ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ

Μετά τον θάνατο του Στάλιν (5 Μαρτίου 1953) ο Βασίλι Γκρόσμαν θα αρχίσει να γράφει το τελευταίο βιβλίο του: «Τα πάντα ρει», όπως έχει αποδοθεί στα ελληνικά (μτφρ. Γιώργος Μπλάνας, Γκοβόστης, 2016), άστοχα κατά τη γνώμη μου […]

Το Σύμφωνο της Βαρσοβίας αποτέλεσε την ισχυρότερη συμβατική στρατιωτική δύναμη στον κόσμο, διαθέτοντας καθ’ όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου σημαντική υπεροπλία έναντι του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη.

Οι επίδοξοι διάδοχοί του επιζήτησαν να αναμορφώσουν το σύστημα διακυβέρνησης, εφαρμόζοντας μια μορφή συλλογικής ηγεσίας και διαχωρισμού των εξουσιών, τις οποίες είχε συγκεντρώσει στο πρόσωπό του ο αποθανών Σοβιετικός ηγέτης.

Οι διαπραγματεύσεις κατέληξαν στη γαλλοσοβιετική Συνθήκη Συμμαχίας και Αμοιβαίας Βοήθειας, η οποία σηματοδοτούσε την αποφασιστικότητα της Γαλλίας να ανασυγκροτηθεί ως μεγάλη δύναμη.

Ενας συγγραφέας του 21ου αιώνα στέλνει μια θερμή επιστολή στον Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, ενημερώνοντάς τον για την τρελή τροπή που πήρε ο κόσμος μετά τη δεκαετία του 1930, που σκιαγραφούσε στο διάσημο μυθιστόρημά του «Ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα».

Περίπου 25.000 βιβλία περιελάμβανε η βιβλιοθήκη του Στάλιν. Πώς όμως ένας διανοούμενος διατάζει τον θάνατο χιλιάδων ανθρώπων; Ο ιστορικός Τζέφρι Ρόμπερτς απαντά στην «Κ»

Το κόμμα Κομμουνιστές της Ρωσίας ζητά τη διεξαγωγή έρευνας με αφορμή την 71η επέτειο θανάτου του Σοβιετικού ηγέτη.

«Η νοσταλγία για βαρβαρότητα είναι η τελευταία λέξη κάθε πολιτισμού», έλεγε ο Γαλλορουμάνος στοχαστής Εμίλ Σιοράν, αυτός ο μόνιμα άυπνος «πάπας» του σύγχρονου πεσιμισμού. Το υψηλό πολιτισμικό επίπεδο πολιτισμών όπως ο γερμανικός ή ο ρωσικός και η στενή τους διασύνδεση με αδιανόητες κτηνωδίες, επαναφέρουν διαρκώς αυτές τις ανησυχαστικές σκέψεις. Στο χθεσινό σημείωμά μας αναφερόμασταν στις […]

«Ο Στάλιν κατέκρινε εύκολα τους συγγραφείς, αλλά σεβόταν τα βιβλία τους», σημειώνει ο ιστορικός Τζέφρι Ρόμπερτς στο «Η βιβλιοθήκη του Στάλιν. Ενας δικτάτορας και τα βιβλία του» (μτφρ. Βαγγέλης Τσίρμπας), που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Gutenberg, βιβλίο που ακολουθούμε αυτή την εβδομάδα. Και συνεχίζει ο Ρόμπερτς: «Αυτό φαίνεται από την έγνοια με την οποία […]

Προκαλούν έως σήμερα αποτροπιασμό οι εικόνες με τις πυρές των βιβλίων στη ναζιστική Γερμανία. Αυτό ήταν κάτι που δεν θα μπορούσε να δει κάποιος στη σοβιετική Ρωσία. Οπως γράφει ο ειδικός στη σοβιετική ιστορία Τζέφρι Ρόμπερτς στο βιβλίο αυτής της εβδομάδας («Η βιβλιοθήκη του Στάλιν. Ενας δικτάτορας και τα βιβλία του», μτφρ. Βαγγέλης Τσίρμπας, εκδ. […]

«Οπως όλοι οι ηγέτες των μπολσεβίκων, (ο Στάλιν) πίστευε ότι το διάβασμα μπορεί να συμβάλει στον μετασχηματισμό όχι μόνο των ανθρώπινων ιδεών και των συνειδήσεων, αλλά και της ίδιας της ανθρώπινης φύσης», γράφει ο Αγγλος ιστορικός Τζέφρι Ρόμπερτς στο φρεσκοτυπωμένο «Η βιβλιοθήκη του Στάλιν. Ενας δικτάτορας και τα βιβλία του» (μτφρ. Βαγγέλης Τσίρμπας, εκδ. Gutenberg), […]

Στις 6 Μαρτίου 1953 ο Ντμίτρι Σεπίλοφ, αρχισυντάκτης της «Πράβντα», επισκέπτεται το σπίτι του Στάλιν, όπου ο τελευταίος είχε ξεψυχήσει μία ημέρα πριν. Ο Σεπίλοφ θυμάται «ένα μεγάλο έπιπλο γραφείου και ένα δεύτερο έπιπλο τοποθετημένο δίπλα του να σχηματίζουν ένα Τ, στα οποία ήταν στοιβαγμένοι μεγάλοι σωροί βιβλίων, χειρογράφων και χαρτιών· το ίδιο συνέβαινε και […]