ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ

Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ τροφοδοτεί τον κυνισμό απέναντι στο πολιτικό σύστημα. Η παλιά Ελλάδα –όπου ο πολιτευτής κινείται σαν μεσάζων με τα λεφτά της Ευρώπης– αποδεικνύεται πολύ ανθεκτική για να πεθάνει. Τι πρέπει να γίνει;

Ο ιστορικός του μέλλοντος θα καταγράψει κάποτε τις μεγάλες χαμένες ευκαιρίες αυτού του τόπου. Οι αγροτικές επιδοτήσεις είναι ένα μικρό δείγμα του προβλήματος. Αλλεπάλληλες κυβερνήσεις μοίρασαν επιδοτήσεις από τα περιώνυμα μεσογειακά προγράμματα μέχρι προσφάτως, συνεχίζοντας την παράδοση ενός πελατειακού μοντέλου. Ολα αυτά τα δισ. άλλαξαν ελάχιστα την παραγωγική βάση της χώρας και δημιούργησαν έναν επικίνδυνο […]

Την ώρα που ένα κατάμεστο θέατρο στην Αθήνα χειροκροτούσε την πρώην καγκελάριο της Γερμανίας, δημοσιευόταν μια έρευνα της γερμανικής κοινής γνώμης η οποία κατέγραφε πολύ θετική εικόνα για την Ελλάδα. Φαίνεται ότι τα αντίπαλα στερεότυπα για τους «ψυχρούς» και «αδίστακτους» Γερμανούς, από τη μία, και τους «τεμπέληδες», «διεφθαρμένους» Ελληνες, από την άλλη, έχουν ξεπεραστεί. Ηταν […]

Η πιο αναγκαία μεταρρύθμιση που θα έπρεπε να προχωρήσει στον χώρο της εκπαίδευσης είναι η ανάπτυξη του –καθηλωμένου σήμερα– επαγγελματικού πυλώνα. Αντί να επενδύονται πόροι στη δευτεροβάθμια και μεταλυκειακή επαγγελματική εκπαίδευση, φαίνεται ότι υπάρχει οπισθοδρόμηση ακόμη και από τις πρωτοβουλίες που είχαν ληφθεί για την ίδρυση ειδικών σχολών, προσαρμοσμένων στις ανάγκες της τοπικής οικονομίας. Είναι […]

Σε μια Ευρώπη που φαντάζει καταδικασμένη να παρακολουθεί παθητικά τους ανέμους των αλλαγών, ο Μάριο Ντράγκι είναι μία από τις λίγες φωνές που μπορούν να περιγράψουν ένα μέλλον για την Ενωση. Ο πρώην πρόεδρος της ΕΚΤ θέτει ξεκάθαρα τις προτεραιότητες προκειμένου η Ε.Ε. να αποκτήσει γεωπολιτική υπόσταση, προτού περάσει στο περιθώριο της Ιστορίας. Οσοι Ευρωπαίοι […]

Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ θα έπρεπε να γίνει αφορμή για να συζητηθεί η έλλειψη μιας στρατηγικής για τη στήριξη της υπαίθρου. Η περιφέρεια δεν έχει ανάγκη πολιτικούς μεσάζοντες, που δήθεν εκπροσωπούν τα στενά της συμφέροντα, ενώ καταλήγουν να ευνοούν κυρίως κομματάρχες και παράγοντες τοπικής εξουσίας. Η περιφέρεια έχει ανάγκη από μια πολιτική επανασχεδιασμού του πρωτογενούς […]

Είναι αρκετοί, δυστυχώς, οι πολιτικοί μας οι οποίοι, στην προσπάθεια να εξυπηρετήσουν τους «πελάτες» τους, παραβιάζουν πολλές κόκκινες γραμμές. Μάλιστα, τα ευρωπαϊκά κονδύλια τα αντιμετωπίζουν ως «χρήματα τρίτων», θεωρώντας ότι μπορούν να κοροϊδέψουν τους «κουτόφραγκους».

Η αυτονόητη ευθύνη της κυβέρνησης είναι να βοηθήσει στη διαλεύκανση κάθε υπόθεσης που αφορά τη διαχείριση δημόσιου χρήματος. Αυτή, όμως, δεν τελειώνει στον ατομικό καταλογισμό πολιτικών και ποινικών ευθυνών. Σκοπός είναι να μεταρρυθμίζεται και το σύστημα, ώστε να μην μπορούν να επαναληφθούν οι «πατροπαράδοτες» ατασθαλίες. Να μπει ένα τέλος στο «πάντα έτσι γινόταν». Η κυβέρνηση […]

Η πρωτεύουσα πρέπει να φιλοξενεί και εκδηλώσεις διεθνούς εμβέλειας, που θα διεξάγονται στον δημόσιο χώρο. Συμβαίνει σε όλες τις πρωτεύουσες. Εκείνο που δεν συμβαίνει είναι η απουσία κανόνων και σχεδιασμού στην καθημερινότητα. Δεν συμβαίνει να νεκρώνει το κέντρο σχεδόν καθημερινά, με την ανοχή των Αρχών, οι οποίες περιορίζονται σε ρόλο «τροχονόμου». Η «κανονικότητα» της αυθαιρεσίας […]

Το ζήτημα των αστέγων δεν έχει να κάνει με την τουριστική βιτρίνα της πόλης. Η εικόνα σε ορισμένα πολύ κεντρικά σημεία της πρωτεύουσας είναι τεκμήριο αδυναμίας της πολιτείας να φροντίσει ανθρώπους που βρίσκονται σε προφανή ανάγκη για υποστήριξη και περίθαλψη. Η κατάσταση έχει επιδεινωθεί. Οι αρμόδιες υπηρεσίες έχουν πολλά περιθώρια βελτίωσης.

Η απόφαση να εφαρμοστεί έστω και πιλοτικά, έστω και τοπικά –στην Αμοργό–, η αποχή από την αλιεία, είναι ένα αναγκαίο πείραμα. Η υπεραλίευση έχει διαταράξει τα θαλάσσια οικοσυστήματα. Εκτός από τις μεθόδους και την ένταση της αλιείας, θα έπρεπε να μελετηθούν σοβαρά και οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις που έχουν και άλλες μορφές εκμετάλλευσης, όπως οι ιχθυοκαλλιέργειες. […]

Εχουμε συμβιβαστεί με τις αυθαιρεσίες που σπιλώνουν –και συρρικνώνουν– τον δημόσιο χώρο στις ελληνικές πόλεις. Φαίνεται, όμως, ότι μετά την πανδημία η ανοχή στην επέκταση των τραπεζοκαθισμάτων έγινε καθεστώς. Οι κατά τόπους υπηρεσίες οφείλουν να κάνουν μια επανεκκίνηση. Να προχωρήσουν στους ελέγχους και να παραδώσουν ξανά τον δημόσιο χώρο στους πεζούς.