ΓΛΩΣΣΑ

Η τεχνητή νοημοσύνη χρειάζεται να γνωρίσει τη γλώσσα σε βάθος για να λειτουργήσει σωστά και να εξελιχθεί. Έτσι σήμερα δημιουργούνται θέσεις εργασίας για θεωρητικούς επιστήμονες τις οποίες κανείς δεν φανταζόταν μερικά χρόνια πριν.

Επτακόσια λιγότερα σχολεία θα λειτουργήσουν φέτος. Ο πληθυσμός γερνάει και μειώνεται. Σε μερικές δεκαετίες οι Ελληνες θα είναι περίπου πέντε εκατομμύρια. Σχεδόν οι μισοί από όσοι είμαστε σήμερα. Μέχρι πριν από μερικά χρόνια όσοι έλεγαν πως η Ελλάδα είναι μια χώρα γερασμένων συνταξιούχων αναφέρονταν κυρίως στη βιωσιμότητα της κοινωνικής ασφάλισης, των συντάξεων και του συστήματος […]

Τέλος καλοκαιριού. Πιθανότατα αρκετοί από εμάς θα αναγκάστηκαν κάποια στιγμή να απαντήσουν στο κατεξοχήν τουριστικό ερώτημα: Do you speak English? Και είναι εξίσου πιθανό οι περισσότεροι να απάντησαν καταφατικά.

Τα νέα λήμματα που εντάσσονται στο έγκριτο Λεξικό του Κέμπριτζ.

Χειρότεροι, νομίζω, από τους καθ’ έξιν μεμψίμοιρους είναι οι καθ’ έξιν ξέγνοιαστοι, αυτοί που αδιαφορούν για τον γλωσσικό κορδακισμό και την απαξίωση της Ελληνικής. Ερχόμαστε από πολύ μακριά. Δεν πρόκειται για κομπασμό. Η λαλιά μας βαστά από τον Ομηρο, τους Τραγικούς και την Καινή Διαθήκη. Ο Διονύσιος Σολωμός διάλεξε πού θα ξεσκολίσει.

«Αν είναι λέει;» έλεγαν μέσα τους οι υπουργοί αλλά τηρούσαν αιδήμονα σιωπή. «Πείτε μου ευθαρσώς και μην κοιτάζετε αλλού, εγώ φταίω; Εσείς είστε αθώοι;».

Εδώ και αρκετές δεκαετίες επανέρχεται στην εκπαιδευτική πολιτική διαρκώς η συζήτηση σχετικά με το πόσο επίκαιρη είναι η μελέτη της αρχαίας ελληνικής γλώσσας στη σημερινή εποχή και ειδικότερα κατά πόσον τα πανεπιστήμια, που λειτουργούν με οικονομοτεχνικά κριτήρια, μπορούν να επωμιστούν την οικονομική επιβάρυνση να εκπαιδεύουν […]

Γεννήθηκε το 2007, πήγε σε Επαγγελματικό Λύκειο, είναι ένας έξυπνος, φιλότιμος νεαρός, που έχει επιλέξει να γίνει ψυκτικός. Οταν με ρώτησε τι δουλειά κάνω και του απάντησα «δημοσιογράφος», το πρόσωπό του φωτίστηκε προς στιγμήν για να σκοτεινιάσει γεμάτο απορίες μόλις διευκρίνισα «σε έντυπο».

Δεν γλιτώσαμε. Στην τελευταία στροφή της χρονιάς, μια ανάσα πριν από το απολυτήριο (του παιδικού σταθμού), ακούσαμε και εμείς τις μαγικές λεξούλες: «Εχετε σκεφτεί την εργοθεραπεία; Μήπως θα τον βοηθούσε ενόψει προνηπίου;». Πώς δεν την είχαμε σκεφτεί. Γινόταν κι αλλιώς;

Πριν από μερικές εβδομάδες είχα αναφερθεί σε «φάλτσα» ως προς την προφορά ορισμένων ονομάτων αλλοδαπής προέλευσης.

Οχι μόνο σε σχολικές αίθουσες, αλλά και σε group chats, κόμικς, τραγούδια στο Spotify και βιντεοκλήσεις με τον παππού και τη γιαγιά. Εκεί μαθαίνουν τα παιδιά της ομογένειας τα ελληνικά.

Ο κύριος Μελανσόν, ηγέτης της γαλλικής αριστεράς, είχε μία ακόμη φαεινή ιδέα. Αυτήν τη φορά στόχος του ήταν η γλώσσα. Ξέρετε για ποιαν μιλάω. Γι’ αυτήν τη γλώσσα που σε συνδυασμό με τα μαθήματα πιάνου περιέγραφε, μάλλον ειρωνικά, τη συμπεριφορά μιας κοινωνικής ομάδας στη χώρα μας. Ενα είδος σουσουδισμού.