ΓΟΝΕΑΣ

Ενα 4χρονο κοριτσάκι εντόπισε να περιπλανιέται μόνο του σε δρόμο του Αμαρουσίου, το βράδυ της Κυριακής, οδηγός ταξί, ο οποίος ειδοποίησε τις Αρχές. Σύμφωνα με την ΕΡΤ, όπως διαπιστώθηκε από τους αστυνομικούς, το παιδί είχε φύγει μόνο του από το σπίτι και κινούνταν ασυνόδευτο στην περιοχή. Ο οδηγός ταξί το ρώτησε πού μένει, αλλά το […]

Καθώς όλο και περισσότερες χοροεσπερίδες Γυμνασίου διοργανώνονται χωρίς την παρουσία γονέων, πολλοί επιλέγουν να περιμένουν απ’ έξω μέχρι το τέλος, «για να έχουν τον νου τους». Η «Κ» βρέθηκε ένα Σάββατο βράδυ στο Γκάζι και μίλησε με γονείς και υπευθύνους καταστημάτων για αυτή την άτυπη βάρδια.

Το διάβημα μιας μητέρας σε καθηγητή του Πανεπιστημίου Κρήτης δεν είναι μεμονωμένο φαινόμενο. Οι Ελληνες γονείς παρεμβαίνουν από το νηπιαγωγείο μέχρι τον στρατό. Είναι εθνική ιδιαιτερότητα; Και είναι σήμερα χειρότερα απ’ ό,τι παλιά;

Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, το δικαίωμα ενημέρωσης για ζητήματα που αφορούν το παιδί αποτελεί βασική έκφανση της γονικής μέριμνας και δεν αναιρείται από το γεγονός ότι η επιμέλεια ανήκει στον άλλο γονέα.

Γονείς μιλούν στην «Κ» για τη σχεδιαζόμενη απαγόρευση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στους ανηλίκους, εκφράζοντας αμφιβολίες για το αν το μέτρο θα μπορέσει να εφαρμοστεί στην πράξη.

Θα σας το πω από την αρχή για να το βγάλουμε από τη μέση. Η άποψή μου είναι σύντομη και mainstream: Ναι, θεωρώ πολύ θετική την απαγόρευση των κινητών στα σχολεία και την απενεργοποίηση των εφαρμογών των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Το 2021, όταν ύστερα από πρωτοφανή για τα ελληνικά δεδομένα δημόσια συζήτηση άλλαξε ο αστικός κώδικας, δεν ήρθε η συνεπιμέλεια, όπως πολλοί πιστεύουν, εδραιώθηκε όμως μια νέα, ιδιοφυής, αρχή στη σχέση γονέων με παιδιά, η αρχή ότι οι γονείς ρυθμίζουν την ανατροφή των παιδιών τους και μόνο αν αποτύχουν οι συνεννοήσεις […]

Ολοένα και περισσότερα ενήλικα τέκνα παίρνουν την απόφαση να «κόψουν τον λώρο» της επικοινωνίας με τους γονείς. Είναι χειραφέτηση; Ή ακόμη ένα τραύμα; Οι μαρτυρίες και οι απόψεις των ειδικών.

Ερευνες σχετικά με τη γονική προτίμηση υπογραμμίζουν τις ψυχολογικές συνέπειες των παραγκωνισμένων παιδιών.

Δεν είχαν ξανασυναντηθεί οι δρόμοι μας κι ας ζούμε στην ίδια γειτονιά ποιος ξέρει εδώ και πόσο καιρό. Ωραία τα προάστια, αλλά το ‘χουν αυτό. Μπαίνεις στο αμάξι κάθε πρωί, κάνεις ένα μακροβούτι και αναδύεσαι στο Φάληρο, στην Ομόνοια, στην Κυψέλη, στο Παγκράτι, κάνεις τη ζωή σου επιστρέφοντας με τον ίδιο τρόπο το βράδυ.

Προβλήθηκε προ ημερών στην τηλεόραση και ήδη έχει κάνει τον γύρο του ∆ιαδικτύου: μια νέα γυναίκα, δεν θα τη χαρακτήριζα εύκολα μητέρα, κρατάει στην αγκαλιά της ένα παιδάκι μικρότερο των πέντε ετών και καπνίζει μαζί του, εναλλάξ, το ηλεκτρονικό της τσιγάρο, ενώ βαδίζει αγέρωχα στον κλειστό χώρο του σταθμού του μετρό στο Μοναστηράκι.

Ερευνες δείχνουν ότι περίπου ένας στους τρεις νέους εγκαταλείπει τον αθλητισμό, ακόμη και σε περιπτώσεις με προοπτικές – Τι «οδηγεί» τις τάσεις φυγής των εφήβων σήμερα; Είναι, όπως κάποιοι της καταλογίζουν, η γενιά που τα παρατάει εύκολα ή μήπως είναι η γενιά που δεν έχει καν μάθει τι σημαίνει τεμπελιά;