ΓΕΥΜΑ ΜΕ ΤΗΝ Κ

Οταν αντίκρισε για πρώτη φορά κείμενο, είδε το «τοπίο» που σχημάτιζαν τα κενά ανάμεσα στα γράμματα. Λίγα χρόνια αργότερα πλήρωνε το ενοίκιό του, στη Βιέννη, με πίνακες ζωγραφικής.

Από τα χρόνια του «φωτοστέφανου» στο Πολυτεχνείο, στην «ενορχήστρωση κοινωνικών μελωδιών» και στην αναζήτηση της μητροπολιτικής ταυτότητας της πρωτεύουσας.

Η βιβλιοθήκη – κιβωτός του δημοσίου δικαίου, που ανοίγει σε μια εποχή όπου εμφανίζονται νέοι κίνδυνοι για τους δημοκρατικούς θεσμούς και τα ατομικά δικαιώματα.

Οι γονείς του πούλησαν ένα οικόπεδο για να σπουδάσει. Ως φοιτητής δούλευε νύχτα σε πάρκινγκ. Σήμερα η έρευνά του εστιάζει στη βαθιά γεωθερμία και στην πυρηνική σύντηξη.

Κλήθηκαν οι παραγωγοί να εφαρμόσουν πολιτικές που έρχονταν από τις Βρυξέλλες, οι οποίες όμως δεν είχαν λάβει καθόλου υπόψη την πραγματικότητά μας. Πώς προσπαθούμε να ακουστούμε στην Ε.Ε.

Πώς ψυχογραφεί ένας έμπειρος ξεναγός τους τουρίστες του; Πώς αλλάζουν τα ενδιαφέροντα των επισκεπτών; Τι θυμάται από τη Ζιλιέτ Μπινός και τον Τζον Μάλκοβιτς;

Η Ελλάδα του Καζαντζίδη δεν ήταν η Ελλάδα της «κλάψας». Πώς τον μελέτησα και τον αγάπησα. Πώς αποφάσισα να δώσω τον ρόλο στον Χρήστο Μάστορα, που δεν τον γνώριζα.

Επί 23 χρόνια η Ελένη Φωκά άνοιγε μόνη της το σχολείο της Αγίας Τριάδας στην κατεχόμενη Καρπασία. Το άνοιγε, το καθάριζε και περίμενε τους μαθητές της, που λένε ότι χωρίς εκείνη σήμερα θα μιλούσαν μόνο τουρκικά. Η ζωή της στα πέτρινα χρόνια ιστορείται στο μυθιστόρημα «Και πολλά επικράνθη – Η Ελένη της Καρπασίας» της Ευρυδίκης Περικλέους – Παπαδοπούλου. Ηρωίδα και συγγραφέας μιλούν στην «Κ».

Οι δημοκρατικοί θεσμοί δεν εμποδίζουν την οικονομική ανάπτυξη. Η μελέτη για την επίδραση της αποικιοκρατίας στην οικονομία της Αφρικής και το ερευνητικό εγχείρημα για τους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας.

Από τους σωστά εκπαιδευμένους αλγορίθμους, έως τα ρομπότ που τρυγούν αμπέλια και καθαρίζουν αμπάρια πλοίων.

Η σφαίρα που άλλαξε τη μοίρα της οικογένειας στα Δεκεμβριανά, το νεύμα του Χατζιδάκι, η παρότρυνση του Χορν και τα θεατρικά «διαζύγια».

Πώς η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζει ήδη τα ιδρύματα και ποια μόνιμη έκθεση με κοινωνικό περιεχόμενο λείπει από τη «σκηνή» της Αθήνας.