Ο κυρ Σαπίτης κουλουριάστηκε στα χαλάσµατα, κατέβασε τη διάφανη µεµβράνη πάνω
από τα ορθάνοιχτα µάτια του –άλλος τρόπος να τα κλείσει δεν υπήρχε, µια και βλέφαρα δεν είχε– και το ’ριξε στον ύπνο. Πού να ’ξερε πως αύριο η µπουλντόζα θα του γκρέµιζε το σπίτι…
