έχουν και τις ανάλογες απολαβές. Διαφορετικά, θα δείχνουν ενδιαφέρον για τις θέσεις […]

Η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης για την εξυπηρέτηση των πολιτών στο gov.gr είναι μόνο το πρώτο βήμα. Οι δυνατότητες που δίνει στο κράτος η νέα τεχνολογία μπορούν, με το σωστό ρυθμιστικό πλαίσιο, να εμπλουτίσουν ακόμη περισσότερο τις παρεχόμενες υπηρεσίες, αλλά και να δώσουν στις Αρχές πολύ πιο δυνατά εργαλεία προκειμένου να εκπληρώσουν την αποστολή τους. […]

Ελλάδα και Τουρκία χρειάζονται μια περίοδο ηρεμίας και πολιτισμένου διαλόγου πριν μπουν στην ουσία της όποιας διαπραγμάτευσης. Η ένταση των τελευταίων ετών και οι απειλές που εισέπραττε σχεδόν καθημερινά ο Ελληνας πολίτης από την άλλη πλευρά του Αιγαίου έχουν προκαλέσει, δικαιολογημένα, καχυποψία.

Ολοι πλέον θα έπρεπε να το έχουν συνειδητοποιήσει. Αλλη μία «δέσμη μέτρων» κατά της οπαδικής βίας δεν αρκεί. Οι εξαγγελίες αυτές έχουν καταντήσει μέρος του αιματηρού τελετουργικού μέσα και γύρω από τα γήπεδα. Λέγονται για να λέγονται και να περνούν μετά λίγα εικοσιτετράωρα στη λήθη. Πέρα από την αυτονόητη τιμωρία των ενόχων, αυτή τη φορά […]

Η επίσκεψη του Τούρκου προέδρου επιβεβαίωσε ότι οι διμερείς σχέσεις μπορούν να μείνουν στην τροχιά που χαράχθηκε πριν από περίπου δέκα μήνες. Σε αυτό το διάστημα φάνηκε ότι η νηνεμία είναι αμοιβαία επωφελής, ακόμη και όταν δεν μεταφράζεται σε βούληση για προσέγγιση στο πεδίο των χρόνιων διαφορών. Η ελληνική στρατηγική τού «συμβιώνουμε χωρίς να συμφωνούμε» […]

Η απροθυμία των ελληνικών επιχειρήσεων να αξιοποιήσουν τα χρηματοδοτικά εργαλεία που θα τους επέτρεπαν να επεκταθούν και να αλλάξουν ταχύτητα, αντανακλά μια δομική αδυναμία της οικονομίας μας. Οι περισσότεροι βολεύονται με το «οικογενειακό μαγαζί», που ελέγχεται –και φοροδιαφεύγει– εύκολα· αλλά δεν αναπτύσσεται, δεν καινοτομεί. Οσο αυτή η κουλτούρα δεν αλλάζει, δεν θα αλλάξει ούτε η […]