ΓΛΥΠΤΙΚΗ

Είκοσι χρόνια μετά τα θυρανοίξιά της, συνεχίζει να αποτελεί μία ξεχωριστή βόλτα πολιτισμού.

Μπροστά σε κάθε γλυπτό σε ένα δημόσιο χώρο ξετυλίγονται ιστορίες… Πόσο μάλλον όταν βρισκόμαστε στο Σέντραλ Παρκ της Νέας Υόρκης και το γλυπτό είναι αυτός ο Αγγελος των Νερών, που σαν λοφίο, σαν στέμμα, σαν ανθρωπόμορφη εκδοχή της ομορφιάς και της καλoσύνης, στεφανώνει την Κρήνη της Βηθεσδά.

Με αφορμή την συμπλήρωση των 105 γενεθλίων της εφημερίδας ανατρέχουμε στα έργα που ζωγράφισαν έλληνες και ελληνίδες εικαστικοί εμπνεόμενοι από την Καθημερινή.

Ο τεράστιος όγκος του μαρμάρου Carrara, που προοριζόταν για τη σμίλευσή του, είχε εξορυχθεί το 1466, εννέα χρόνια πριν γεννηθεί ο Μιχαήλ Αγγελος.

«Πρόκειται για μεγάλες κατασκευές, τις οποίες άρχισε να δημιουργεί στα τέλη της δεκαετίας του ’60 και κυρίως τη δεκαετία του 1970.

Η σχέση του Χένρι Μουρ με την αρχαιοελληνική γλυπτική και η επίσκεψή του σε Αθήνα, Κόρινθο, Ολυμπία και Δελφούς.

Ο σημαντικός Πολωνός καλλιτέχνης βρέθηκε στη Λέρο, δημιουργώντας μια καλλιτεχνική ακαδημία με τη βοήθεια παιδιών από την προσφυγική δομή.

Το Προπαρασκευαστικό και Επαγγελματικό Σχολείο Καλών Τεχνών Πανόρμου μετακομίζει για πρώτη φορά από το 1955. Εξοπλισμός, αρχειακό υλικό και έργα τέχνης μεταφέρθηκαν σε δημοτικά κτίρια αλλά και σε χώρους που παραχώρησαν οι κάτοικοι του νησιού.

Μια έκθεση-αναδρομή με αρχειακές φωτογραφίες, προπλάσματα και μελέτες από τον Γιάννη Παππά για το γλυπτό του έφιππου Αλεξάνδρου.

Η γλύπτρια Φιλίντα Μπάρλοου στο ΕΜΣΤ.

Οι περισσότεροι γνώρισαν τη γλυπτική της από το μνημειακό έργο «Προμαχώνες», που εξετέθη σε δημόσια θέα στο αίθριο του Μουσείου Μπενάκη Πειραιώς και έξω από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Είναι μια αφαιρετική δημιουργία μεγάλης κλίμακας με πρώτη ύλη το μέταλλο.

Το γλυπτό του Κώστα Δημητριάδη είχε κερδίσει το πρώτο καλλιτεχνικό μετάλλιο στους Αγώνες του Παρισιού το 1924 αναδεικνύοντας το κλασικό ιδεώδες και το πνεύμα του ολυμπισμού.